qua veteres eos ꝯtingūt. ad illas noualiū decimas quas tꝑe illo quo īpetra­tum vel obtentū extitit indultum alij poſſidebant cum de hoc in ipſo mentio nulla fiat nullatenus ſe ex tēdit nec ad alias etiā niſi in hijs tm̄ locis vbi vetes tunc qn̄ dictū indultū im­petratū fuit ipſi impetra tores hēbant. et ea ſolū modo portōne qua ipſi pore impetratōis hmōi cipiebant antiquas. Sta tuimus p̄terea idem in dultū obtentū ab hijs qui tꝑe impetratōnis totalit̓ veteres ꝑciebant d̓cimas vltra medietatē d̓cimarū noualiū nullatenus exten­dat̉ qꝛ non eſt veriſimile ſi tunc de plena integra ceptōe veteꝝ fuiſſet exp̄ſ ſum apl̓ica ſedes ꝑiter et ſimiliter noualium deci mas ī tam graue prochia­lium ecc̄iarum diſpēdiū in dulſiſſet qd̓qꝫ rōne talis in dulti ſiue impetrati iam ſi ue impetranti deinceps poſſit in noualibus am­modo fient vēdicari ac­quiri vel ꝑcipi plus ꝙͣ me­dietas decimarum ipſorū noualiuꝫ etiā ſi amplius in in veteribus habebat̉. ſit dicendū aſperū ſꝫ pi um potius et benignū ſi ſu decimis futuroꝝ noua­liū ꝯtͣ ꝑrochialiū ecc̄iaruꝫ grauamē qd̓ ex diſtrictio ne indulti hmōi poſſit acci reꝑire ſimpl̓r debeat̉ certa ꝑs niſi forte in ep̄o iure cōi petit quarta. s. de of. or. conq̄rente p̄ſcrip. de qͣrta a Tꝑe illo. ſic in hijs inſpicit̉ date tꝑs. ad idem. s. de p. eam te. et. c. ſi eo tꝑe. e. li. de elec. dudū. j. vbi hoc b Poſſidebāt. iure ſuo tanꝙͣ ſibi debitas tunc dꝫ illis obeſſe pͥuilegiū hoc tacito impetratū. s. de pͥuil̓. dudum. Idē pt̄ dici ſi bona fide poſſidebant. ſꝫ proprietatem iuris non habebant vt ſo la bona fidei poſſeſ ſio vires pͥuilegij ī­pediat. ſi auteꝫ eſſet violenta vel male fidei poſſeſſio vires priuilegij non impe diat ẜm innocen. et hoſti. qui hoc no. pred̓. d̓cre. dudum allegant de reſtitu. ſpol̓. grauis. de p̄­ſcrip. c. vlti. de do­na. inter vi. et vx. ſi neceſſe. ob hoc eti am ibi dicūt ſi ab bas impetrat priui legia exēptionis ꝓ­ſe capellis ſibi ſub iectis ſi aliqua ca pella ſua ab alio mo naſterio bona fide poſſideatur impedi entur vires priuile gij. alias per ea dem iura. c Nec ad alias. ſe­cunda d̓claratio po ne. debebatur mihi medietas decimarū antiquorum predio rum certe prochie impetraui vt perci perem pro ea parte noualia pro qua ⁊cͣ. tempore impetrati onis in tota par rochia. ſed ſolum in certa parte pone ei tra riuum p̄cipiebā partē illā decimaꝝ in illa ſolū ꝑte reci­piam noualia in vlteriori. d Et pro ea tercia declaratio. pone de bebatur mihi dimi dia decimaruꝫ certe prochie. ſed da batur niſi tercia. im petraui pͥuilegia de noualibus ea par te ⁊cͣ. ſolaꝫ terciā in noualibus habebo e Statuimus. ſe­quēt̉ adhuc due de claratōes. Ad earū dere taliter obuiat̉. Re­ligioſos tn̄ ciſtercienſi. et cartuſien̄. ordinū ſtatuto et declaratōe hmōi qͣntū ad hos duos articulos vi delicet medietate decīa rum noualiū ꝯp̄hēdi nolu mus vl̓ ꝯſtringi. Vbi au tem hmōi ꝯceſſiones de cimaꝝ ꝑrochiales ecc̄ias adeo gͣuari ꝯtingit eaꝝ rectores de ipſaꝝ redditi bus congrue ſuſtentari et ꝯmode iura ep̄alia exhibe re non pn̄t ꝓuideat̉ loco ordīarios et ordinet̉ ta liter eiſdem rectoribus tm̄ de illarū relinquat̉ pro uentibus exinde ꝯpetē­tem ſuſtentatōꝫ habere ep̄alia iura ſoluere valeāt aliaqꝫ onera debita ſup­portare. Sane quāuis forte a religioſis exēptis et alijs fiant infeudatiōes de decimidetētis a laicis et ideꝫ laici illas ab ip̄is religioſis in feudum tene aūt recognoſcant. non ta men licet religioſis eiſdeꝫ poſt talē infeudatōem vel recogintionem ſic facto preſumptam hmōi deci­mas de manibus laicoruꝫ ipſorū acqͥrere vel reciꝑe abſqꝫ dioceſanoꝝ ep̄orum aſſenſu. Illas aūt deci mas intelligimus poſſe ta liter a religioſis manibꝰ laicorū recipi vel acquiri an̄ lateran. cōci. ipſis la­cis in feudū ꝑpetuo fuere cōceſſe. Dioceſani vero intelligentiā ſcias aūt ille īpetrat tale indultū p̄cipie bat integͣs decīas aūt plꝰ ꝙͣ dimidiā. aut dimidiā aūt mi nus in pͥmis duobꝰ caſibus. ſcꝫ integrā vel plus ꝙͣ di midia ꝑcipit ī antiqͥs p̄textu pͥuilegij noualiū ſolā hēbit dimidia ſi ꝑcipit dimidiā vel minus antiquoꝝ tantūdē ꝑcipit noualiū. f Medietate. noīe portionis dimidia continet̉. ff.. ſi. nomē filiaꝝ.§. por tionis. ff. vſufru. etiam. g Quia eſt. h ꝟo ſit. dice ret aliqͥs quare fit ſtricta interp̄ta­tio et aſꝑa rn̄det. i De medietate. bn̄ ꝯp̄hendūtur tribꝰ decl̓ationibus pͥme ꝑtis ſꝫ iſtis du abus decl̓atōnibus iſtius.§. ſtatuimꝰ ꝯp̄hendunt̉ et in tendit ſi ꝑcipiat integram vel plus ꝙͣ dimidiaꝫ ī antiqͥs et in noualibꝰ p̄t ex talis indulti tātū dem habebunt. k Cōgrue. qd̓ dic vt. s. de p̄b̓. de mo nachis. xxi. q. i. c. i. l Illaꝝ d̓cimarū parrochie ſue. m One̓a. legatoꝝ nūcioꝝ ſe. ap. colle ctarū. et ſimiliū. ad id̓. s. e. li. p̄b̓. c. j. n Aſſenſu. laicus hēbat decimas qͣs religioſis dare vo lebat. fingebat ſe inſtrumentū ab illiſ habe̓ ī feudū vt ſic qͣſi reſtitue̓t ip̄as eiſ dem ſine ꝯſenſu ep̄i ſꝫ talis fictio non derit vt hic vides. o Lateran̄. pͣui le. cum plantare. p Perpetuo. ſecꝰ ſi ad tꝑs et ꝯcor. de hijs que fiūt a p̄la. apoſtolica in fi.