De ſponſa duoruꝫ. modo qͣꝫ īeſt. ¶ In gl. in fi. ꝗcꝗd ſit ẜm gaſ. calda. quo ad litterā effectuſ n̄ variat̉ qꝛ hūc redeunt oīa vt ſpōſalia de futuro poſſint ꝯͣhi ſiue pure ſiue ſub ꝯditōe. ¶ Ab exͣ dicit hic Inno. ꝙ ſponſalia varijs modis ꝯͣhūt̉ prīo ꝑ veba de futuro vt in tex. ⁊. c. ſi inter. sͣ. de ſponſa. ſcd̓o per da tionē arraꝝ. l. arris. C. de ſponſa. tertio ꝑ dationē anuli vel aliā ſubarrationē vt vidimꝰ in. c. fi. sͣ. de deſponſatiōe īpuberū. quarto ꝑ v̓ba de pn̄ti data inhabilitate ꝑſonaꝝ reſpectu etatis ad matri. c. fi. sͣ. ⁊. c. duo ⁊. c. atteſtationes de deſpon. īpuberū. c. vnico. de deſpon. īpu. li. vj. Ccepiſti. Alteri deſponſatā capiens nūqͣꝫ p̄t eā hr̄e vxorē. ⁊ pōit penitētiā talis. h. d. ¶ No. ibi deſponſatā iun cta glo. j. ꝙ ſponſa ꝑ v̓ba de pn̄ti p̄t ſimplici ter ſponſa appellari qd̓ nota ẜm Panor. ad ſtatuta ⁊ dixi. sͣ. in rubrica de ſponſalibꝰ. ¶ No. ibi nunqͣꝫ qd̓ qui acce pit alij deſponſatā in vxorē dꝫ illā dimitte̓ ⁊ nūqͣꝫ p̄t cū ea ꝯͣhe̓ intelligite textuꝫ qn̄ ſciēter ꝯͣhit ſecus ſi ignorāter. c. dn̄s de ſecūdis nuptijs. c. in lectuꝫ. xxxiiij. q. ij. ita Io. an. h̓ ⁊ iſtud nunqͣꝫ intelligite ex eodē ꝯſenſu ⁊ tūc indiſtincte ꝓ cedet tex. ēt in ignorante qꝛ tn̄ reqͥret̉ nouus conſenſus. c. pe. ⁊ fi. jͣ. de ſecundis nuptijs vel intelligite nūqͣꝫ.i. viuo pͥ mo marito vel nūqͣꝫ.i. qn̄ ſcienter ꝯͣxit ⁊ copulā ꝯſumauit ꝑ ea q̄ videbimꝰ in. c. fi. j. de eo ꝗ duxit in matri. ita Io. an. ¶ No. ibi. xl. dies. penitētiā qͥ īponit̉ accipiēti vxorē alte rius ſciēter in vxore ſuā qꝛ punit̉ vt. xl. diebus ieiunet ī pa ne ⁊ aqua ⁊ ſeptē ānis peniteat. ⁊ intelligunt doc. iſtud ſe ptē ānis peniteat. vt. jͣ. illos ſeptē ānos debeat ieiunare al quibus diebꝰ puta. vj. feria vel alio mō aliā penitētiā agē arbitrio iudicis. īmo volūt qd̓ tota hec penitētia erit iudi ci arbitraria ꝑ ea q̄ hn̄tur in. c. ſignificauit ⁊ in. c. deꝰ ꝗ. jͣ. d̓ pe. ⁊ remiſ. Dicit tn̄ Panor. ꝙ hͦ ꝓcedit ī foro pēitētiali ī foro āt iudiciali īpōit̉ pēa infamie pͥ. l. eū ꝗ duas. C. d̓ adl̓. dn̄s Car. hic viſus ē ſentire ꝙ īmo iſta pēa īponit̉ in foro iudiciali pāor. quoqꝫ dicit ꝙ cū hͦ ſit crimē adulterij ⁊ ſic