gis qͣꝫ in tua negotiatione diligens fueris. Itineris importunitatem domꝰ tue diſpenſationē non pōderat Gau dens illico te citat. vt mali qͥd in te inueniat non vt puni at ſed magis vt marſubiū ſuum impleat. Si non compa rueris indignationem eius quis enarrabit. Sicut. cāis impetuoſe latrat. ⁊ niſi panes an̄ eum ꝓicies a latratōne non ceſſat. Ita iſte aſſidue te infeſtat. ⁊ niſi florēos expēdas quos ſolum optat mandare nō ceſſat. nec mandata caſſat. Et quō ſecurus eſſe poterit vnqͣꝫ ipſe plebanꝰ q̄m etiā quottidie ꝓpriꝰ lacerat p̄latus. Scribit ſalutē in dn̄o qͣſi fautor tuus optimꝰ. ⁊ inter oēs perſecutores in lacerā do non eſt peſſimus. Mandatis ſuis aliqn̄ dn̄s iuſtis quomodo poteſt) contra te ruſticos incitat. Mandat ite rum. mandare non ceſſat. ſed illatam a ruſticis iniuriam te conquerente non vindicat. O magnum periculum ſi proceſſus exequeris ruſticus impugnat. Si non publicaueris offitialis murmurat: O plura ſunt que infeſtant plebanum. Sed profecto nihil eſt quod fortius offitiali impugnatet. Qui te ſine cauſa infamat. Nunquid eſt malus qͥ quodammodo ex nihilo te irregularem probat Quomodo poterit eſſe bonus. In eccleſie mee diſtrictu multi ſunt fornicatores ⁊ adulteri pauperes occulti. nobiles manifeſti. Citat pauperes māifeſte ad libitum ſuū ⁊ punit honorat nobiles nec plectit. Si ex alio offitialis nequitia non patet ex iſto omnibꝰ hominibus aperte claret. Hec pn̄s epiſtola cum tanta audatia non proferetur niſi omnis homo in hoc offitiali malediceret Recipit pe cuniam ⁊ admittit ignominiam Amat denariū ⁊ tollerat. fornicarium. Tollit munera ⁊ deſtruit iura. Credit iuſti co ⁊ inuidet plebano. Niſi portauerit munus nullus ab eo eſt acceptus. Citat monet. excommunicat. aggrauat. reaggrauat. relaxat. interdicit. In his omnibus non dei gloriam querit. ſed ſolum lucrum querit. pecunie ſeruit. ⁊ innumera mala propter hanc committit. Tanta in cu ratores eſt ipſius offitialis tribulatio. Si eccleſiā non haberem nullam vtiqꝫ ſuſciperem.
zum Hauptmenü