De ꝯſanguinitate affini. c. cum īter.. de re iudicata de accuſati. c. de his. ſolutio inno. hoſti. hic ſuꝑ glo. dicūt ꝓceſſus archip̄ſbyteri tenuit. tu ſolue meliꝰ mādabat̉ nouū ꝓceſſū īcho ari. ſꝫ tm̄ teſtes recipi qd̓ fieri p̄t ēt poſt publicationē. vt ī gl. v. hoc placꝫ car. bu. Et hoc rn̄det̉ ad alid̓. ſpāle n. ē ī mr̄imonij trāſit ī iudicatā.. re iudi. c. ſi­cut.. de purgatōe cano. c. dilecti facit vbicūque obẜuatio ſnīe vl̓ publicatōis teſtiū foueret pctm̄. tūc illis obſtātibꝰ ꝑs audit̉ volēs illa īpugnare. c. ī tua.. te ſtibꝰ. c. iurauit vbi cōiter doc.. ꝓbatōibꝰ ē gl. magr̄a. xxxv. q. ix. ī ſūma.§. his ita. Quero prīo. qꝛ dicit lr̄a ꝑſonis diſcretis cāe ꝯmittēde ſūt. dicāt̉ ꝑſone diſcrete. Sol. dicit ho. Io. an. ſuꝑ v̓bo diſcretis debēt di ſcrete ī theologia ī legibꝰ ſꝫ ī ſcīa canonica vide dico . ī fine col. Et dicit ho. hāc lr̄am de directo ꝯͣ quoſdaꝫ theologos dicētes. qd̓ eccle. dei pure poſſꝫ regi purā ſolā theologiā. ſꝫ ꝗlꝫ ortolanꝰ laudat ſuos porros. ideo Io. an. ill̓ rn̄det ſufficit ſola theologia. ſꝫ ſciētia reꝗ rit̉ ciuilis canonica. īmo quottidie nouis emergētibꝰ caſibꝰ oꝫ ꝯdi noua iura. ſꝫ theologi dicūt ſuū verum ſi theologia ſciret̉ ad plenū ꝗbꝰ rn̄det Io. an. qd̓ deus eſ ſet ī quacūqꝫ ſciētiaꝝ p̄dictaꝝ de ꝗbꝰ.. ad plenū ſciū tur. ꝯſiſtāt ī p̄ceptis iuris vt ī ꝓhemio grego. ei ſuffice̓t q̄lꝫ iſtaꝝ. qꝛ p̄t ꝑfecte vna ſciri ſine alia hn̄t.n. iſte tres facultates īuicē magnā cōionē ẜm Cardi. placet bu. Quero vltimo pone qd̓ eligūt̉ duo ī ep̄ꝫ vniꝰ ciuita tis. vnus purus theologus alius purus canoniſta. ꝗs dꝫ p̄ferri. dicit ho. ꝯſiderādā eccl̓ie qualitatē ſi pro maiori ꝑte ꝯſiſtat ī iuriſdi. cārū deciſiōe p̄ferat̉ canoniſta maxi me qꝛ bonus canoniſta ex ſol̓ canonibus p̄dicationē ſer monē ſuū formare poterit populū īſtrue̓ circa ea ſpe ctāt ad curā aīarū. ſi āt eccl̓ie qualitas ꝯſiſtat ī p̄dicatōe ẜmōis euāgelici īſtructiōe cura aīaꝝ. vt qꝛ he̓tica ſit vicioſa ciuitas tūc p̄ferat̉ theologus.. elec. c. ī cāis ī fi ne. ita de heticis. c. excōicamꝰ.§. fi. mixtū tn̄. i. hꝫ cano nes theologiā dicit p̄ferēdū ar. ad hoc.. cle. reſi. c. ex ꝑte.. de elec. c. officij argum̄to eoꝝ notant̉.. de ſū ma trini. c. firmit̓.§. hec fcā ſuꝑ v̓bo diſpōnē. panor. dicit ẜm car. qd̓ pōt bonꝰ canoniſta ſi oīo ē purꝰ canoni ſta. multa theologicalia legalia tractāt̉ ī canonibus gl. doc. vix adduci poſſū vt credā canones factos vt ſcīaꝫ ſe facerēt. īter iſtos theologus ē dignior cano niſta. ſꝫ canōiſta dignior qͣꝫ legiſta poſt illū legiſta dignior qͣꝫ medicus panor. ī. c. clerici s. iudicijſ. Gl. quarta qꝛ cetere ſūt expedite.. ī notabilibus. oppōit ſoluit. In fi ne gl. goff. ſoluit forte cōpetebat iſti archip̄ſbytero co gnoſce̓ mr̄imoniali ex gnaͣli vl̓ ſpāli ꝯſuetudīe