![]()
proprīe lithargīe ⁊ carabito. Et quando ſumitur ī potu ex eo cum acceto. z. iiij. ſedat vomitum ſanguinis. Et idem auctoritate Gal. ſemen eius eſt ſi militer calefactiuum: et ideo quidam exhibent il lud in potu habētibus ſyncopim ⁊ tortōes ī vino Et idem aucto. diaſ. habet virtutem calefactiuuaꝫ quando ſemen eius bibitur cum vino ⁊ cōfert di ſtillationi vrine ⁊ lapidi: ⁊ tortionibꝰ ventris ⁊ ſyn copi. ⁊ ſit emplaſtrum cum eo ad puncturā apū ⁊ quando ſumitur in potu ſedat vomituꝫ. Et idē aucto. meſuay: Aperit opilationes viarum: ⁊ ha bet virtutem confortandi multum ī punctura. virtutem habet conſtrictiuam ſiue Ola ſ. redarguentem. menſtruis imperat. vrinam prouocat. bibitum tortiones ⁊ conquaſſa tiones vtiliter curat. tumorem epatis compeſcit. morſibus venenatis occurrit. bibitum ⁊ impoſitū id preſtat. dolorem capitis cum accto coctū oleo ro. addito compeſcit: maxime litargicis ⁊ freneti cis adhibitus prodeſt. nauſeam prouocat. Item emoptoīcis mederi dicit̉. z. iiij. cum aceto datis. lvi. ſim. phar. cap. de ſerpillo nominant Ma l: ipſum mulii ſuſubar. ſapor eius eſt for titer acutus. ⁊ virtus eius eſt cal. ſubtiliatiua ⁊ re ſolutiua. ⁊ prouocat vrinam ⁊ menſtrua. 1C quando paſcunt eum pecudes facit Al ¶. ęmulgere ſanguinem ⁊ excuſat a ca lamento: immo fortius eſt eo plurimum ⁊ extra hit hūiditates viſcoſas a pectore ⁊ pulmone. Sy rupus eius confert conturbationi ⁊ nauſee. ꝓuo cat menſtrua fortiter ⁊ vrinam. Cap. 572. arab. gre. vulſadat ad CI latine vero ſal armoni ☞opg ſal armoniacus ē al acus. a Mbus ⁊ rubeus ⁊ extrahitur ex lapidibꝰ claris duris ⁊ eſt ſalſus mor dicatiuus multum. defertur ex coraſceni. ⁊ ſūt ei colores multi. Nam eſt ex eo niger ⁊ puluerulen tus. ⁊ albus clarus ſicut criſtallus ⁊ eſt melior: et eſt ille qui ingreditur in medicinis. ⁊ ē cal. ⁊ ſiccꝰ ī. iiij. gra. ⁊ſ. x. q Eſt abſterſi au. Oſſe. Sei a tuus humorū groſſorum: ⁊ abſtergit ⁊ lauat ⁊ cōfert caſui vuu le ⁊ ſquinantie: ⁊ diminuit albedinem oculi ſeu pannum eius. Nuſcadar idem quod ſupra Nutida .i. amigdala Nutifar .i. cymbalaris Nutifari idem Nutum .i. motum. Nutrumſcemus .i. ſtella terre. Nutruſar .i. antimonium Cap. 573 vſualis latine: arab. Ieuꝫ A Alexandrie: gre. carea baſi lica vel karia: ⁊ eſt nux vſualis qua cō muniter vtimur ad edendū. Sciendū ꝙ nucīs multa ſunt genera: ſed quādo ſimplicit̓ ponitur ꝓ vſuali intelligitur. ſ cap. de nuce. Nux ſi Poſſe. Dlal. maducata fuerit ca cōſtomaca eſt: indigeſtibilis: ⁊ choleram nutrit. dolorem capitis commouet: tuſſientibus contra ria eſt. a ieiunis comeſta nauſeam prouocat. venenis contraria eſt ſi comeſta fuerit. ſumpta cum caricis lumbricos latos