De ꝯſanguinitate ⁊ affini. c. cum īter. sͣ. de re iudicata ⁊ de accuſati. c. de his. ſolutio inno. ⁊ hoſti. hic ſuꝑ glo. dicūt ꝙ ꝓceſſus archip̄ſbyteri n̄ tenuit. tu ſolue meliꝰ ꝙ h̓ nō mādabat̉ nouū ꝓceſſū īcho ari. ſꝫ tm̄ teſtes recipi qd̓ fieri p̄t ēt poſt publicationē. vt h̓ ī gl. v. ⁊ hoc placꝫ car. ⁊ bu. Et ꝑ hoc rn̄det̉ ad alid̓. ſpāle n. ē ī cā mr̄imonij ꝙ n̄ trāſit ī rē iudicatā. sͣ. d̓ re iudi. c. ſicut ⁊. jͣ. de purgatōe cano. c. cū dilecti ⁊ facit nā vbicūque obẜuatio ſnīe vl̓ publicatōis teſtiū foueret pctm̄. tūc illis n̄ obſtātibꝰ ꝑs audit̉ volēs illa īpugnare. c. cū ī tua. sͣ. d̓ te ſtibꝰ. c. iurauit vbi cōiter doc. sͣ. d̓ ꝓbatōibꝰ ⁊ ē gl. magr̄a. xxxv. q. ix. ī ſūma ⁊.§. his ita. ¶ Quero prīo. qꝛ dicit lr̄a ꝙ ꝑſonis diſcretis cāe ꝯmittēde ſūt. q̄ dicāt̉ ꝑſone diſcrete. Sol. dicit ho. ⁊ Io. an. h̓ ſuꝑ v̓bo diſcretis ꝙ debēt eē di ſcrete n̄ ī theologia n̄ ī legibꝰ ſꝫ ī ſcīa canonica vide q̄ dico jͣ. ī fine col. Et dicit ho. hāc lr̄am eē de directo ꝯͣ quoſdaꝫ theologos dicētes. qd̓ eccle. dei pure poſſꝫ regi ꝑ purā ⁊ ſolā theologiā. ſꝫ ꝗlꝫ ortolanꝰ laudat ſuos porros. ⁊ ideo Io. an. ill̓ rn̄det ꝙ nō ſufficit ſola theologia. ſꝫ ſciētia reꝗ rit̉ ciuilis ⁊ canonica. īmo quottidie cū nouis emergētibꝰ caſibꝰ oꝫ ꝯdi noua iura. ſꝫ theologi dicūt eē ſuū verum ſi theologia ſciret̉ ad plenū ꝗbꝰ rn̄det Io. an. qd̓ ꝗ deus eſ ſet ī quacūqꝫ ſciētiaꝝ p̄dictaꝝ de ꝗbꝰ. sͣ. q̄ ad plenū n̄ ſciū tur. cū ꝯſiſtāt ī p̄ceptis iuris vt ī ꝓhemio grego. ei ſuffice̓t q̄lꝫ iſtaꝝ. qꝛ nō p̄t ꝑfecte vna ſciri ſine alia hn̄t.n. iſte tres facultates īuicē magnā cōionē ẜm Cardi. ꝙ placet bu. ¶ Quero ⁊ vltimo pone qd̓ eligūt̉ duo ī ep̄ꝫ vniꝰ ciuita tis. vnus purus theologus alius purus canoniſta. ꝗs dꝫ p̄ferri. dicit ho. ꝯſiderādā eccl̓ie qualitatē ⁊ ſi pro maiori ꝑte ꝯſiſtat ī iuriſdi. ⁊ cārū deciſiōe p̄ferat̉ canoniſta maxi me qꝛ bonus canoniſta ex ſol̓ canonibus p̄dicationē ⁊ ſer monē ſuū formare poterit ⁊ populū īſtrue̓ circa ea q̄ ſpe ctāt ad curā aīarū. ſi āt eccl̓ie qualitas ꝯſiſtat ī p̄dicatōe ẜmōis euāgelici īſtructiōe ⁊ cura aīaꝝ. vt qꝛ he̓tica ſit ⁊ vicioſa ciuitas tūc p̄ferat̉ theologus. sͣ. d̓ elec. c. ī cāis ī fi ne. ⁊ ita de heticis. c. excōicamꝰ.