qua veteres eos ꝯtingūt.ad illas noualiū decimasquas tꝑe illo quo īpetratum vel obtentū extitit hͦindultum alij poſſidebantcum de hoc in ipſo mentionulla fiat nullatenus ſe extēdit nec ad alias etiā niſiin hijs tm̄ locis vbi vetestunc qn̄ dictū indultū impetratū fuit ipſi impetratores hēbant. et ꝓ ea ſolūmodo portōne qua ipſi tēpore impetratōis hmōi ꝑcipiebant antiquas. Statuimus p̄terea ꝙ idem indultū obtentū ab hijs quitꝑe impetratōnis totalit̓veteres ꝑciebant d̓cimasvltra medietatē d̓cimarūnoualiū nullatenus extendat̉ qꝛ non eſt veriſimile ſitunc de plena ⁊ integra ꝑceptōe veteꝝ fuiſſet exp̄ſſum ꝙ apl̓ica ſedes ꝑiteret ſimiliter noualium decimas ī tam graue prochialium ecc̄iarum diſpēdiū indulſiſſet qd̓qꝫ rōne talis indulti ſiue impetrati iam ſiue impetranti deinceps n̄poſſit in noualibus q̄ ammodo fient vēdicari ⁊ acquiri vel ꝑcipi plus ꝙͣ medietas decimarum ipſorūnoualiuꝫ etiā ſi amplius inin veteribus habebat̉. cūnō ſit dicendū aſperū ſꝫ pium potius et benignū ſi ſuꝑ decimis futuroꝝ noualiū ꝯtͣ ꝑrochialiū ecc̄iaruꝫgrauamē qd̓ ex diſtrictione indulti hmōi poſſit accireꝑire ſimpl̓r ꝙ debeat̉ certa ꝑs niſi forte in ep̄o q̄ iurecōi petit quarta. s. de of. or. conq̄rente d̓ p̄ſcrip. de qͣrtaa ¶ Tꝑe illo. ſic in hijs inſpicit̉ date tꝑs. ad idem. s. de℟ p. eam te. et. c. ſi eo tꝑe. e. li. de elec. dudū. j. vbi d̓ hocb ¶ Poſſidebāt. iure ſuo tanꝙͣ ſibi debitas tunc n̄ dꝫ illisobeſſe pͥuilegiū hoc tacito impetratū. s. de pͥuil̓. dudum.Idē pt̄ dici ſi bonafide poſſidebant. ſꝫproprietatem iurisnon habebant vt ſola bona fidei poſſeſſio vires pͥuilegij īpediat. ſi auteꝫ eſſetviolenta vel malefidei poſſeſſio virespriuilegij non impediat ẜm innocen. ethoſti. qui hoc no.pred̓. d̓cre. dudumallegant de reſtitu.ſpol̓. grauis. de p̄ſcrip. c. vlti. de dona. inter vi. et vx. ⁊ſi neceſſe. ob hoc etiam ibi dicūt ꝙ ſi abbas impetrat priuilegia exēptionis ꝓſe ⁊ capellis ſibi ſubiectis ꝙ ſi aliqua capella ſua ab alio monaſterio bona fidepoſſideatur impedientur vires priuilegij. alias nō per eadem iura.c ¶ Nec ad alias. ſecunda d̓claratio pone. debebatur mihimedietas decimarūantiquorum prediorum certe prochieimpetraui vt perciperem pro ea partenoualia pro qua ⁊cͣ.tempore impetrationis nō in tota parrochia. ſed ſolum incerta parte pone eitra riuum p̄cipiebāpartē illā decimaꝝin illa ſolū ꝑte recipiam noualia nō invlteriori.d ¶ Et pro ea terciadeclaratio. pone debebatur mihi dimidia decimaruꝫ certeprochie. ſed nō dabatur niſi tercia. impetraui