ſacrilegiū largo mō vt. l. qͣꝫuis. C. de adult. qd̓ in foro iudi ciali iſte poterit puniri tā ꝑ iudicē eccl̓iaſticuꝫ qͣꝫ ſecularē ⁊ ecōtra ꝑ ea q̄ notat Io. an. in. c. ij. de fo. cōpe. li. vj. ⁊ dixi in. c. ex ꝑte. sͣ. d̓ ſpō. īmo. plus voluit. d. Ant. in quoddā cō ſilio ſuo ꝙ īcipit. Titiꝰ vxoratꝰ qd̓ n̄ ſoluꝫ pēa. l. euꝫ ꝗ duaextēdat̉ ad penā ī famie ſꝫ ēt d̓ reliquo ſit arbitraria ⁊ vbi pena ē arbitraria iudici p̄t arbitrari vſqꝫ ad mortē vt vult gl. in.§. ī ſūma. Inſti. d̓ iniurijs qd̓ ẜꝫ qualitatē ꝑſonaꝝ po terit iudex punire euꝫ ꝗ duas vxores accepit ī penā mortiputa qꝛ ignobilis accepit nobilē cuꝫ aliā hr̄et imponet̉ pe na mortis ⁊ ſi n̄ ſit tāta diſꝑitas mitigabit̉ pena aliā ēt pe naꝫ ꝑ pāor. in. c. cuꝫ hr̄et de eo ꝗ duxit in mr̄i. in. c. cū ſit ge nerale ī. xj. col. de. fo. cōpe. ¶ No. ibi in fi. iuncta gl. ī v̓bo carinā ꝙ licitū ē qn̄qꝫ vti v̓bo vulgari ⁊ groſſo. ⁊ iō dixit bal. in. c. fi. sͣ. qd̓ metꝰ cā qd̓ ſi ē illata violētia vel aliꝗd fa ctū ī ſilua cuꝫ n̄ poſſit v̓iſil̓r ſciri niſi ꝑ hoīes montanos ⁊ groſſos ꝙ groſſo mō eoꝝ v̓ba capiemus notat idē in ſil̓i in. l. mācipia. C. de ẜuis fugi. ⁊ faciūt q̄ dixi in. c. ex lr̄is el. i. sͣ. de ſpō. ¶ No. ibidē carinā ꝗd ſit dice̓ carina qꝛ idē ē ꝙ carētia hoīuꝫ vl̓ ciboꝝ qꝛ hō teneat̉ recluſuſ ⁊ male tra ctet̉ in cibarijs. facit gl. in. c. accuſaſti ⁊ ibi tex. jͣ. d̓ accuſ. ⁊ ex dicis pāor. hic hētis inferre qd̓ pēitētia īpoſita in foro peitētiali vl̓ ēt exp̄ſſio legis q̄ penā appōat in foro pēiten tiali n̄ excludit ꝑ hͦ foꝝ iudiciale. ⁊ ita abſolutio ī foro pētētiali n̄ ꝓdeſt in iudiciali niſi ꝑ hn̄tē ptātē fuerit diſpēſatu ſuꝑ crīe qꝛ diſpēſatio oꝑat̉ quoad foꝝ iudiciale no. pe nor. in. c. teſtimoniuꝫ d̓ teſtibꝰ in fi. col. ¶ Sꝫ h̓ q̄ro an pa pa ſuꝑ mr̄i. diſpēſando ꝯͣcto in gͣdū ꝓbibito vr̄ tolle̓ īpe dimētū ⁊ abſolue̓ ab excōicatōe. Ludo. ꝯſilio. cccvij. qd̓ cipit in caſu ꝓpoſite ⁊c̄. ꝯcludit ꝙ vr̄ habilitare ad īpetra tione illā n̄ obſtāte excōicatōe d̓ abſol̓one nihil gl. no. ī. c. de his. jͣ. d̓ accu. ⁊ ibi cōiter approbata. ¶ Gl. in v̓bo pōt in fi. quatenꝰ attinet ad duo ꝯͣria.