De cōditionibus appoſitis. tenēdū ē qd̓ tex. noſter loquat̉ de ꝯſenſu de pn̄ti puro in iſta expoſitione niſi ꝯſenſus. Erum. Pro euidentia p̄mitto ꝙ aliud ē ꝯditio alid̓ ē modus alid̓ d̓mō r ſtratio alid̓ cā ꝯditio ē ẜm gl. ī rubri. ff. de ꝯdi. et d̓mōſtra. legati in futurum euentum ſuſpēſiocu ius d̓fectꝰ vl̓ euētꝰ legatū ꝯfirmat. ſed iſta reprobat̉ qꝛ ni mis ꝑticularis apponit̉.n. ēt in alijs ꝯditio qͣꝫ ī legatis vt toto iº. ti. ⁊ iō bar. ī. l. i. ī. i. col. ff. d̓ ꝯdi. ⁊. d̓mō. ⁊ ī idē ſonat ꝙ voluit h̓ Io. an. ⁊ Car. diffinit ꝙ ꝯdi. ē futurus euētꝰ in quē actꝰ ſuſpēdit̉. Modꝰ āt ē exortatio ſiue inuitatio ad remunerationē quādā. ſiue īplemētū loco eiꝰ ꝙ eſt factū. Cā d̓ p̄terito vl̓ p̄ſenti ſūpta rō diſpoſitiōis vl̓ motꝰ. De mōſtratio eſt ex p̄terito vel pn̄ti aliqͦ accidēti vel qualitate rei q̄ gerit̉ certificatio vel liꝗdatio. d̓ pͥmis tribꝰ erit maͣ noſtra de d̓mōſtratiōe me remitto ad no. ꝑ Bar. in. l. d̓mō ſtratio falſa. ff. de ꝯdi. ⁊ demō. hec d̓ſcriptiones notant̉ ꝑ glo. in. d. rubri. ¶ Sciēdū qͦqꝫ eſt ſcd̓o ꝙ modꝰ ⁊ cōditio differūt in mō ꝯcipiēdi v̓ba qꝛ ꝯditio ſit ꝑ ſi. modꝰ ꝑ. vt h̓ in glo. ⁊ glo. in. l. j. C. de his q̄ ſub mō differūt ēt inſpecto ſtatu p̄ſenti ip̄iꝰ ꝯͣctꝰ qꝛ ꝯditio ſuſpēdit actū. l. cedere dieꝫ ff. de ver. ſi. modꝰ nō. vt hic ī j. rn̄ſo. l. ꝗbꝰ diebꝰ.§. termiliꝰ ff. de ꝯdi. ⁊ de. Itē ꝯditio dꝫ prīo īpleri. mō āt implet̉ ex poſtfacto. ⁊ iō dicimꝰ qd̓ modus patit̉ p̄poſterationē d̓ qͦ ī. d. l. j. C. d̓ his q̄ ſub mō. ⁊ ī. d.§. termiliꝰ. ⁊ ēt ī glo. h̓ ⁊ ſic differ̄t īmō īpledi differūt qͦqꝫ ī mō reſoluēdi actū qꝛ d̓fe ctus ꝯditōis facit actū n̄ vale̓. d̓fectꝰ āt modi n̄ ſꝑ irritat actū vt. jͣ. videbimꝰ. ⁊ faciūt no. ī. l. fi. ff. d̓ ꝯdi. ob cāꝫ ī. l. ea l. C. d̓ ꝯdi. triplicit̓ ſūmi ob. cāꝫ. ⁊ p̄t ꝯdi. qn̄qꝫ latiſſime. ⁊ tūc cōprehēdit ēt modū vt hͦ tex. noſtro. ⁊. c. ij. sͣ. eo. qn̄qꝫ late. ⁊ tūc cōprehēdit ēt ꝯditio. q̄ referunt̉ ad pn̄s vl̓ p̄te ritū q̄ ꝓprie nō ſūt ꝯditiōes qꝛ nō ſuſpēdūt actū cū in reꝝ naͣ ſit certe. l. cū ad pn̄s. ff. ſi cer. pe. Tertio ſumit̉ ꝓprie ⁊ ſtricte. ⁊ tūc qn̄ ꝯfert̉ in futurū euētū ⁊ incertū. ⁊ pōt hoc duobꝰ modis ꝯtingere vl̓ qꝛ actꝰ ſit incertꝰ ſimul. ⁊ dies in certa. puta ſi nauis ex aſia venerit. ⁊ hoc ſine dubio facit ꝯditionē altero mō qꝛ actꝰ ſit certꝰ. ſed dies actꝰ incerta. puta mors hoīs. nā certū eſt hoīeꝫ moriturū verum dies mortis incerta ē ⁊ iō dicimꝰ nihil certiꝰ morte nihil īcertiꝰ hora mortis hoc facit ꝯditōnē lꝫ nō nulle glo. dibitauetīt ita tꝫ glo. in. l. ē oībꝰ. ff. de reg. iur. in. l. ſi pupillus.