Sominium RomanumMiliciæ& caſus vadens animoſus in omnis.Huc mea me virtus huc me fortuna redegit.Magnanimi poſtqͣꝫ ducis infelicia fataTalibus accepi dictis: exorta repenteCorripueret animum rapidis incendia flammisEt velut ardenti glacies cum liquitur igneIn lachrymas fluxere oculi: pronumqꝫ lacertisComplectens heroa pijs: o maxime dixiMiliriæ pater Auſoniæ: quē bella gerētēBarbara contremuit totis germania campis.O veneti tutela ſoli gentiſqꝫ latinæPræſidium commune malis ne regna paterentItalia babaricis iterum ne Rhenus et IſterAuſoniæ populentur opes tua pectora vallumInuictis feciſti animis. o æterna tuorumGloria ſi mortale poteſt occumbete corpusImmortale manet venturaqꝫ ſæcula nomenVincet& accipient laudes poſt funera ſemperIncrementa tuæ. Noſtris antiqua diebusTe duce ſurrexit virtus. o clara potētumSforciadum ſoboles auris vitalibus ergoNon frueris: nec viuis adhuc? cruor iſte tuis neFluxit an alterius crudeli vulnere membris?Auſane barbaricæ gentis manus impia tantum:Ille ſuum dixit finem mea fata tulerunt:Et mens cæca prius de triſtibus eruta clauſtrisIam videt æternam fracta caligine lucē.Fata dei conſulta voco non ætheris aſtraQuæ quis aliquas habeant in corpora viresCuncta tamen dominū moderatorēqꝫ ſequunturEt nihil attentant ſi non videre tonātemAſſentire operi: nutuqꝫ fauere ſecundo.Non ſecus ac validis harpe comprehenſa lacertisNon alio torquet niſi quo manus egerit ictumTanta hominum generi impietas tā noxia mēs eſtVt cœlo dent iura dei quaſi cimba per undasSponte ſua ſcopulos fugiat ſine lege magiſtri:Et quaſi per campum voluat ſe biga patentemAutumedonteæ gradiens ſine verbere dextrę.Præſidet ut ſumma vigilans in puppe magiſterOſtenditqꝫ uiam proræ ſic ſolus ab alta