§. fi. mixtū tn̄. i. ꝗ hꝫ cano nes ⁊ theologiā dicit p̄ferēdū ar. ad hoc. sͣ. d̓ cle. n̄ reſi. c. ex ꝑte. sͣ. de elec. c. officij ⁊ argum̄to eoꝝ q̄ notant̉. sͣ. de ſū ma trini. c. firmit̓.§. hec fcā ſuꝑ v̓bo diſpōnē. panor. h̓ dicit ẜm car. qd̓ nō pōt eē bonꝰ canoniſta ſi oīo ē purꝰ canoni ſta. nā multa theologicalia ⁊ legalia tractāt̉ ī canonibus ꝑ gl. ⁊ doc. vix adduci poſſū vt credā canones eē factos vt ſcīaꝫ ꝑ ſe facerēt. ⁊ īter iſtos theologus ē dignior cano niſta. ſꝫ canōiſta dignior qͣꝫ legiſta poſt illū legiſta dignior qͣꝫ medicus panor. ī. c. clerici s. d̓ iudicijſ. ¶ Gl. quarta qꝛ cetere ſūt expedite. sͣ. ī notabilibus. oppōit ⁊ ſoluit. In fi ne gl. goff. ſoluit ꝙ forte cōpetebat iſti archip̄ſbytero co gnoſce̓ d̓ cā mr̄imoniali ex gnaͣli vl̓ ſpāli ꝯſuetudīe abba tis caſinēſis. ꝗ ī ceteris eccle. hꝫ plenā iuriſdi. cui ſubeſſe dr̄ iſte archip̄ſbyt̉. vn̄ iudicat̉ fungi ep̄ali vice. glo. no. inCle. j. ī v̓bo ꝓprij d̓ rebus eccle. n̄ alie. faciūt no. ī. c. cū cō tigat. sͣ. d̓ foro ꝯpe. vl̓ n̄ tenebit ꝓceſſus hītus ꝑ eū ẜꝫ ho. vt dixi ēt ī prīa oppōe. ⁊ ꝑ hoc tollit̉ ꝯͣriū ꝙ poſſꝫ fieri de ip̄o abbate ẜꝫ car. ⁊ qͣꝫuis oīa ſint clara ad finē lr̄e nr̄e dic̄ bū. tene ſolōnē hoſ. d̓ qua. sͣ. ꝓxīe ⁊ dixi ī pͥma oppōe quā ꝓbat lr̄e finis vbi declarat̉ ꝙ oēs n̄ pn̄t cognoſcere de cā mr̄imōiali. ¶ No. tn̄ gl. h̓ ⁊ ī v̓bo ptātē ibi ꝙ cā mr̄imōialibꝰ ē delegabil̓ ab ordīario. Itē no. gl. ꝙ d̓ ꝯſuetudīe īfe rior ab ep̄o p̄t d̓ cā matri. cognoſce̓ de qua ī. c. lr̄as. sͣ. de reſti. ſpo. ſi gͦ ē talis ꝯſuetudo illā ẜua vt h̓ ī gl. facit. c. cuꝫ ꝯtigat. sͣ. d̓ foro cōpe. Itē ex pͥuilegio hec ptās p̄t cōpete̓ īferiori vt dixi. sͣ. ẜꝫ goſ. facit. c. ad accn̄tibꝰ d̓ exceſ. p̄la. ſi at nulla ē ꝯſuetudo ī hoc vl̓ nullū pͥuilegiū. tūc ep̄s ſolus ex iuriſditōe hꝫ cognitionē cāꝝ matrimōialiū. ẜꝫ bu. hic. ¶ Et p̄dicta faciūt ad qōnē. v̓tit̉ cā mr̄imōial̓ corā ord nario ⁊ petit̉ ſolui mr̄i. ꝑꝑ alid̓ mr̄i. qd̓ dr̄ ꝯͣctū ī alia ciuita te. ſit remiſſio ſuꝑ examinatōe teſtiū ad ꝓbandū de prīo matri. ad ordinariū alterius ciuitatis. ⁊ dic ꝙ pōt ꝓ hoc qd̓ no. archi. ī. c. pn̄tiū de teſtibus li. vj. ⁊ Io. an. ibi ī prin. ſuꝑ prima gl. dicēs ꝙ talis remiſſio pēdet arbitrio iudiciſ ī autētico de teſtibus.