ſ. ad. c. ij. sͣ. ti. ꝓxīo dicito ꝙ ibi n̄ ꝯualidat̉ mr̄i. ex curſu tꝑis qd̓ erat nullū. ſꝫ decla rat ꝙ fuerat occultū ⁊ publicat̉ ⁊ ad. c. qd̓ ſicut dicite qd̓ ibi electō ex cōtēptu vniꝰ n̄ erat nulla mero iure ſꝫ ita d̓mi ſi ille dice̓t nullā iō illo approbāte cōualeſcit. tn̄ d̓ iſto bro cardo. an qd̓ eſt nullū cōualeſcat tractu tꝑis in iuribus al legatis in gl. habet̉ ⁊ in regula n̄ firmat de reg. iur. lib. vj. Icet preterSponſalia de pn̄ti n̄ ſoluūt̉ ꝑſequēs mr̄i. ēt carnali copula cōſumatuꝫ. h. d. ¶ No. ibi le gittime ꝙ ꝯſenſus in mr̄imōio dꝫ eē legittius ⁊ ſic ſimplex ꝯſenſus n̄ ſufficit. ¶ Nota ibi ꝗdē vnꝰ alteꝝ. duo qͥ reqͥrūt̉ ad formā mr̄imōij.ſ. v̓ba de pn̄ti. Itē ꝙ mi tuo ꝓferāt̉ ⁊ facit. c. ſi īter. sͣ. de ſpō. ¶ Nota ibi ſiue ſit iu ramētū qd̓ iuramētū n̄ addit nouū vinculū ip̄iſ ſpōſalibꝰ de quo in. c. ex ꝑte. sͣ. de ſpon. ¶ Nota ibi carnalis cōpula ꝙ nec ēt carnal̓ copula addit nouū vinculū. mr̄imōio ī telligite in p̄iudiciū alteriꝰ matrimōij p̄cedētis alias ſecꝰ. c. ex publico. s. de ꝯuer. cōiugatoꝝ. ¶ No. ibi ſeꝑari dꝫ ⁊ vt ad primū redeat qͣl̓r dꝫ pͥmus maritꝰ ꝯclude̓ in libello ꝯͣ vxorē q̄ accepit. ſcd̓ꝫ qꝛ ꝯcludit vt ſeꝑet̉ a ſcd̓o ⁊ cogireuerti ad ſe. ¶ Nota ibi iudicatū ꝙ exēplis nō eſt iudicandū fac̄. l. nēo. C. de ſen. ⁊ īterlo. oīuꝫ iudicū ⁊ ſic habetis ꝙ lꝫ ſucceſſor dꝫ ſeꝗ facta p̄deceſſoris vt vidimus ī. c. fi. sͣ. ti. j. veꝝ eſt quatenus ſūt iuſta alias ſecꝰ vt hic. alid̓ ēt habetis ꝙ lꝫ ſnīa papa ſit ab alijs ſectāda ⁊ trahēda ī exē plū. c. in cauſis. sͣ. de re iudi. ꝙ tn̄ intelligit veꝝ Imo. in. c. vnico ī. ij. col. sͣ. de eccle. bn̄fi. ſi exprimat cāꝫ in ſnīa tamen quoad ſucceſſores ſuos ſnīa pape n̄ imponit eis neceſſita tē vt hic facit tex. in. c. īnotuit. sͣ. de electio. ¶ Gl. in verbo iudicatū habetis ex gl. q̄ fuit rō dubitādi in tex. nr̄o. nam erat ꝯſuetudo vt mr̄i. ſcd̓ꝫ ꝯfirmatu ꝑ copulā p̄ualeret pr mo ⁊ iō dubitauit papa ꝗd iuris ⁊ ſic habetis ꝙ cōſuetudo hꝫ cōſtituere ꝓbabile dubiū iuris ēt ī his q̄ exp̄ſſa ſūt ⁊ clara in iure ſcripto. Et facit gl. in. c. cū venerabilis. sͣ. d̓ ꝯſuetudinis Melior gl. in. c. vnico in v̓bo de cetero li. vj. de poſthu. p̄la. ⁊ ſic habetis ꝙ lꝫ error iuris ſi excuſet ma laꝫ fidē niſi quoad fructꝰ. p̨̄ceptos ⁊ quoad hoc vt nō de ꝑcipiendis teneat̉ vt ē gl. ⁊ ibi Bar. in. l. ſi fur.