pͥuilegia denoualibus ꝓ ea parte ⁊cͣ. ſolaꝫ terciā innoualibus habeboe ¶ Statuimus. ſequēt̉ adhuc due declaratōes. Ad earūdere taliter obuiat̉. ¶ Religioſos tn̄ ciſtercienſi. etcartuſien̄. ordinū ſtatutoet declaratōe hmōi qͣntūad hos duos articulos videlicet d̓ medietate decīarum noualiū ꝯp̄hēdi nolumus vl̓ ꝯſtringi. ¶ Vbi autem ꝑ hmōi ꝯceſſiones decimaꝝ ꝑrochiales ecc̄iasadeo gͣuari ꝯtingit ꝙ eaꝝrectores de ipſaꝝ redditibus congrue ſuſtentari etꝯmode iura ep̄alia exhibere non pn̄t ꝓuideat̉ ꝑ locorū ordīarios et ordinet̉ taliter ꝙ eiſdem rectoribustm̄ de illarū relinquat̉ prouentibus ꝙ exinde ꝯpetētem ſuſtentatōꝫ habere ⁊ep̄alia iura ſoluere valeātaliaqꝫ onera debita ſupportare. ¶ Sane quāuisforte a religioſis exēptiset alijs fiant infeudatiōesde decimidetētis a laiciset ideꝫ laici ꝙ illas ab ip̄isreligioſis in feudum teneaūt recognoſcant. non tamen licet religioſis eiſdeꝫpoſt talē infeudatōem velrecogintionem ſic d̓ factopreſumptam hmōi decimas de manibus laicoruꝫipſorū acqͥrere vel reciꝑeabſqꝫ dioceſanoꝝ ep̄orumaſſenſu. ¶ Illas aūt decimas intelligimus poſſe taliter a religioſis d̓ manibꝰlaicorū recipi vel acquiriq̄ an̄ lateran. cōci. ipſis lacis in feudū ꝑpetuo fuerecōceſſe. ¶ Dioceſani verointelligentiā ſcias ꝙ aūt ille qͥ īpetrat tale indultū p̄cipiebat integͣs decīas aūt plꝰ ꝙͣ dimidiā. aut dimidiā aūt minus in pͥmis duobꝰ caſibus. ſcꝫ cū integrā vel plus ꝙͣ dimidia ꝑcipit ī antiqͥs p̄textu pͥuilegij noualiū ſolā hēbitdimidia ſi ꝑcipit dimidiā vel minus antiquoꝝ tantūdēꝑcipit noualiū. f ¶ Medietate. noīe portionis dimidiacontinet̉. ff. d̓ ꝟ. ſi.nomē filiaꝝ.§. portionis. ff. d̓ vſufru.etiam.g ¶ Quia nō eſt rō.h ¶ Cū ꝟo ſit. diceret aliqͥs quare fittā ſtricta interp̄tatio et aſꝑa rn̄det.i ¶ De medietate.bn̄ gͦ ꝯp̄hendūturtribꝰ decl̓ationibuspͥme ꝑtis ſꝫ iſtis duabus decl̓atōnibusiſtius.§. ſtatuimꝰ nōꝯp̄hendunt̉ et hͦ intendit ſi gͦ ꝑcipiatintegram vel plusꝙͣ dimidiaꝫ ī antiqͥset in noualibꝰ p̄t extū talis indulti tātūdem habebunt.k ¶ Cōgrue. qd̓ dicvt. s. de p̄b̓. de monachis. xxi. q. i. c. i.l ¶ Illaꝝ d̓cimarūparrochie ſue.m ¶ One̓a. legatoꝝnūcioꝝ ſe. ap. collectarū. et ſimiliū. adid̓. s. e. li. d̓ p̄b̓. c. j.n ¶ Aſſenſu. laicushēbat decimas qͣsreligioſis dare volebat. fingebat ſe ꝑinſtrumentū ab illiſhabe̓ ī feudū vt ſicqͣſi reſtitue̓t ip̄as eiſdem ſine ꝯſenſu ep̄iſꝫ talis fictio non ꝓderit vt hic vides.o ¶ Lateran̄. d̓ pͣuile. cum ⁊ plantare.p ¶ Perpetuo. ſecꝰſi ad tꝑs et ꝯcor. dehijs que fiūt a p̄la.cū apoſtolica in fi.