§. ⁊ qm̄ ⁊ qd̓ ibi no. faciūt q̄ habēt̉ in autē. apud eloquētiſſimū. C. d̓ fide inſtru. in. c. ꝯſtitutuſ de fideiuſſoribus. nūꝗd aūt teneat̉ de iure face̓ ſi n̄ vultyr ꝙ nō ꝑ hūc tex. vbi teſtes debēt ꝓduci corā ipſo ordinario. ꝗ de cā cognoſcit ẜm Io. an. sͣ. eo. ti.§. j. io. an. v̓ſiculo ẜꝫ p̄miſſa dicit ꝙ fieri dꝫ. ⁊ ꝙ ordinariꝰ ille recipiet teſtes nō auctoritate remittētis ſꝫ auctoritate ꝓpria ⁊ auctorita te iuris cōis. qd̓ dicit veꝝ Io. an. ibi ī addi. qn̄ remittens erat ordinariꝰ ſecꝰ ſi delegatꝰ qꝛ tūc auctoritate delegātiſ recipiunt̉ ꝑ ordinariū ad quē ſit remiſſio. sͣ. d̓ fideiuſ. c. iij. de offi. ord. c. ſignificauit de reſcri. c. ſtatutū.§. penul. li. vj. Do. car. ī cle. j. de offi. deleg. allegās quēdā ꝯſulētē tꝫ īdi ſtīcte ꝙ ordīarius tenet̉ ad hāc remiſſionē faciēdā ne an guſtet̉ facultas ꝓbādi ſine cā ⁊ maxīe ī cā mr̄imōiali ⁊ ne remaneāt ꝯͣhētes ī pctō. d. c. ſignificauit ⁊ ꝙ ibi notat̉ in gl. ij. ⁊ ꝓ hoc facit. xxxiij. q. ij. c. ſine d̓ ꝯiug. ꝙ loꝗt̉ d̓ cā ma trimōiali ⁊ ibi gl. facit ad hoc dicēs ꝙ ſi ē difficile ſatiſda re ī vna ciuitate mittit̉ ad aliā. ff. ꝗ ſatiſdare cogāt̉. l. ſi fide iuſſor.§. j. de teſti. cog. c. j. vbi p̄mittit̉ delegato ī cā mr̄imo niali mitte̓ nūciū ad aliū locū ꝓ recipiēdis teſtibꝰ. ⁊ expo uit̉ nūciū.i. executorē. facit ī hͦ ꝯſuetudo curie romāe qͥ ꝑp difficultatē facit remiſſionē ad ꝑtes ꝓ teſtibꝰ. nec in caſu nr̄o ordinarius poſſet coge̓ teſtes alibi exiſtētes qꝛ exͣ ter ritoriū iuriſdicēti n̄ paret̉ īpune. c. ij. de ꝯſti. li. vj. l. ff. de iu riſdi. oīuꝫ iudicū. Ad. c. nr̄uꝫ rn̄det̉ ꝙ teſtes de iure ꝓducdebēt corā ordinario qn̄ cōmode fieri pōt vt qꝛ ſūt ī loco ꝑ qd̓ vr̄ ꝙ ſine cā ordinariꝰ n̄ dꝫ alteri delegare. tenēdo ꝙ ꝯmiſſio fcā h̓ archip̄ſbytero fuerit valida. Itē iſte tex. p̄t ⁊ dꝫ ītelligi de tractu tutius cāe. ſꝫ receptio teſtiū eſt meri facti ⁊ mīſterij. examinator tn̄ ꝯſiderabit vacillatiōes te ſtiū ⁊ ruborē ⁊ ceteras teſtiū qͣlitates ⁊ ſignificabit iudici bn̄ti iudicare ẜꝫ no. ꝑ doc. ī. c. qm̄ ꝯͣ. sͣ. d̓ ꝓbatōibꝰ ⁊ ē gl. ſi gnāda ī v̓bis leuis ī. c. lꝫ cām de ꝓbatōibꝰ. Faciūt q̄ no. ī. l. de minore.