§. ſi ſub ꝯditiōe. ff. de nouatō. ē tex. ī. l. quodcūqꝫ.§. j. ff. de ver. ob. in. l. ꝗbꝰ diebꝰ.§. ꝗdā titio. ff. de ꝯdi. ⁊ d̓. ¶ Cā āt duplex eſt q̄dā motiua ſiue īpulſiua ⁊ iſta nō attēdit̉.§. ſexū. ff. de poſtu. q̄dā finalis ⁊ iſta regulat diſpoſitionē. c. cū ceſſante. sͣ. d̓ appel. c. gnaͣlit̓. xvj. q. j. q̄ eſt. l. gnaͣlit̓. C. de ep̄. ⁊ cle. ⁊ cogͦſcit̉ cā fi. qͣtiēſcūqꝫ id ꝙ expͥmit̉ in viā cāe reſpicit tā vtilitatē alteriꝰ qͣꝫ ꝑtiū. l. titio cētū ī prī. ff. d̓ ꝯdi. ⁊ d̓mō. pu ta dono tibi cētu vt īde facias fieri capellā in tali ec. q̄ illa indiget vl̓ vt eā reꝑes vl̓ vi īde marites puellas. Itē cogͦſcit̉ qͦtiēs expͥmit̉ piꝰ actꝰ in viā cāe. nā tūc cēſet̉ illa cā fi. l. ſiꝗs ꝓ redēptiōe. C. d̓ dona. l. ſi ego in pͥn. ff. d̓ iure dot. ⁊ vult Bar. in. l. ij.§. fi. ff. d̓ dona. lꝫ Car. ⁊ Panor. hic aliter dicāt vt videbimꝰ in ītellectu tex. noſtri. puta dono cētū ꝓ redēptiōe captiuoꝝ vl̓ ꝓ edificādo hoſpitali. iſta cā vr̄ fi. vt fiat hoſpitale vl̓ eo redimant̉ captiui. Itē vbicūqꝫ lex reꝗͥrit d̓ neceſſitate cāꝫ ad validitatē actꝰ ⁊ ī gerendo illo actu expͥmit̓ cā ab hoīe illa cā cēſet̉ fi. vt actꝰ ſuſtīeat̉. l. ſꝫ ſi mors.§. fi. cū. l. ſe. ff. d̓ dona. int̓ vi. ⁊ vxo. Itē vbi cūqꝫ non pōt eē alia rō niſi illa cēſet̉ fi. l. qͣꝫuis vbi gl. C. d̓ fideicōmiſ Itē vbicūqꝫ lex expͥmit cām cēſet̉ fi. glo. ē no. in. l. cū tale .§. legato falſaꝫ. ff. de ꝯdi. ⁊ demō. quā ad hoc ponderat Ang. in. l. ſciēdū. ff. d̓ edili. edicto ⁊ Bar. cuiꝰ ſūt iſta dcā in. l. ij.§. fi. ff. d̓ dona. ⁊ plura alia d̓ cā īpulſiua ⁊ fi. dixi in d. c. cū ceſſāte. ⁊ notat Bal. in. d. l. gnaͣlit̓. ¶ Hoc dicit ẜꝫ pͥma lec. glo. Donatio ꝯditiōalis pēdēte ꝯditiōe nō reuo cat̉. illa d̓ficiēte ſic ¶ Uel alit̓. dōatio ſub mō fcā n̄ ẜuato mō reuocat̉. h. d. ẜꝫ aliū intellectū ⁊ cōeꝫ. Vel alit̓ ⁊ tertō hoc vr̄ meliꝰ ſentire pͥmꝰ intellectꝰ glo. Dōatio ſub ꝯditio ne q̄ ſit ad adēptionē non ẜuata ꝯditiōe reuocat̉. Vel alit̓ ⁊ quarto ẜꝫ Car. cuiꝰ intellectū ſibi aſcribit Panor. Res donata eccle. ſtatī ē eccl. nec reuocat̉ mō nō ẜuato niſi in ꝯͣctu ſit exp̄ſſū qd̓ reuocet̉ hoc dicit. Diuidit̉ ī duas ꝑtes in pͥma pōit dictū. ī ſcd̓a excipit. ſcd̓a ibi niſi forte. ¶ No. ibi poſſeſſio ꝙ v̓bū poſſeſſio nō pōit̉ hic ꝓ iure a dōinio di uerſo ꝓut ponit̉ in titulo. sͣ. d̓ cā poſſeſ. ⁊ ꝓprie ⁊ in titu. ff. ⁊. C. d̓ acꝗ. poſ. ſꝫ hic ponit̉ ꝓ tota re maͣlit̓.i. ꝓ fundo ip̄o dōinio ac poſſeſſiōe. No. ibi reuocari ꝙ donatio ſemel fa cta nō pōt reuocari facit. l. ariſto.§. fi. ff. d̓ dona. ⁊ iō dixit Bar. in. l. fi. ff. de ꝯdi. ob cau. qd̓ donatio ē ꝯͣctꝰ noīatꝰ. nā hꝫ elegās nomē nec reuocat̉ pēitētia ſic̄ alij ꝯͣctꝰ noīati. l. ſi pecuiā. in pͥn. ff. de ꝯdi. ob cāꝫ. No. ibidē ẜꝫ ītellectū pa nor. ⁊ Card. quod donatio facta ſub mō ſi fit eccleſie nō reuocat̉ ceſſante mō. ⁊ eſt rō qꝛ hic modus nō inducit cāꝫ finalē ſꝫ ſcd̓ariā ⁊ impulſiuā. final̓.n. ē ꝓ ſalute anīe. ⁊ iō lꝫ modꝰ ſpecificus nō īpleat̉ durabit res penes eccl̓iā. qꝛ du rat cā fi. cū remanēdo penes eccleſiā ꝓſit ad ſalutē anīe d̓ qͦ. jͣ. dicā in glo. No. ibi ꝯditiōe collatū ẜꝫ cōeꝫ intellectuꝫ qd̓ datū ſub mō ceſſante mō reuocat̉. nec dicitur h̓ qd̓ eēt exp̄ſſe actū vt reuocet̉ lꝫ gl. hͦ ſubaudiat ⁊ ſic ītelligat col latū exp̄ſſe hͦ acto. ſꝫ ẜm ītellectū car. no. res data eccl̓ie ſub mō n̄ ẜuato mō reuocat̉. ſi hoc exp̄ſſe ē actuꝫ. ⁊ intelli gite in ꝯueniēti tēpore dōatiōis. ſecus ſi ex interuallo ꝗa tūc nō plus oꝑat̉ ac ſi nō fuiſſꝫ appoſitū. l. ꝑfecta. C. d̓ do na. q̄ ſub mō ⁊ vidimꝰ ī. c ꝓxime p̄cedēti ī glo. īmo dōatio inciꝑet a p̄cedēti ꝯuētiōe iuxͣ ea q̄ hn̄tur in. l. ariſto.§. fi. ff. de dona. in. l. ſi ꝗs argētū.§. fi. C. de dōa. ⁊ traditio ſeq̄ret̉ ex īteruallo ⁊ tꝑe trāditiōis apponeretur hoc pactū ꝙ ſi ẜuato mō reuocaret̉ dōatio. tale pactū nihil oꝑaret̉ gloeſt no. in. l. vniꝰ.§. accedit. C. de rei vxo. actiōe faciūt no. in l. auia. C. de iure do. Glo. ī d̓bo qͥlibꝫ. no. ex glo. relata ad tex. ꝙ dictio qͥlibꝫ v̓ſificat̉ in vno ꝑticulari vt pꝫ qꝛ reſolui tur.i. aliqua ꝯcordat tex. in. d. c. mulier. xv. q. j. Glo. in v̓bo ꝯditiōe. ibi ea ceſſante hētis pͥmū ītellectu ad tex. qd̓ hic ceſſꝫ facta dōatio pure. ſꝫ reſolutio eiꝰ eēt collata ſub ꝯdi tōe puta