Seite
Cap. 696. lib. ſecun Ethuen Ault. do. Ue thuen eſt planta hn̄s virgas minutas: ſuper quas ſunt flores albi hn̄tes folia ſimilia floribus maro: acuti ſaporis ⁊ odoris. ⁊ eſt ca. in tertio: ſic. in ſecundo. ⁊ eſt ex ea alia citrina: ⁊ alia alba ⁊ digeſtiua: aperitiua opilationum. et in rubea eſt ſtipticitas: ⁊ prouocat ſudorem. Et eius oleū īnunctum aperit orificia venarū. ⁊ re ſoluit apoſtemata ī ſtomacho: ⁊ ſanguineꝫ conge latum ī ipſo. et conuenit apoſtematibus frigidis. cōuenit fiſtulis ⁊ vlceribus neruoꝝ: cū ī decoctio ne eius īfunditur ſpongia: ⁊ ponitur ſuper egros: t facit ſubet. ⁊ odoratur humiditas eiꝰ: ⁊ facit dor mire. cōuenit aſmatī cū bibitur ſicca ſicut bibitur epithimum. ⁊ prouocat fortiter. ⁊ reſoluit ſaguinē congelatuꝫ ī veſica. ⁊ cum aqua mellis frangitla pidem. ⁊ aperit optlationes matricis. ⁊ ſoluit me lancoliam et phlegma ſicut epithimum qn̄ bibit̉ ſicca cū oximelle: ⁊ ipſa ī partibꝰ noſtris caremꝰ. .i. gerebotanum. Uerbena Uean.i. illud quo vitreantur vaſa. Ueſſaſa .i. armel. Uēti minoris.i. herba venti minoris: ⁊ eſt conſoli da minor. Uenerie.i. coclee delate a ſancto Iacobo. Ueronoſon.i. ſacra paſſio. Uelderetrich.i. cicada Uentriculus quid eſt. l. l. hamaſa. Ueb. i. dentes molares. l. l. hafir. Can. 697. Cherba ē folia ha Ea Olaſ. pens minoꝝ qͣꝫ Veruca ſed non diſſimilia: florem viola ceum. ſemen eſt ei ī folliculis oblōgis ordine ſtipa tum ꝓut naſturcij guſtū calefaciēs ⁊ ſubmordax. vnde ad tuſſim ueterem: ⁊ ad regium morbū cuꝫ melle facit. Uemeriatim.i. vulpīs femina parua cū ē ī fouea. Uerach .i. ſanguis draconis. Uerruca vocatur quedam duricies hn̄s in ſe gra na ſicut grana ficus. ⁊ hꝫ tres ſpecies. nā aut ē eiuſ deꝫ groſſiciei ī capite ⁊ ī pede ⁊ dr̄ verruca.i. por rus. vel ī pede ſubtilis: ⁊ ī capite groſſa: ⁊ dr̄ clauꝰ Cap. 698. gre. ara. neīſim: lati. ioſa Vſum ſeni vel ſabacus agreſtis lib. aggre. cap. Ueſuꝫ auc. Ser a. Iſaac. Ueſum vel neiſim .i. roſa ſeni eſt arbuſtum ſimile arbori roſarum ha bens florem albū. ⁊ dicunt ꝙ eſt rōſa ſeni: ⁊ ē ſicut narciſcus. ⁊ eſt oleum eius bonum pleureſi. ⁊ eſt ī virtute ſua ſimilis ieuſemini: niſi qꝛ eſt minus cal. eo ⁊ minus ſic. Et idem auc. Aben meſuay narci ſcus: ⁊ eſt oleum eius bonū pleureſi: que fit a me lancolia. ⁊ conuenit doloribus matricis. Et idē au cto. Raſis: Uidi quoſdam qui dabant ex folijs eiꝰ a. 3. ij. vſqꝫ ad. iij. ⁊ faciebant aſſellare multum. Cap. 699. ¶Carabi. lati. de E TVel rō anetum. Sera. lib. aggre. capi. vebet.i. anetum: oībꝰ no um eſt. virtus