Di. IIIi z 2 4 j. c. omnes. ⁊.c. illi qui. ſed ſecus eſt ẜm legeꝫ. ⁊ ita eſt ratio alia. M. po materiā redijt: ſicut legit̉ de ſtella de qͣ deſcēdit ſpūs ꝑ ſignificatiōeꝫ: ſignifica uit exemplū in appellatione. ij. q. vi. non ita. Sed ꝗd ad hanc litterā de bat plenitudinē bonoꝝ ſpūs ſancti q̄ ī xp̄o erāt: ſuꝑ quē ſpūs deſcēdit. jͣ. di. ꝓx. hoc exēplo: Ego dico hūc eſſe ſenſum ꝙ ea q̄ in baptiſmo ꝗs ꝓmiſit non ꝑ aquā. Adde ꝙ ſeq̄ntes auc̄tes ita original̓r legunt̉ matth. c. iij. ⁊. xvij. marci poſſunt mutari: lꝫ legum ſtatuta poſſunt īmutari. j. ⁊. ix. luce. iij. ⁊. viij. ioan. j. ⁊. xij. Actuū. ij. c. ⁊ in ſcd̓a epl̓a petri. c. j. aLacuit. dies vero. hodie illud teneas de hoc qd̓ habes. xviij. di. s ¶ Ignis. genitiui caſus ē: al̓s non ꝯgrue diceret̉ ⁊c̄. DI. IIII. quoniam. Io. Eceſſariū ē. hic b. Lacuit. ut pꝰ d̓pīgit̉. iiij. di. ī E ꝙͣ hoc. c. non diuinaruꝫ. ¶ Item ex conci. carthagi. cie chriſtus eſt figurandus. qͣ agit̉ d̓ baptiſ hꝫ hodie locum. quarto. De eodem. mo ꝗ ē ianua oīuꝫ ſacr̄oꝝ. Extamⁱ ſanctā ſynodū recipio cū c ¶ Annūciet. hoc n̄ Un̄ videndū eſt ꝗd ſit baAſche ſolēnitas vna die ⁊ tꝑe ce oībus canonibꝰ ſuis in ꝗbus dr̄ᵏ: ubiqꝫ obtīet. ptiſmus: q̄ forma baptizā lebrāda ē. ¶ Itē ex ꝯci. carth. v. in quibꝰ ſcripturis ſcāꝝ imaginū agnꝰ dO Eobẜuatōe. di qn̄ fuit baptiſma īſtitu¶ Dies paſche concilij formataꝝ ſub Erlatū ē lau p̄curſoris digito oſtenſus depingitur: tū quot ſūt genera baptiſ ſcriptione omnibus intimetur. E tamꝰ. hīc col quiⁱ in figurāᵐ gr̄e trāſitⁿ. verū nobis ꝑ mi ꝗs effectꝰ. ⁊ ꝗdē baptiſ ligit̉ ꝙ lꝫ intētio ap Lacuit ut uenerabilis dies paſche mꝰ eſt exterior hoīuꝫ ablu legem moyſi demōſtrās agnum ieſum probet̉: reprobat̉ tn̄ formataꝝ ſubſcriptōe oībꝰ ītimet̉ tio certa forma verboꝝ. ē xp̄m dn̄m nr̄m. Antiquis ergo figuris ip̄ꝫ ſcm̄ vn̄ ꝑ hoc pōt ēt character īpreſſus aīe ī dies veroª ꝯcilij. xj. calē. nouēbris. ſcri ⁊ vmbris ⁊ ad ueritatis p̄figurationeꝫ ſolui illa ꝯͣrietas de ipſa aqͣ: vt. jͣ. q. j. detrahe. bendū eſt ēt ad ſingulaꝝ qͣrūcūqꝫ ꝓuin ſancte eccleſie traditis vale dicentes: loth qm̄ nūc dic̄ ſcri Forma ē illa quā dn̄s tra ciaꝝ pͥmates: vt qn̄cūqꝫ apud ſe conci ptura eē euꝫ ſcm̄. xxx gr̄amº ⁊ veritatē p̄ferrimꝰ: ⁊ ſic pleni didit diſcipulis: ite bapti lia cōgregāt iſtū diem non impediant. ij. q. vij. offerebat. tudinem legis recipimꝰ: ueꝝ igit̉ agnū zate. o. g. ī no. pa. ⁊. f. ⁊.