De cognatione ſpirituali.tres ſpēs ſint. tn̄ ẜm goſ. in baptiſmo nouē ꝓpinquitatesſiue ꝯtinētie aliqn̄ oriūt̉ ⁊ ſunt hec. Prīa ꝓpinquitaſ orit̉īter. p̄ſbyteꝝ baptizantē ⁊ baptizatū. que ē filiatio. Scd̓ointer ſacerdotē ⁊ pr̄eꝫ baptizati. ⁊ hec cōpaternitas. Tertia īter ſacerdotē ⁊ mr̄eꝫ pueri. q̄ dr̄ cōmr̄nitaſ. Quarta q̄eſt īter filios ſacerdotiſ ſi quos hꝫ ⁊ baptizatū. ⁊ hec pr̄nitas. xxx. q. j. oēs. ⁊. q. iij. ita. Quinta īter baptizatuꝫ ⁊ ſuſcipientē de baptiſmo. ei hec filiatio. ſexta īter baptizatum ⁊vxorē ſuſcipiētis ⁊ hec ſil̓r eſt filiatio. ſeptīa inter baptizatū ⁊ inter filios ſuſcipiētis. ⁊ hec ē fraternitas octaua īteſuſcipientē ⁊ patreꝫ ſuſcepti. ⁊ hec eſt cōpaternitas ⁊ ꝓbātur hec. xxx. q. iiij. c. ſi ꝗs ex vno ⁊. c. ꝗ ſpūalē ⁊. c. poſt vxoris. jͣ. eo. c. j. ⁊. c. martinus ⁊. c. veniens ⁊. c. tua Nona inteſuſcipientē ⁊ matrē ſuſcepti ſiue vxorē ſuſcipientis ⁊ matreꝫ ſuſcepti. q̄ cōmaternitas eſt dictis iuribus. ⁊ ꝗcꝗd dicatur aut pr̄nitas ſiue mr̄nitas. aut filiatio q̄ cuꝫ correlatiua ſint eadē ſpēs eſt. Nā ſi pr̄ vel mater eſt aūt eſt compaternitas. aut filiatio. aut fraternitas. ⁊ ſic ſūt tres ſpēs tm̄ad quaꝝ alterā oēs dicite ꝓpinꝗtates ſiue attinētie reducunt̉. ¶ Quero ꝗnto quid eſt cognatio ſpūalis. dicite qd̓duplex eſt cognatio. q̄dā īpedit ⁊ dirimit matri. ī. c. j. ⁊. iij.⁊ ſil̓ibus huiꝰ ti. q̄dā īpedit ſꝫ n̄ dirimit ꝓut eſt illa q̄ ꝯͣhit̉ꝑ catheciſmū ⁊ in. c. ꝑ catheciſmū eo. ti. li. vj. ꝗd ſit cognatio eſt gl. c. j. eo. ti. ⁊ v̓. ſpūalē. q̄ dicit qd̓ cognatio ſpūaliseſt attinē. ꝑueniens ex ordīs ſacri datōe vl̓ ad id ſacramētū d̓tentōe vel dic qd̓ eſt vinculuꝫ ſurgēs ex eo qd̓ aliquisaliquā baptizat. vel quod de batiſmo vel cōfirmatōe ſuſcipit. īpediens vel dirimens matri. īter ꝑſonas īter quas vl̓eaꝝ alterā ortū eſt. ¶ De alijs aūt ſacramentis dic. qd̓ ꝑip̄a ēt ꝯͣhit̉ aliqua cognatio ſpūalis. qͥ īpediat matri.