tes neruorum ⁊ venarum. ⁊ mollit ventrem. ⁊ cō fert febribꝰ. ⁊ de ꝓprietate eiꝰ eſt expellere ſuꝑflui tates antiquas a venis. Et idem auc. Sabor eben. ē bona ſtomacho ⁊ maxime quando miſcetur cum ea aniſum ⁊ ſemina ſimilia idem Eaſuobꝰ Eerbathen .i. helleborus .i. ſemen oleaſtri Eenſentium .i. mentaſtrum Cexabron Eilbangue .i. cardamonū minꝰ Eimis .i. vinum .i. hypoquiſtidos Einfeſtidos .i. roſa Eirat .i. rubea tinctoꝝ Eira .i. citraria Citrago .i. tyrus ſerpens Eoſmari .i. faba lupi Cotagon Cōfaſatom .i. pulegium .i. reupontici Cubontici .i. leuiſticum Eubaſaros .i. eritiuſ Euchinus Eucinus .i. lappo Euchimū.i. bonos cibos generans: vel euchimꝰ. i. bonus humor: ab eū quod eſt bonū ⁊ chimos qd̓ eſt humor Eucriſta dicuntur liquida que illiniunt̉: quale eſt quod fit ad vlcera purganda ⁊ implenda Eucrion .i. braſſium Eutrita.i. bene terībilia: contrariū diſcrita Cap. 230. lati. ara. herba adF agid hil. Paulus ca. de eufragīa: eſt herba que ſimilatur ī ſti pitibus īſopo:niſi qꝛ ſtipites ſui habent colorē vio laceum ⁊ non habet ramoſ. ⁊ folia ſunt in ſtipitibꝰ a medietate ſuperius. ⁊ ſunt parua inciſa ſicut gal liculi criſta. ⁊ habet flores tendentes ad albedinē Medetur egritudinibꝰ ſatis parIOI Coculoꝝ ⁊ confortat viſū nos. Eufiſtides .i. hypoquiſtidos Cap. 231. lati. euforuion orblum gre. ara. afarbion. Euforbium eſt gūmi notuꝫ: ⁊ vi detur ſonare apud grecos bonum for mīdari. nam dicunt euforfion ⁊ fouon gre. quod eſt timor: ⁊ eū.i. bonum: quaſi bonum ſit ipſum ti mere ꝓpter ſui M ꝗ C capit. de euforbio ẜm violentiam. U tranſlationem noſtrā Euforbium eſt arbor ſimilis ferule albe. naſcitur in mauritania ceſarienſi que plurimū lachrymuꝫ facit: viſcidum valde: quem lachrimū multi colligunt ſic pro viſcitudine primo arbori pellem veruecinam illigant: ⁊ ſic de longe a ſtillibus iaculat̉ in radice: ⁊ cum percuſſa fuerit radix: vnum flumen ſtatim ꝓfluet lachrymis: ⁊ cum coagulatꝰ fu erit ſic eundem colligunt de pellibus ſubtractis. ē aūt optimū quod eſt recens ſubalbidum ⁊ gluctinoſum ex lento linguā vehementer ſubmordens ⁊ calefaciens. Eius genera ſunt duo. vnuꝫ qd̓ col ligitur ſubtractis pellibus quod melius eſt. alteꝝ quod cadit in terra ⁊cͣ. Plinius: Rex iuba inuenit herbam euforbiam medici ſui temporis: nomine cuius regis volumen extat. inuenit eam in monte athlāte: ſpectatur folijs achantinis. vis eius tanta eſt ut ſuccus eius e longinquo recipiatur: inciſo trūco ſuſcipitur: ventriculo hedino locato humor lactis videt̉ C li. aggre. ca. aforbion auc. effluere. OC A Diaſ. Aforbion