Seite
Panegyricum Carmen Aethereos orbeshabitat: ſub ſole ſub aura Sub tellure latet: ſub dite: ſub equoris unda. Omnia plena deo. nam ſicut tota per artus Corporeos mens una ſubit ſic unus in una Mundi mole deus: mundo tamen amplior ipſo Tendit in immenſum nulloqꝫ includitur arcu Sphæra deus viuens: centri tumor occupat omnē Curuatura locum neſcit: defluxit ab ipſo Orbis:& in magno quicquid concluditur orbe. Nec durare poteſt quicqͣꝫ niſi porrigat ipſe Auxiliatricem clementi numine dextram. Vna tribus virtus unum tria numina numen Hæc nouiſſe ſatis: debent arcana taceri. Iam chriſti natalis adeſt: cœleſtia magnos Agmina conuentus celebrant: diſcedere tempus. Tunc ego: Mene graues iteꝝ deſcēdere ad umbras Mene domos iterum luteas iterumqꝫ labores Ferre iubes? ah me tali ne deice regno Dux mea: per ſuperos oro per magna tonantis Sceptra ꝑ hos liceat tecum mihi degere campos Si mortis me dura vetant& ferrea iura Quid moror? hi fragiles artus in fruſta ſecentur. O decoro campi dulces o gloria cœli. Quid mirum ſi ad regna minus terrena reuerti Felices anime cupiant? Dum talibus oro In lachrymis nabant oculi: tepidoqꝫ madebant Rore genę: dulces urebant pectora flammæ Et ſuaui mœrore labans vix agra ferebat Membra genu: votiſqꝫ flagrantibus arſi. Tum virgo. quid ſi patriæ tibi tota paterent Atria cœleſtis? vultu ſi numen aperto Si ſolum magni videas atqꝫ ora tonantis? Te tua regna vocant: iterum te terra repoſcit Hoc ſpolium mortale lutum eſt. mortalia condens Membra ſolo: fecemqꝫ ſuis cum ſordibus iſtam Ante dabit tumulo qꝫ cætera cernere poſſis Et noſtras habitare domos. Si vilibus inqͣꝫ Me ſpoliem membris iter hæc in regna patebit? Non ait ætherea niſi quos ex arce vocamus Huc veniunt: heu me miſerum quem triſtia dixi Fata vocant: iterum ventus paciemur& imbres 8 8