ſ. al̓s ꝑturbatū dicit. ¶ Item ex conci. bracaren. ij. ſ. jͣ. ea. proprie itaqꝫ nec ēt dn̄m nr̄m ieſuꝫ xp̄ꝫ ẜm imaginē huma xiiij. di. qd̓ ait. iteꝫ ē ¶ Per orbeꝫ vniuerſū cū ī ꝯcilijs oīa omitti dꝫ h̓ ꝓnomen ego. nā āmodo ⁊ ī imagībꝰ ꝓ veteriᵖ agno ar. ꝙ in vno ſcō pōt exͣ de bap. ſi ꝗs ſane. nec ſtatuta fuerīt futuꝝ paſcha annūcietur. depingi iubemꝰ. ¶ Itē aug. ī li. de tri. reprobari quoddā ⁊ ob. jͣ. e. a quodā: qꝛ ibi noLacuit ut poſtqͣꝫᵇ oīa in ꝯcilio ſa ¶ De fide trinitatis ⁊ vnitatis inuio alid̓ approbari. xxij. mine xp̄i ītelligunt̉ trescerdotali fuerīt ordinata illd̓ oīo q. iij. īter cetera. ar. labiliter ſeruanda. ſone. ⁊ īſtitutū ē ẜm quoſẜuet̉ ut ſuꝑuēturi ipſiꝰ āni paſcha qͦ calē ꝯͣ. ff. fa. her. in h̓. Mnesq quos potui legere ꝗ ante dā cū dcm̄ ē nicodemo: ni f ¶ Fregiſſe. sͣ. diſt. daꝝ die uel qͦta luna d̓beat ſuſcipi a me ſi ꝗs renatꝰ fuerit ⁊c̄. ẜm me ſcripſerūt de trinitate q̄ deꝰ eſt lxiij.§. verū. cōtra. tropolitāo ep̄o ītimet̉. qd̓ ceteri ep̄i uel alios cū dixit diſcipulis. diuinorū libroꝝ veterū ⁊ nouorum caibi latriā adorabāt ite bap. ⁊c̄. ⁊ h̓ poſt mortē: reliquꝰ clerꝰ breuiculo ſubnotātes vnuſ tholici tractātes hoc intenderūt ẜm ſcri hic duliam. ẜm alios cū miſit iudā cū ꝗſqꝫ ī ſua eccleſia adueniēte natalis dn̄i pturas docere ꝙ pr̄ et filiꝰ et ſpūs ſcūs gEnerabiles. ceteris.j. q. j. d̓dit. ego cre die poſt euāgelicā lectioneꝫ ppl̓o annū ⁊ adorant. sͣ. vniꝰ eiuſdēqꝫ ſubſtātie inſeꝑabili equa do ꝙ tūc cū a ioāne eſt ba cietᶜ. ¶ Itē ex ꝯci. arelatēſi qd̓ cōfirma ꝓxi. c. ꝯͣ. ſꝫ aliud eſt litate diuinā inſinuāt vnitateꝫ: iōqꝫ nō ptizatus: ut. jͣ. eo. ꝑ aquā. adorar̄ latria qd̓ ibi uit papa ſilueſter. ¶ Per vniuerſum ſūt tres dij: ſꝫ vnꝰ deus: qͣꝫuis pr̄ filiuꝫ Quot ſūt genera baptiſꝓhibet̉. aliud dulia orbē vno die ⁊ uno tꝑe paſcha celebret̉ mi: ⁊ ꝗdē tria fluīs: ⁊ ſangenuerit: ⁊ iō filiꝰ nō ſit ꝗ pr̄ eſt: filiuſqꝫ qd̓ h̓ ꝑmittitur. E obſeruatōeᵇ paſche dn̄i ſtatui guīs: ⁊ flāmis: vt dicemꝰ a pr̄e ſit genitus: et iō pr̄ nō ſit qui filiꝰ: b ¶ Cultu.ſ. latria ī jͣ. e. baptiſmi. Quis ē eiꝰ mꝰ: vt vno die ⁊ tempore ꝑ om ſpūſqꝫ ſanctꝰ nec pater ſit nec filius: ſed qͣ tria exigūt̉. chari effectꝰ: qꝛ cū digne ꝗs banem orbeꝫ obſeruetur: ⁊ iuxta cōſuetutas pilectiōis ⁊ mul tm̄mō patris ⁊ filij ſpūs: et patri et filio ptizat̉: tā actuale ꝙͣ origidinem: littere ad omnes dirigātur. titudo ſacrificioꝝ etiā coeqͣlis et ad trinitatis ꝑtinēs vninale pctm̄ ſine pnīa tollit̉ ¶ Idem greg. ſeruio ep̄o maſilien̄. veneratio. in dulia tatem nō tn̄ eādem trinitatem natā de ut. jͣ. ea. ſine pnīa. al̓s.n. vero vnū ſolū.