ſ. perꝯfirmationē. c. fi. e. ti. li. vj. Et eſt rō ẜm gl. ibi qꝛ ꝑ baptimuꝫ ꝗs renaſcit̉ ⁊ ꝑ ꝯfirmationē in fronte ꝯfirmat̉ in illanatiuitate. qd̓ n̄ eſt in alijs ſacramētis. qd̓ no. xxx. q. j. c. oēſ⁊ no. in. c. fi. jͣ. eo. ti. ẜm Gaſ. ꝗd ꝓprie ſit catheciſmus. dicẜm Panor. qd̓ eſt illa exortatio vel inſtructio qͥ ſit an̄ baptiſmū. hodie ꝓprie eſt ille actus ꝗ ſit an̄ portā ꝑ ſacerdoteꝫ. an̄qͣꝫ puer admittat̉ ad eccl̓aꝫ iō errare dicit eos ꝗ credunt ſe cōpatres ex detentōe infantis ad hoſtiū. qꝛ illa detētio ſaltē n̄ ſufficit ad dirimēdū matri. poſt ꝯͣctū. ¶ Quero ſexto ⁊ vltīo. an hec cognatio ſpūalis trāſeat ad vlteriora. puta nepotes ⁊ alios vlteriores Io. an. hic ꝙ n̄ ⁊ iōpoſſuꝫ ꝯͣhe̓ cū filio filij mei lꝫ n̄ cū filio meo. argumentuꝫ.xxx. q. iij. c. j. ⁊ ſufficit qd̓ īter tales n̄ inuenitur matri. ꝓhibitū arg. de ſpon. c. cū apud. Et. c. ēt ꝙ filia mea ſpūalisn̄ p̄t copulari filio meo illegittīo naͣli. meo auteꝫ fllio adoptiuo p̄t copulari. facit. c. fi. jͣ. eo. ¶ Uiginti aūt caſus. inꝗbus cognatio ſpūal̓ īpedit ⁊ dirimit dicit Io. an. ſe notaſſe in ſūma huius libri. ⁊ pͦ īter baptizatuꝫ ⁊ leuātē baptizatuꝫ ⁊ filios leuātis. baptizatuꝫ ⁊ ꝯiuge leuātis priꝰ cognitā. leuāteꝫ ⁊ parentes leuātis. ēt ꝯiugē leuātis priꝰ cognitā. ⁊ ꝑentes leuati. Itē inter baptizatuꝫ ⁊ baptizāteꝫ. baptizatuꝫ ⁊ filios baptizātis. ꝑentes baptizati ⁊ ꝯiugeꝫ baptizātis priꝰ cognitā. baptizātes ⁊ ꝑentes baptizati. Iteꝫīter ꝯfirmatū ⁊ leuāteꝫ ꝯfirmatū ⁊ filios leuātis. ꝯfirmatuꝫ ⁊ ꝯiugeꝫ leuātis prius cognitā. leuāteꝫ ⁊ ꝑentes ꝯfirmati. Iteꝫ īter ꝯfirmatū ⁊ ꝯfirmāteꝫ. ꝯfirmatuꝫ ⁊ filioſ cōfirmātis. ꝯfirmatuꝫ ⁊ ꝯiugeꝫ ꝯfirmātis prius cognitā. cōfirmāteꝫ ⁊ parentes ꝯfirmati. ⁊ ꝑ ꝑentes ſuꝑius dictos intelligas pr̄em ⁊ matreꝫ hoc ꝓbat̉. eo. ti. c. martinꝰ ⁊. c. vltꝰmo ⁊ eo. ti. c. j. li. vj. ⁊ dicit Panor. in. c. martinꝰ. jͣ. eo. vbipoſt do. Ant. enumerat hos oēs caſus ꝙ ſi ꝗs cognouitqn̄qꝫ ex pͥdcīs cognoſcet reliquos de quo in. d. c. martinꝰvt ſuam materiam illi reſeruem.TrumFilij duoꝝ ꝯpatꝝ ꝑ quoꝝ neutruꝫ deuentuꝫ eſt ad cōpaternitateꝫ licite ꝯͣhunt. niſi ꝯſuetudo repugnet. ſeꝑabit̉ āt ſi ꝑꝑ eoꝝ vtrunqꝫ vl̓ alteruꝫ cōpatetnitas eſt ꝯͣcta. h. d. cuꝫ. c. ſuꝑ eo. eodeꝫ ti. ẜꝫ Io. an. ¶ Prmo pōit̉ qō. ¶ Scd̓o duoꝝ cāonuꝫ ꝯͣrioꝝ īductō. ¶ Tertio poſterioris approbatio. ¶ Quarto approbatiōis exceptio. ſcd̓a ibi lꝫ. tertia ibi nobis. quarta ibi niſi. ¶ Not.iſtud ibi