eius eſt que calefacit in fine tertij gradus: ⁊ deſiccat in principio ſecundi. ſexto ſim. phar. ẜm tranſlationem gre. Mal. Anetum calefacit quidem adeo ſemꝑ: vt ſecundi gradus ipſū intenſi putandum: vel t̓tij remiſſi. in ſicco vero ſecundi gradus eſt inchoan ter: vel primi intenſi. merito ergo coctum in oleo diaforeticum ⁊ immoleſtum: ſōniqꝫ factiuuꝫ ⁊ di geſtiuum crudorum necnon indigeſtoꝝ humorū exiſtit. appropinquat vtiqꝫ oleum qd̓ ex eo aperiti uis digeſtiuis pharmacis dictis: niſi qꝛ paulo cali dius illis ⁊ ſubtilium partium eſt: ⁊ ideo diaforeti cum. vſtum vero tertij ſit gradus calefactiuum et ſic. ⁊ ideo mollibus vulneribus appoſitum preſtut opera: ⁊ preſertim in eis que in pudendis: humidi us aūt et minus ca. videre eſt ad hec ⁊ euchimum quaſi digeſtibilius eſt: ⁊ ſōni factiuum plus ſicco minus diaforeticum. Et ideꝫ Sera. auc. Aben me ſuay. anetum ē ca. inducit ſomnum. ⁊ oleū eius eſt bonum ventoſitatibus. ⁊ ſemē eius in polentis po ſitum multiplicat lac qn̄ accipitur ſolum: minuit ſperma: ⁊ debilitat viſum maxime nimꝰ vſus eiꝰ. Paulus cap. de aneto. decoctio eius valet ſtrangu rioſis ⁊ diſſuris data: ⁊ potiſſime ſyrupus factus ex decoctiōe eius ⁊ zucaro. ⁊ cataplaſmata ex eo facta cū coquitur in oleo ⁊ vino contra dolorem matricis ⁊ ſecundinā ⁊ menſtrua educit. ⁊ cōuenit eius decoctio dolori pectoris ex frigiditate. et ad emoroidas puluerem vrtice: ⁊ puluerē aneti confi ce cum melle: ⁊ emoroīdas inunge: ſi fluant emo roīde tantū fac puluerē ex aneto ⁊ ſeminibus vrti carum: ⁊ appone hic puluis: multū cōſtringit. Si aūt non fluxerint: ſꝫ extra apparuerint: diſtēpera puluere aneti cum melle ⁊ albumine oui: ⁊ appo ne. valet et contra ficus ſi ſit intra anuꝫ facto ſuꝑ poſitorio. Itē decoctīo aneti ⁊ maſticis valet con tra vomītum ⁊ ſingultum ex frigiditate. naribus appoſitum vl̓ maſticatum vl̓ comeſtū: ſtomachū ⁊ cerebruꝫ confortat. Rabi moiſes capi. de aneto. valet contra ſingultū ex repletione. Uheg .i. acetum. Ungelle ſunt vngule aromatice ⁊ blacce biſātie. Uſnen arab. gre. antifilos. lati. ſalſola. Uſnen herba ē cuius folia ſunt ſimilia vermicula ri vl̓ lēticule hn̄s ſalſū ſaporē ex qua fit ſal: ꝓ qua .l. l. antifilos. Uſnee ē lanugo q̄ in aniiquīs arboribus īuenitur: ⁊ c t̓reſtre ⁊ marinum. l. l. aynech. Uſnen.i. puluis abſterſiuus quo ſaraceni mundi ficant ſibi manus. Uſmech .i. hernīa. Uzidarog.i. oximum cōe. l. l. berēgemiſch. Uinfacion .i. flos vitis. .i. ſulfur iudaicum. Uitumen Uitriapolion .i. bugloſſa. Uiola quid ē. l. l. teneflig.