abba tis caſinēſis. ī ceteris eccle. hꝫ plenā iuriſdi. cui ſubeſſe dr̄ iſte archip̄ſbyt̉. vn̄ iudicat̉ fungi ep̄ali vice. glo. no. in­Cle. j. ī v̓bo ꝓprij rebus eccle. alie. faciūt no. ī. c. tigat.. foro ꝯpe. vl̓ tenebit ꝓceſſus hītus ẜꝫ ho. vt dixi ēt ī prīa oppōe. hoc tollit̉ ꝯͣriū poſſꝫ fieri de ip̄o abbate ẜꝫ car. qͣꝫuis oīa ſint clara ad finē lr̄e nr̄e dic̄ . tene ſolōnē hoſ. qua.. ꝓxīe dixi ī pͥma oppōe quā ꝓbat lr̄e finis vbi declarat̉ oēs pn̄t cognoſcere de mr̄imōiali. No. tn̄ gl. ī v̓bo ptātē ibi mr̄imōia­libꝰ ē delegabil̓ ab ordīario. Itē no. gl. ꝯſuetudīe īfe rior ab ep̄o p̄t matri. cognoſce̓ de qua ī. c. lr̄as.. de reſti. ſpo. ſi ē talis ꝯſuetudo illā ẜua vt ī gl. facit. c. cuꝫ ꝯtigat.. foro cōpe. Itē ex pͥuilegio hec ptās p̄t cōpete̓ īferiori vt dixi.. ẜꝫ goſ. facit. c. ad accn̄tibꝰ exceſ. p̄la. ſi at nulla ē ꝯſuetudo ī hoc vl̓ nullū pͥuilegiū. tūc ep̄s ſolus ex iuriſditōe hꝫ cognitionē cāꝝ matrimōialiū. ẜꝫ bu. hic. Et p̄dicta faciūt ad qōnē. v̓tit̉ mr̄imōial̓ corā ord nario petit̉ ſolui mr̄i. ꝑꝑ alid̓ mr̄i. qd̓ dr̄ ꝯͣctū ī alia ciuita te. ſit remiſſio ſuꝑ examinatōe teſtiū ad ꝓbandū de prīo matri. ad ordinariū alterius ciuitatis. dic pōt hoc qd̓ no. archi. ī. c. pn̄tiū de teſtibus li. vj. Io. an. ibi ī prin. ſuꝑ prima gl. dicēs talis remiſſio pēdet arbitrio iudiciſ ī autētico de teſtibus.§. qm̄ qd̓ ibi no. faciūt habēt̉ in autē. apud eloquētiſſimū. C. fide inſtru. in. c. ꝯſtitutuſ de fideiuſſoribus. nūꝗd aūt teneat̉ de iure face̓ ſi vultyr hūc tex. vbi teſtes debēt ꝓduci corā ipſo ordina­rio. de cognoſcit ẜm Io. an.. eo. ti.§. j. io. an. v̓ſiculo ẜꝫ p̄miſſa dicit fieri dꝫ. ordinariꝰ ille recipiet teſtes auctoritate remittētis ſꝫ auctoritate ꝓpria auctorita te iuris cōis. qd̓ dicit veꝝ Io. an. ibi ī addi. qn̄ remittens erat ordinariꝰ ſecꝰ ſi delegatꝰ qꝛ tūc auctoritate delegātiſ recipiunt̉ ordinariū ad quē ſit remiſſio.. fideiuſ. c. iij. de offi. ord. c. ſignificauit de reſcri. c. ſtatutū.§. penul. li. vj. Do. car. ī cle. j. de offi. deleg. allegās quēdā ꝯſulētē tꝫ īdi ſtīcte ordīarius tenet̉ ad hāc remiſſionē faciēdā ne an guſtet̉ facultas ꝓbādi ſine maxīe ī mr̄imōiali ne remaneāt ꝯͣhētes ī pctō. d. c. ſignificauit ibi notat̉ in gl. ij. hoc facit. xxxiij. q. ij. c. ſine ꝯiug. loꝗt̉ ma trimōiali ibi gl. facit ad hoc dicēs ſi ē difficile ſatiſda re ī vna ciuitate mittit̉ ad aliā. ff. ſatiſdare cogāt̉. l. ſi fide iuſſor.