ſ. ve ¶ De imaginibꝰ ſcōꝝ non violādis. virgine maria ⁊ ſub pōtio pilato cruci eſt tm̄ ſacr̄i collatio. neratio: ⁊ in h̓ ſenſu Exlatū ad nos fuerat ꝙ incōſide t ¶ Sacr̄m. ſubaudi. vel fixā et ſepultā tertia die reſurrexiſſe et ī poſſumꝰ quālibet rē aliꝗd ꝙ ſuppleat vicē eiꝰ: Trato zelo ſuccēſus ſcōꝝ imagines celū aſcendiſſe: ſed tm̄mō filiū: nec eā ſacrā adorare.i. reh̓ aūt ſūt duo.ſ. martyriū ſub hac qͣſi excuſatōe ne adorari d̓buiſ dem trinitatē deſcendiſſe in ſpecie colū uerētiā exhibere. sͣ. ⁊ cordis contritio. jͣ. e. baſent confregeris. ⁊ ꝗdem qꝛ eas adora diſt. iij. ſancta. beⁱ ſuꝑ ieſum baptizatū: aut die penthe ptiſmi vicem. ⁊. c. cathecu ri vetuiſſe oīo laudamꝰᶜ fregiſſeᶠ vero Extam. sͣ. di. coſtes poſt aſcenſiōeꝫ dn̄i ſonitu fcō de minū. ⁊ ita aqͣ eſt ſacr̄m: xvi. ſextam. rep̄hendimꝰ. Dic frater a quo ſcm̄ eſſe celo qͣſi feret̉ flatꝰ vehemens ⁊ linguis qꝛ ītrāſitiue legit̉ h̓: ſꝫ ipſe k ¶ In ꝗbꝰ dr̄. illud ſacerdote aliquādo auditū eſt: qd̓ feci character ſil̓r. xxxij. q. vij. diuiſis uelut ignisˢ: ſꝫ tm̄mō ſpūꝫ ſcm̄: ꝗbꝰ n̄ r̄fert̉ ad aliqͣ ſti; aliud eſt.n. picturā adorare: aliud ꝑ licite. ⁊ ipſa ēt ablutio. ⁊ h̓ nec eādem trinitatē dixiſſe d̓ celo: tu es dictiōeꝫ hic poſitā ſꝫ tria idē ſignificāt.ſ. abſopicture hiſtoriā quid ſit adorādū addi filiꝰ meus dilectꝰ: ſiue cū baptizatꝰ fue ī cāone ſexte ſynode lutionē īterius factā vel q̄ ſcere. nam qd̓ legentibꝰ ſcriptura: hoc ⁊ cuiꝰ v̓ba hadrianꝰ ī rit a ioanne: ſiue in mōte quādo cū illo fieri dꝫ ꝑꝑ ficte accedentē. idiotis p̄ſtat pictura cernentibꝰ: qꝛ ī ip̄a ducit. alibi dr̄ vl̓ hr̄ erāt tres diſcipuli: aut qn̄ ſonuit uox de Sed de aqͣ qn̄ dices ꝙ inī ꝗbuſdā. ⁊ ẜꝫ h̓ hec ignorātes vidēt ꝗd ſequi d̓beāt: in ip̄a celo dicens: clarificaui et iteꝝ clarificacipiat vel d̓ſinat eē ſacr̄ꝫ lr̄a pꝫ vel in quibꝰ. legūt ꝗ lr̄as neſciūt: vn̄ ⁊ p̄cipue gētibꝰ bo: ſꝫ tm̄mō pr̄is vocem fuiſſe ad filiū dic ꝙ ſimul īcipit ⁊ deſil ¶ Qui.i. ſacrificiū ꝓ lectōe pictura eſt. ¶ Itē ex. vj. ſyno. nit eſſe ſacr̄m.ſ. ī ꝓlatiōe factā qͣꝫuis pr̄ et filius ⁊ ſpūs ſcūs ſicut cuius agni. Adde vltime ſyllabe ipſiꝰ forme ¶ Imagines ſanctorū memoria ſunt īſeꝑabiles ſūt ita inſeꝑabiliter oꝑentur. hūc tex. ꝯcordar̄ qd̓ qꝛ tūc ſignat: nō aūt ante ⁊ recordatio preteritorum. 