Capitulū XXI mente captus publica voce ꝓfitet̉. Hic nimiꝝ reginā a lege patria ⁊ cultura deorum ſubuertit. nec alius q̄ rendus eſt nobis ꝯiugalis dementie architectus ideſt ſeductor quam ip̄e Et quā uis irrecuꝑabile mihi dānum de cōiuge ab eo ꝯſtet illatuꝫ. hoc potius tamen eligo vt reſipiſcens ab hac ſtulticia. deos ſibi placabiles reddat. ⁊ in nr̄a vt cepe rat amicitia ꝑduret priuſqͣꝫ animaduerſiōis noſtre ſen tentiam experiatur. Hijs dictis iuſſit omnes ꝯmilitōnes ipſius porphirij. qui lateri eius adherebant cōram ſe adduci. Quibus ſe orſum aduocatis. dum de porphirij conuerſione queſtionem faceret. om̄es vna voce chriſtianos ſe eſſe pro teſtabātur. ⁊ nec metu mor tis a fide chriſti ac porphirij ſocietate vllatenus dilapſuros. Hinc tyrannus eo rum aliquos putās terrore penarū a ꝓpoſito tali poſſe reuocari. iubet eos exqͥſitis cruciari ſupplicijs. Quos cum ad locū ſupplicij ꝑtrahi porphirius intueretur. ti mens ne timore paſſionis eorū mentes turbarentur. dixit tyranno. Quid ſibi o imperator vult. ꝙ hoꝝ prin cipem ⁊ caput dimittis. me ſcꝫ. ⁊ membra inferiora per ſequeris. Nam niſi me primo victum reddideris. ina nem in his laborem conſumes. Ab hijs ergo ſi quid habes querere. ego pro eis tibi aſto rationem redditu rus. Dicit ei tyrānus. Tu princeps et caput eoruꝫ es. vt aſſeris. oportunum eſt ergo vt tu iſtis de te prebeas exemplum: videlicet vt primus ab hac ſtulticia re ſipiſcas. et glorioſe nobiſcū viuas. aut certe primꝰ gladio intereas. Ita locutus furore ebrius iubet hūc cū ceteris cōmilitonibus ſuis extra ciuitatem trahi. et amputatis capitibus eoꝝ canibus corrodenda dimit ti eoꝝ corpora. Quod ⁊ factum eſt. Conſumata itaqꝫ eſt horum paſſio. menſe nouēbri. die vigeſima quarta. feria ſcꝫ quinta. Capituluꝫ xxi. de iterata blandicia iniqui
zum Hauptmenü