§. j. de teſti. cog. c. j. vbi p̄mittit̉ delegato ī mr̄imo niali mitte̓ nūciū ad aliū locū recipiēdis teſtibꝰ. expo uit̉ nūciū.i. executorē. facit ī ꝯſuetudo curie romāe ꝑp difficultatē facit remiſſionē ad ꝑtes teſtibꝰ. nec in caſu nr̄o ordinarius poſſet coge̓ teſtes alibi exiſtētes qꝛ exͣ ter ritoriū iuriſdicēti paret̉ īpune. c. ij. de ꝯſti. li. vj. l. ff. de iu riſdi. oīuꝫ iudicū. Ad. c. nr̄uꝫ rn̄det̉ teſtes de iure ꝓduc­debēt corā ordinario qn̄ cōmode fieri pōt vt qꝛ ſūt ī loco qd̓ vr̄ ſine ordinariꝰ dꝫ alteri delegare. tenēdo ꝯmiſſio fcā archip̄ſbytero fuerit valida. Itē iſte tex. p̄t dꝫ ītelligi de tractu tutius cāe. ſꝫ receptio teſtiū eſt meri facti mīſterij. examinator tn̄ ꝯſiderabit vacillatiōes te ſtiū ruborē ceteras teſtiū qͣlitates ſignificabit iudici bn̄ti iudicare ẜꝫ no. doc. ī. c. qm̄ ꝯͣ.. ꝓbatōibꝰ ē gl. ſi gnāda ī v̓bis leuis ī. c. lꝫ cām de ꝓbatōibꝰ. Faciūt no. ī. l. de minore.§. tormēta Bar. ff. de qͣſtionibus. Inn. nota biliter cōiter doct. ī. c. qm̄ ꝯͣ falſam extra de ꝓbatio. vbi dixit Io. an. niſi iſta examinat̉ diligēter notarius tenet̉ ī cōſciētia. Glo. v. opponit dubitat ſoluit. In fi. ſentit appoſitionē de īculcatione littere. qꝛ ī vno loco dicit ꝗn to gradu ī alio de quarto ſoluit allegat glo. in autē tico de teſtibus ī.§. illud qui didicit teſtificata. vltra teſteſ ꝓducit. In ea. glo. ibi dicūt ꝗdā dic ē Inno. hoc.. de teſta. c. ī tua. hoc cōiter ẜm But. Cardi. eſt ẜm Bu. nullus terminꝰ obſtat ex rigore iuris iu dici quominus īueniat v̓itatē in matri. lꝫ lata ſit ſnīa publicate ſint atteſtationes. de teſti. c. ſeries. c. veniē­. c. tenor. c. lator.. c. cōſanguinei de re iudicata. teſtes deponāt ꝯͣ matrimoniū pꝫ ex glo. euidenter contra opinionē Io. an.. de teſtibus. ī. c. ſeries ī fi. vltime glo. habet poſt publicatas atteſtatōes in matrimoniali licet ꝓcedere teſtes. ſi ꝓducēs ſtat pro matrimonio. ſec ſi ſtat ꝯͣ matrimoniū ẜm Butri. hic faciūt.. dixi. No. tn̄ gloſ. noſtram vel dicas aliā ſo. qd̓ publicatis atteſtatio nibus recipiūtur teſtes ſꝫ vbi deponētes primo ſūt ſimplices teſtes ſed ſunt accuſatores teſtes hꝫ locuꝫ hic dicit̉ poſt publicationē atteſtationum alij teſtes duci pn̄t ſecus ſi erāt nudi teſtes. cōcludit Bu. ambo dicta iſtius glo. ſimul ſint publica dicta accuſatoruꝫ ēt teſtes ꝓducti alij ꝓhibent̉ ꝓduci ſi āt ſunt publicata dicta teſtiū ſimpliciū tūc regularit̓ alij ꝓducunt̉ ſuꝑ eiſdē articulis. Fallit ī matri. que vt reſpiciēs maͣm pec cati regulas naͣles reiectis regulis iuris poſitiui ibi ſequi tur vn̄ dicit Hoſt. hic.. textū vt dixi.. in ſexto. notabil­ iudex ī tali matrim. peccati nutritiua. dꝫ ſolū ſerua re ea que ſūt de ordine iudiciario naͣliter ẜm eꝗtatē. ſed vn̄ venit hec ꝯͣditio. d. an. ſenſus littere ē prīo ꝓdu­cebātur teſtes ꝯͣ matri. hij fuerūt accuſatores depone bant de quarto gradu vnus de auditu. alter noluit iura re vn̄ nihil ꝓbauerūt. poſtea adhuc cepta ē duo de poſuerūt de ꝯſanguinitate quīto gradu. deducta eſt ter tio ad papā voluit teſtes exaīarēt̉. ſi ꝓbarēt ꝯſā guinitatē ī..4. gradu ſeꝑarētur. vn̄ loꝗtur neceſſario hecd̓