excludit. cataplaſmatibꝰ adhibita tumores māmarum compeſcit. luxatio nibus cum melle ⁊ ruta bene adhibet̉. cum cepul la melle ⁊ ſale morſum hominis ⁊ canis ad ſani tateꝫ perducit. tunſa cum corio ⁊ in vmbilico po ſita tortionibus medetur. corium eius cōbuſtū tri tum cū oleo ⁊ vino capillos infantibꝰ inunctum bonos reddit. allopitias limpidat vel emendat. mēſtrua ſuſpendit ſi caro ipſiꝰ cōbuſta cū aqua bibita fuerit. Ueteres aūt nuces carnes eaꝝ cata plaſmatibus adhibite cancros ⁊ carbunculos tol lunt. egilopas limpidāt. ⁊ ſi caro maſticata ⁊ im poſita fuerit fit etiam ex ipſa oleū ſi tunſa ⁊ exp̄ſ ſa fuerit. virides autē nuces cacoſtomace ſunt qͥ ſi oleo mixte fuerint eius acrorē tēperāt ⁊ liuoreſ corporis tollunt. Arbor nucaria habet in folijs hͦ vel cinis ſtipitū. nucis autē viridis cortex tunſa ⁊ preſſa ⁊ ſucco qui eijcitur cocto cū melle ut ſolet fieri de moris ad oris vicia bonū eſt: ⁊ vocat̉ dia careon. Item cortex nucis ſiccata ⁊ vſta leptome ris ⁊ deſiccatiua ſine mordicatiōe fit medicina. vij. ſim. phar. cap. caria. caria vel carea UVimum arbor habet quidē quid in quili lationibus ⁊ frondibus ſtipticū euidens. plurimū autem in nucis cortice recenti ⁊ ſicco. Utunt̉ aūt eo ꝓpterea ⁊ tinctores: nō aūt exprimentes eos: ⁊ ſuccum ſimiliter ſucco mororum ⁊ ruboꝝ coquē tes cum melle. ſtomatico vtunt̉ pharmaco: ⁊ etiā ad alia vniuerſa in quibus ſunt cōgrui p̄dicti ſuc ci. Nunc vero ipſius aliud quidē eſt eſibile: aliud oleaginoſum ⁊ ſubtiliū partiū. quo circa ⁊ ſucci fit faciliter ⁊ magis quidē fit tale quātūcūqꝫ repo ſitum diu manet. oleū nāqꝫ exprimere ē poſſibile ex eo antiquato. Nux aūt diaforetica ſufficienter fit. vnde quidā cū ea cācrenas ⁊ carbūculos ⁊ egi lopas ſanāt. Quidā autē et ad neruos vulneratoſ vtunt̉ ea. Recēs autē dū ē hꝫ quid et ſtiptice qua litatis. que vero incōpleta ſunt adhuc et nōdum ſicca ſimiliter et alijs fructibus quicunqꝫ ſunt vi rides plena eſt humiditate ſemidigeſta. Cortex aūt eiꝰ ſiccus vſtus ſubtiliū partiū fit exſiccatiuū et īmordax pharmacū. Eſt aūt ⁊ aliud genꝰ cari arū.i. nucū paruaꝝ que vtiqꝫ et pontice nuncupā tur: et ſunt auellane: pro 7. lib. ij. capi. de quibꝰ le. nux auellana. U ¶.nuce cali. eſt ī iij. ſicca in principio ſecundi gradus. et in ipſa eſt humiditas que delet̉ cū antiquat̉ et infixa ē nuci ſtipticitas plurima: et folia et cortex ipſiꝰ oīa ſūt cōſtringentia fluxū ſanguinis. Et eius cortex adu ſtus et deſiccatiuꝰ ſine mordicatione. Oleū vero vetuſte ē ſicut oleū vetus: et abſterſio antique eſt fortis. Ex recentibꝰ fit emplaſtrum ſuꝑ veſtigia ꝑ cuſſionis. maſticata medulla eius ponit̉ ſuꝑ apo ſtema melācolicū et vlceroſū. et confert eiꝰ gūma 