§. j. ff. d̓ vſu capi. in. l. ſꝫ ⁊ ſi. l.§. ſcire. ff. de peti. he. hoc eſt veꝝ niſi talis error iuris paliet̉ ꝯſuetudine ⁊ iō dicit hic hoſti. ꝙ iſta cō ſuetudo excuſaret mr̄imōia retro ꝯͣcta dūmō nō fuiſſent ꝯͣhentes in mala fide qꝛ ſcirēt cōſuetudinē nō vale̓ ⁊ iſto caſu ſuſtinet̉ potius matrimoniū ex fide ſacramenti qͣꝫ ꝙ ſit ſacramēti ſicut dicimꝰ de baptiſmo in. c. debitū. sͣ. de ba ptiſmo in. c. veniēs. sͣ. de p̄ſby. nō bapti. ⁊ in his ſacramen talibus fides ſacramēti ſupplet ꝓ veritate ip̄ius gl. eſt no tabilis in. c. dudū el. ij. in verbo decepte. sͣ. de electiōe ⁊ in cle. duduꝫ.§. ſtatuimus in verbo cōceſſa de ſepul. Ua fraternitas. Sponſalis d̓ pn̄ti ꝯͣcta pendēte appellatōe ī cā mr̄imoniali poſt inter dictū a iudice factū diſſolui debēt. ¶ Diuidit̉ in duas ꝑtes in prīa deciſa ꝯſultatio. in ſecūda rn̄ſio ſcd̓a ibi de his. ¶ No. ibi ⁊ appellatōe pendēte qd̓ lꝫ in cā ma trimoniali nō ſit neceſſaria appellatio quoad finē vt īpediarne ſnīa trāſeat in rē iudi. qꝛ oīo nō trāſibit ēt ſi n̄ ſit ap pellatū. c. tenor. c. ꝯſanguinei. sͣ. de re iudi. tn̄ p̄t appellari ⁊ ſi appellet̉ hꝫ appellatio effectū ſuſpēſiuū ſicut ⁊ ī alijs caſibus ⁊ ad hoc ē gl. in. c. ad reprimēdā. q̄. de offi. ordi. in ſil̓i vbi vult ꝙ lꝫ a ſnīa excōicatōis nihil proſit appellatio quoad finē vt ſnīa n̄ tranſeat in rē iudi. ⁊ ſortiat̉ effectū tn̄ ꝓderit appellare quoad alios effectus appellatōis puta quoad effectū deuolutiuū vel ſuſpēſiuū p̄ſumptōis q̄ re ſultat ex ſnīa ꝙ ſit iuſta. Facit ēt gl. notabilis in capitulo fraternitatis in v̓bo fornicario īfra de frigidiſ. ⁊ male vbi vult qd̓ licet ſnīa matrimōialis nunquā tranſeat in rem iu dicatam tamen appellans non poteſt vltra bis appellare ⁊ ſic in iſtis appellatio retinet naturā ſuā. ¶ Nota ibi īter dicas ꝙ pendente appellatione in cauſa matrimoniali p̄t iudex interdicere ne cū alia ꝯͣhatur. ⁊ ita pendente prima lite prīe inſtantie ita panor. h̓ ꝑ tex. in. c. cum in apoſtolica sͣ. de ſpon. ⁊ licet iſte tex. nō aꝑiat quo a iudice debeat fie
zum Hauptmenü