§. tormēta ꝑ Bar. ff. de qͣſtionibus. Inn. nota biliter ⁊ cōiter doct. ī. c. qm̄ ꝯͣ falſam extra de ꝓbatio. vbi dixit Io. an. ꝙ niſi iſta examinat̉ diligēter notarius tenet̉ ī cōſciētia. ¶ Glo. v. opponit dubitat ⁊ ſoluit. In fi. ſentit appoſitionē de īculcatione littere. qꝛ ī vno loco dicit d̓ ꝗn to gradu ī alio de quarto ⁊ ſoluit ⁊ cū allegat glo. in autē tico de teſtibus ī.§. illud qui didicit teſtificata. vltra teſteſ nō ꝓducit. ¶ In ea. glo. ibi dicūt ꝗdā dic ꝙ ē Inno. ⁊ ꝑ hoc. sͣ. de teſta. c. cū ī tua. ⁊ hoc cōiter ẜm But. ⁊ Cardi. ⁊ eſt rō ẜm Bu. ꝙ nullus terminꝰ obſtat ex rigore iuris iu dici quominus īueniat v̓itatē in cā matri. lꝫ lata ſit ſnīa ⁊ publicate ſint atteſtationes sͣ. de teſti. c. ſeries ⁊. c. veniē⁊. c. tenor ⁊. c. lator. ⁊. c. cōſanguinei de re iudicata. ⁊ cū h̓ teſtes deponāt ꝯͣ matrimoniū pꝫ ex glo. euidenter contra opinionē Io. an. sͣ. de teſtibus. ī. c. ſeries ī fi. vltime glo. q̄ habet ꝙ poſt publicatas atteſtatōes in cā matrimoniali licet ꝓcedere teſtes. ſi ꝓducēs ſtat pro matrimonio. ſec ſi ſtat ꝯͣ matrimoniū ẜm Butri. hic faciūt q̄. sͣ. dixi. No. tn̄ gloſ. noſtram vel dicas aliā ſo. qd̓ publicatis atteſtatio nibus nō recipiūtur teſtes ſꝫ vbi deponētes primo nō ſūt ſimplices teſtes ſed ſunt accuſatores ⁊ teſtes hꝫ locuꝫ ꝙ hic dicit̉ ꝙ poſt publicationē atteſtationum alij teſtes ꝓ duci pn̄t ſecus ſi erāt nudi teſtes. ⁊ cōcludit h̓ Bu. ambo dicta iſtius glo. ſimul ſint publica dicta accuſatoruꝫ ꝗ ēt teſtes ꝓducti alij nō ꝓhibent̉ ꝓduci ſi āt ſunt publicata dicta teſtiū ſimpliciū ⁊ tūc regularit̓ alij nō ꝓducunt̉ ſuꝑ eiſdē articulis. Fallit ī cā matri. que vt reſpiciēs maͣm pec cati regulas naͣles reiectis regulis iuris poſitiui ibi ſequi tur vn̄ dicit Hoſt. hic. sͣ. textū vt dixi. sͣ. in ſexto. notabilꝙ iudex ī tali cā matrim. ⁊ peccati nutritiua. dꝫ ſolū ſerua re ea que ſūt de ordine iudiciario naͣliter ⁊ ẜm eꝗtatē. ſed vn̄ venit hec ꝯͣditio. d. an. ꝙ ſenſus littere ē ꝙ prīo ꝓducebātur teſtes ꝯͣ matri. ⁊ hij fuerūt accuſatores ꝗ depone bant de quarto gradu ⁊ vnus de auditu. alter noluit iura re vn̄ nihil ꝓbauerūt. poſtea qō adhuc cepta ē ⁊ duo de poſuerūt de ꝯſanguinitate ⁊ quīto gradu. deducta eſt ter tio cā ad papā ꝗ voluit ꝙ teſtes exaīarēt̉. ⁊ ſi ꝓbarēt ꝯſā guinitatē ī..4. gradu ſeꝑarētur. vn̄ loꝗtur neceſſario hecd̓