Sūmariū et cōcluſiōes Sexti vt iudex habꝫ ꝯgnoſcere d̓ veritate. vt dixi. ⁊ probatur in ca. decreto. ij. q. vi. Cuiꝰ rō ponitur in. c. ſolicitudinem. sͣ. e. in. g. que incipit Sꝫ quare. qꝛ ſꝑ ꝓnūciaret ſe non grauaſſe Secūda cōet finalis Sufficit appellanti citato ꝑ iudicem a qͦ ꝯpa rere ad audiendū grauaminis reuo cationem. ſi eam duxerit faciendam Probatur h̓ in ver. niſi Patꝫ igitur ꝙ iudex a quo pōt reuocare grauamen propter qd̓ appellatur ab eo. et tūc libere p̄t ꝓcedere ſi cum effectu ſit reuocatum. ante non. vt hic. Et intellige veruꝫ in grauamine illato ꝑ inter locutoriā. vt hic in. g. ij. Iteꝫ dūmodo ſit talis interlocutoria per quā non inducitur remotio iuriſd ctionis. vt notur in. c. ſignificantibꝰ. de offi. dele. sͣ. et videtur hic tex. probare ꝙ ad reuocationē hanc iudex debꝫ vocare partē. de quo in ſpe. de excep.§. viſo ver. ſꝫ ſi iudex. et plene de materia in. c. cum ceſſante. s. eo. ⁊ in. l. ꝙ iuſſit. ff. de re iudi. Poſt auteꝫ reuocationē factam iudex ſi velit ꝓcedere requirit̉ de nouo citatio. ẜm Io. an. Nec ob. c. eū qui. sͣ. eod̓. li. de do. et ꝯtu. quia loquitur in appellati one friuola. et ſic ibi ab īitio fuit cō tumax. hic autē tenuit appellatio et ab initio fuit grauatus. Itē ibi non deſijt eſſe iudex. hic delijt. qd̓ patꝫ in tex. ibi reaſſumit. qd̓ verū. niſi de facto nollet venire. quia tunc locū ha beret. c. eū qui all̓. de quo latiꝰ hic ꝑ Domi. An aūt appellans ꝑ hmōi cō paritioneꝫ videatur recedere ab ap pellatiōe ſua. g. hic in verbo teneris tenet ꝙ non. quā veram intellige. qn̄ ꝯparet ad docendum de grauamīe ſolum per viam ſimplicis infirmati onis. ſecus ſi tanꝙͣ coram iudice. ꝙ tunc eſſet ꝯtrarius ſibi. quia fateret̉ eum iudicem. et ſic iuriſdictionē nō eſſe ſuſpenſam. ẜm Domi. Collatiōe beneficij facta ꝯmuniter ꝑ epiſcop et capl̓m. in preiudiciuꝫ alicu ius. non eſt appellandum ad ep̄m. ſi intereſſe habuit vt prelatus. ſed ad archiep̄m aut papam. ſecus ſi interfuit vt ſimplex canonicus. quia tūc appellari debꝫ ad eundem epiſcopū Hoc dicit. Prima con. Collatio bene ficij quandoqꝫ ſpectat ſimul ⁊ ꝯmuniter ad ep̄m et capl̓m. Probatur h̓ et in. c. cum ecc̄ia. ſupra. de electio. in glo. ij. ⁊ hic per Archidia. Et vt hic patet. illud cōtingit dupliciter. vno modo quādo epiſcopus interuenit vt prelatus. Alio mō qn̄ vt canonicus. De quo dic vt h̓ in. g. iij. q̄ ē ſin gularis. que etiam dicit ꝙ in dubio preſumitur intereſſe vt prelatus. Et ratio eſt quia ip̄e eſt caput. c. nouit. de his que fiūt. a prela. ſupra. Quid aūt ſi hoc caſu capitulum vni ꝯfert. et epiſcopus alteri. Uincen̄ in dicto c. cum ecc̄ia. tenet ꝙ neutra collatio tenet. Sed ſi epiſcopus habuit ſecuꝫ vnum aut duos canonicos. an tunc valet collatio ſua. Uide Ioh̓. and̓. poſt hoſtien̄. in. c. poſtulaſti. ſupra. d̓ conceſſ. preben. ſuper glo. ij. vbi tenꝙ non. quia epiſcopꝰ ad minus debet ſecum habere maiorem partem capituli. vt valeat collatio de quo ibidem Secūda con. ⁊ finalis A colla
zum Hauptmenü