dono eccl̓ie fūdū ita tn̄ ſi papa venerit ī lōbardi aꝫ nō ſit donatꝰ. donatō iſto cāu ſꝫ tꝫ eueniēte ꝯditiōe qd̓ papa veniat ī lōbardiā reſoluit̉ vt nō teneat. ⁊ iō dicit tex. hic pͥmo ꝙ tal̓ donatio ex qͦ fuit abſolute fcā n̄ pōt reuocari. ſꝫ qꝛ eiꝰ reſolutio ē collata ī euētū ꝯditiōis reuocari poterit veniēte ꝯditiōe. ſꝫ iſte ītellectꝰ vt dicit glo. ē ꝯͣ tex. ꝗ nō vult qd̓ veniēte ꝯditiōe reuocet̉. ſꝫ qd̓ ceſſante dꝫ reuocari hic āt reuocaret̉ veniēte ꝯditione. ſcd̓us eſt intellectꝰ glo. nr̄e ꝙ dōatio hic eēt fcā ſub mō ⁊ exp̄ſſe eſſꝫ actuꝫ vt nō ẜuato mō reuocaret̉ dōatio ⁊ tūc bn̄ ſtat littera ꝙ donatō iſta nō poterit reuocari niſi ī cāuꝫ ceſſantis modi ⁊ ita ītelligit gl. tex. ī. l. j. ⁊. ij. C. d̓ dona. q̄ ſub mō ⁊ hoc cla riꝰ ꝯfirmat glo. fi. in pͥn. nec ob. ſi dicat̉ qd̓ īmo ī ꝯͣctibꝰ no minatis modꝰ d̓ficiēs nō īducit reuocationē. l. ea ꝯditiōe C. d̓ reſcī. vēdi. nec hꝫ locū penitētia. l. ſic̄. C. d̓ acti. ⁊ obli. no. in. l. ſi pecuniā. ī pͥn. ⁊ in. l. fi. ff. d̓ ꝯdi. ob cāꝫ. nā aūt mo dꝰ addicit̉ ꝯͣctui noīato ī fauorē eiꝰ ꝓ qͦ nata ē actio ⁊ tūc īformat veterē actionē ⁊. l. agit̉ ad obẜuātiā modi. d. l. ea ꝯditiōe āt apponit̉ ꝯͣ eū ꝓ qͦ nata ē actio noīata. ⁊ tūc non pōt veterē īformare. ſꝫ agit̉ p̄ſcriptis v̓bis ad intereſſe qꝛ modꝰ nō ē īpletꝰ. l. petēs cū ibi notatis. C. d̓ pac. no. bar. in d. l. fi. ff. d̓ ꝯdi. ob cāꝫ. ⁊ ſic nullo cāu in ꝯͣctibꝰ nomīatis vr̄ qd̓ mōus īducat reuocationē ꝯͣctꝰ. ſꝫ hic ſumꝰ in dōatiōe q̄ ē ꝯͣctꝰ nomīatꝰ vt dixi in tex. ⁊ no. ī. l. iuriſgētiū. ff. d̓ pac. ī pͥn. gͦ ꝑ modi ceſſationē nō īducet̉ reuocatio dōatiōis ꝙ eſt ꝯͣ tex. noſtrū. nā ſoluit gl. fi. in pͥn. ⁊ ſentit hic gl. in fi. ꝙ ꝯͣriū ꝓcedit qn̄ nihil ē exp̄ſſe actu. nā tūc modꝰ d̓ficiēs nō inducit reuocationē ꝯͣctꝰ nomīati. nos loꝗmur qn̄ ē exp̄ſſe actū vt ceſſāte mō reuocet̉ actꝰ. ⁊ ꝓ iſto ītellectu adducit no. tex. in. l. meuia. ff. d̓ māumiſ. teſt. vbi ſi teſtator relinꝗt libertatē tribꝰ ẜuis ſub hac forma. titiꝰ ſeiꝰ ⁊ ſemproniꝰ ẜui mei ſub hac ꝯditiōe lib̓i ſint vt alternis vicibꝰ luinaria ad ſepulcrū meū accedāt nō ẜuato mō aliqͣ vice vl̓ aliꝗbꝰ dic̄ tex. ꝙ lib̓tas nō r̄uocabit̉. tū ꝑꝑ ꝯceptionē v̓boꝝ q̄ ſo uat vt ſint lib̓i tū ꝑꝑ ꝯiecturā mentē teſtatoris. ſꝫ officio iudicis