cāones reꝑiunt̉ ꝯͣrij. qd̓ ſequens corrigit prioremqd̓ etiā ꝓcedit ſi in ſequenti n̄ fiat mentio de pͦ in. c. j. ⁊ ibihabet̉ rō de ꝯſtō. li. vi. ⁊ ꝑ hͦ ītelligo argumēta ad opinioInno. qn̄ ponit ꝯͣrias opiniōes vt vltīe ſtet̉. c. ſi vir eo. ti.facit gl. ī. c. ſi ꝗs ꝯͣ clericū. sͣ. de foro cōpetē. gl. ſingularisin. l. ꝗ filiū.§. ſabinꝰ. ff. ad trebel. c. capellanꝰ de fer̄. l. j. C. d̓lib. p̄teri. bōus tex. in. l. ſi mater ibi Bal. C. ne de ſtatu. defunctoꝝ Bal. in aucte. ex teſtō. C. de collatōibꝰ Bal. in. c.j. an apud iudicē vel do. feu. qō ter. Io. an. in. c. j. de penisli. vj. q̄ oīa ꝓbāt qd̓ vltīa opinio cenſet̉ verior ⁊ in. c. ſi vir.jͣ. eo. ti. dic ꝙ hūanior p̄fert̉. ¶ No. ſcd̓o. ꝙ valet conſtō ꝯͣcanones. c. fi. de ꝯſan. dic vt ibi in gl. fi. ¶ No. tertio ꝙ cōpaternitas ⁊ cognatio ſpūalis creat īpedimētū habile acīpediendū matri. ꝯͣctū. ¶ No. quarto. ꝙ īter filios duoꝝcōpatꝝ nulla ē ſpūalis cognatio. ſi ꝑ eos vel neutꝝ eorieſt deuentū ad cōpaternitatē. ¶ Ultīo no. ꝙ conſuetudop̄t creare nouū īpedimētū ⁊ habile ad matri. dirimēdumqn̄ ſi ꝯͣheret̉ ꝯſuetudo generat ſcandalū facit. c. ſuꝑ eo ineo. ti. ⁊ ho. ⁊ Io. an. hic in v̓bo cōſuetudine. ¶ No. ar. optimū ꝙ vbi ꝯſuetudo ꝯuenit cū iure cōi. fi ius cōe tolliturꝑ ꝯͣriā ꝯſtōnē. tollit̉ ēt ꝑ ꝯſequentiā ꝯſuetudo niſi ſit talꝯſuetudo q̄ ex omiſſione generet ſcādalū vt hic notabil̓ꝓbat̉. ⁊ multū ſingulariter ſentit gl. in. c. ſuꝑ eo. jͣ. e. ¶ Ehoc facit ad qōne diu agitatā in. c. j. de ꝯſti. li. vj. ꝑ imol. iicle. j. in gl. j. de electi. in cle. ſtatutū ibi gl. Et imol. in penucol. de elec. tex. quē ad hoc dixit ludo. in ſingularibus nōeē alibi in. l. magiſtratus. ff. ad municipales. do. Ant. in. c.j. in. vij. col. de reſcrip. Bal. in p̄ludijs feudoꝝ bar. ⁊ imol.in. l. j. in. principio. ff. ad. l. falcidiā Bal. in. l. ij. C. de conſti.pecu. Angel. in. l. j.