4. 11 legit̉ Io. c. j. ¶ Idem ſuper Io. vel poſt remanet tn̄ res ſa Enerabiles imagines xp̄iani nō m ¶ In figurā. tꝑe ¶ Sine ſacr̄o viſibili et fide inuiſibili cra. idē dicit̉ in oleo bn̄di. deos appellāt: neqꝫ ſeruiūt eis ut gr̄e q̄ figurabat̉ in nemo ſoluatur. DI. IIII. cto vel chriſmate: quia tā veteri teſtō. Adde dijs neqꝫ ſpem ſalutis ponūt in eis: neEceſſariūᶠ ē viſibile ſacr̄mᵗ aq̄ diu ē ſacr̄m quādiu ſit cuꝫ ꝙ ſic legit̉ exo. c. xij. qꝫ ab eis expectāt futuꝝ iudiciū: ſed ad eo vnctio. nō. n. ante vel ad ablutiōeꝫ viſibilis corꝑis: n ¶ Trāſit.i. trāſire memoriā ⁊ recordationeꝫ primitiuoꝝ poſt remanet tamē ſacra. ſicut necͣia ē doctrīaʸ īuiſibilis dꝫ: qͣſi n̄ dꝫ depīgi. Alij tn̄ dicūt vt notat̉. j. venerātur eas ⁊ adorātᵍ ſed nō ſeruiūt o ¶ Gratiā.i. grafidei ad ſcīficatiōem īuiſibilis qꝛj. detrahe. qd̓ multū fa eis cultuᵇ diuino: nec alicui creature. tioſaꝫ veritatem.ſ. aīe. Idē: Renaſcit̉ˣ hō ex aqͣ viſibili ſa cit ꝓ opiniōe noſtra. Iteꝫ xp̄m hominē. ¶ Iteꝫ hadrianꝰ papa tharaſio pr̄iar cr̄o ⁊ ſpū īuiſibili.ſ. intellectuʸ ut ſymbo ſi alius liquor admiſceat̉ p ¶ Pro veteri. ſ che. ¶ Nō in agni ſed in hominis ſpe lūᶻ baptiſmi viſibiliter accipiat: et ſpiri illi aque: nūquid baptizat̉ credo r̄prohari: qꝛ ī puer; ſecūdum legē videt̉ cruce tm̄ agnus dei ꝙ non: qꝛ deſinit eſſe aqͣ: depingebat̉. nā al̓s hoīe depicto agnū depingi nō obeſt in ꝑte īferiori: qꝛ liquor nouus efficitur. ff. de acꝗren. rerum domi. adeo.§. voluntas. ſed hoc ſed cū corrigat̉ quo ad hoc: ergo qūo recipitur cū oībus canonibus. non credo qꝛ quotidie mari nouus liquor adijcitur. vel ſputuꝫ vel vrina. ⁊ ſic q ¶ Mnes. Caſus. In pͥma ꝑte dicit tres ꝑſonas patreꝫ ⁊ filiū ⁊ ſpm̄ in mari nō fieret baptiſmus ẜm canonem ſecus. ſcm̄ vniꝰ ⁊ eiuſdē ſubſtātie. In ſcd̓a parte dicit ꝙ lꝫ iſte tres ꝑſone v ¶ Doctrina. id eſt fides que habetur per doctrinā. ſint eadē eēntia. q̄dā tn̄ ſingl̓r attribuunt̉ ꝑſonis q̄ trinitati n̄ attribuūt̉. x ¶ Idem renaſcitur. de adultis.ſ. ⁊ ſenſatis ab hinc intelligit̉. c. ⁊ ſimil̓r aliꝗd attribuit̉ patri qd̓ non filio ⁊ ecōuerſo. ⁊ idē in ſpū ſancto. y ¶ Intellectu. in fide que intellectu cōprehenditur. r ¶ Colūbe. vera ꝗdē colūba fuit q̄ nec priꝰ nec poſtea ꝯparuit. ſed in ſuā z ¶ Ut ſimbolum. jͣ. e. ante. xx. P iiij