eſt eufor bium: ⁊ eſt arbuſtum ſimile ferule in figura ſua. naſcitur in mauritania ceſarienſi: ⁊ in regione tabex. eſt plenus multo gūmī acuto. caueant ſibi ho mines ab eo qui colligūt ipſuꝫ gūmi ꝓpter ſuam nimiam acuitatem. ⁊ ideo accipiunt vetres aīaliuꝫ ⁊ lauant eos ⁊ alligant ſtipiti illius ardoris: dein de pungunt arboris ſtipitem a longe ſtantes cuꝫ lancea effunditur. namqꝫ in ventribus exiens a ſti pite multum copioſuꝫ ſubito ac ſi funderetur ex vaſe aliquo ita ꝙ aliquando effunditur in terra etiam ex eo ſubito ꝓpter impetū ſui exituſ. ⁊ egrediuntur de eo ex arbore due ſpecies. vna earuꝫ eſt ſimilis ſarcocolle in qͣꝫtitate orobi ⁊ eſt in fruſta. ⁊ alia aſſimilatur feci. adulteratur aūt cum ſarcocolla ⁊ gūmi arabico ſibi admixtis. melius ex eo eſt clarum acutum. experimētū aūt eius ꝑguſtū eſt difficile: qm̄ ipſū mordicat linguam ſubito cū violētia multa: ⁊ durat mordicatio eiꝰ diu: ⁊ ꝓpt̓ hoc omne quod guſtatur ex eo poſtea videt̉ bonū. primꝰ aūt ad cuius cognitionē peruenit hͨ me dicina fuit Lineas rex Lioy. Et idem auc. Gali. vi. ſim. phar. cap. de cuforbio. virtus eius eſt ſubti lis acuta ſicut virtus aliarū gūmarū ſimilizo. Al manſor tractatu tertio cap. de euforbio. Euforbiū nouum eſt calididius ſatis qͣꝫ aſſa qͣꝫuis aſſaut ca lidior omni lacte arboris. Doſiſa duobꝰ kiſt vſqꝫ ſ cap. de euforbio. Euforbiuꝫ ad tres. IO. MEI. eſt gūmi excedens oīa genera gummoꝝ in calefaciendo ⁊ ſubtiliādo. ē enī ex rubificantibus. ⁊ eſt ex arbore deſertoruꝫ loco rum ⁊ hyſpidoꝝ: cuiuſ folia cum eleuantur in pri mis ſunt ſicut lanugines: deinde cadunt: ⁊ naſcūt̉ folia ſimilia polio marino. ⁊ melius ē quod lene eſt frangibile: habens colorem palearem ⁊ claruꝫ ⁊ qd̓ eſt vehementis acredinis: ⁊ odoriſ valde acu ti. ⁊ quod eſt recens ſuper qd̓ iam preterijt annus recens v̓o ſui anni eſt ſicut venenum ⁊ ignis. ⁊ eſt ex gummīs que reſoluūtur in oleo: ⁊ ꝓprie qd̓ eſt recens. antiquum ſortaſſis non diſſoluitur. eſt ca. ⁊ ſic. in quarto. ⁊ eſt calidius ⁊ ſubtilius omni eo qd̓ calefacit ex gūmis. ⁊ eſt in eo virtuſ aduſtione faciens ⁊ rubificationem. ⁊ eſt penetratiuum: abſterſiuum: mundificatiuum: excoriatiuuꝫ. ⁊ eſt ex facientibus operationem cum labore ⁊ anguſtia vehementi perducentem ad ſyncopim ⁊ ad ſudo rem frigidum. eſt inimicum cordi eꝑati ⁊ ſtomamacho ꝓpter vehementiam virtutis ſue. eſt eniꝫ acutum vehementer ſeorſum inflāmabile. oportet ergo frangere virtutem eius ⁊ ꝓprie cum rebus obtundentibus acumen eius ⁊ extinguentibus in flāmationem: ⁊ aquirentibus ei lubricitatē. ⁊ opor
zum Hauptmenü