§. ſociꝰ. ff. de vſuris Ideo vbi ius cōe limitat̉ alio iure. Ita ⁊ ꝯſuetudo vel ſtatutū ꝯtines idem ꝗius cōe ita Io. an. in. c. cū in eccl̓a de p̄be̓. li. vj. panor. in. c.ex litteris de ꝯſtitu. ¶ Oppo. ꝯͣ tex. ⁊ primū notabile/ ꝗīmo ſtet̉ cāoni antiꝗori. l. di. c. dn̄o ſcō. Solutio Ioan. an.ibi remittit ⁊ dic vt no. in. c. j. de ꝯſti. lib. vj. Aut ābe ꝯſuetudines ſūt gnaͣles ⁊ poſterior p̄iudicat Aut ābe ſūt ꝑticulares ⁊ locales. ⁊ tūc antiꝗor tꝑe ⁊ potior pietate p̄ferenda ē ita rn̄det gl. in. d. c. dn̄o ſcō. ad hūc tex. de quo h̓latius. ⁊ in. c. j. de ꝯſti. li. vj. ⁊ ꝙ dr̄ hic ꝙ poſterior canō reuocat priorē intelligit Io. an. in illis locis in ꝗbus n̄ ſeruatur cāonica ꝯſuetudo. ¶ Scd̓o oppōit̉. nā hic excipit illāꝑſonā ꝑ quā deuētū ē ad cōpaternitatē. ex hoc enī videretur ꝙ ꝗs n̄ poſſit ꝯͣhe̓ cū ſorore filij ſui ſpūalis. cum ip̄e ſiſcipiēdo illū filiū ſpūalē fuerit cā cōpaternitatis. ⁊ tn̄ pōꝯͣhe̓. xxx. q. iiij. c. vltīo ſol̓o ꝙ hic dicit de ꝑſona dicit Ioan. ītelligendū n̄ de ſuſcipiēte ſꝫ de ſuſcepto. ꝓ hoc ꝙ noin. c. j. rn̄ſo. in vltīa gl. ⁊ li. vj. eo. ti. refert hic abbas tꝑe ſumagiſtri de hac qōne fuiſſe bononie diſputatū. ⁊ ꝙ multidoc. ꝑ hāc litterā dicebāt ꝙ n̄ poſſet ꝯͣhe̓ cū ſorore ſua ſpirituali ꝙ falſuꝫ eſt vt dicit Io. an. in. d. gl. ⁊ idē tꝫ pe. jͣ. eoc. tua. ¶ Uenio ad gl. prīa ſentit ꝙ vnū ꝯͣriū dicit litteraprincipio de filijs natis an̄ vel poſt cōpaternitatē nullū īdubiū. ꝙ tales nil īter ſe attinet ſol. gl. ꝙ ītelligit de filijsduoꝝ cōpatꝝ. ¶ In gl. ij. ibi dicat̉ paſcalis ſecūdi. ⁊ maliẜm Ioā. an. ſil̓e. xij. q. ij. futurā in ſupraſcriptiōe. ¶ In fi.gl. vel. intelligit de alijs cānonibus quos n̄ habemus ſecūdū ala. goff. ⁊ Inno. ꝙ notat̉ ẜm Ho. in. c. cū habe̓t. sͣ.de eo. ꝗ duxit in matri. quā pol. ꝑ adulteriū. ⁊ p̄t ſubſtinēẜm Cardi. ꝙ dicit h̓. ¶ Glo. vltīa op. ⁊ ponit duas opi.allegat iura ⁊ ſoluit ⁊ primā ſol̓onē approbat. in gl. ibi p̄tdici ꝙ loꝗt̉ in mr̄imonio ꝯͣhēdo hoc tꝫ tācre. vinc. ⁊ goffcū ꝗbus hic trāſit Io. an. pro alia ſol̓one q̄ hꝫ qd̓ ex vi cōſuetudīs ꝑꝑ ſcandalū ſeꝑat̉ mr̄i. inducit Inno. ꝙ iſta īpodimēta ꝑ ꝯſtōneꝫ eccl̓e inducta ꝑ ꝯͣriā ꝯſtōnem vel conſuetudinē legittīe ītroductā poſſūt in ꝯͣriū introduci ꝙ ēnotādū. Car. remittit ad notata ī. c. ſuꝑ eo. jͣ. eodē. Et idēdn̄s Anto. remittit ſe hic tn̄ vnum verbum Butri. nō ommitto. aut ꝯſuetudo ꝓcedēs ſuꝑ impedimento ꝓcedit cūſcādalo ⁊ h̓ īpedit ⁊ dirimit qn̄ ē ꝑ papā approbata. nō