Capitulum XXI ſpendium ſubire feciſti. ſi tamen ab erroneo propoſito tuo animum reuocares: ⁊ dijs omnipotentibꝰ thura offerres. poteras nobiſcū felicit̉ regnare. ⁊ prima adhuc in regno noſtro nominari. Ne nos ergo diutius ꝓtrahas. quod vis e duobꝰ vnum elige. aut maturius aris libamina thuris offeras. aut hodie acuto gladio a ceruice caput auulſuꝫ mi ſerabile cunctis populis in tuentibus ſpectaculum pre bebis. Cui virgo reſpōdit. Non eſt miſerabile inquit ſpectaculum. cui de occaſu ortus ſuccedit glorioſus: ⁊ de morte immortalitas. de merore iocunditas. d̓ triſti cia gaudia mercantur eter na. Te ergo protrahere diu tius tyranne nō quero. fac quecūqꝫ nequiſſima mens tua excogitat. paratam me eſſe videbis ad omnia ſuſtinenda que mihi inferre potueris. dummodo regem me um videre et virginalibus choris agnum ſequētibus intereſſe merear. Et ſic prefatam. tyrannus furiali ſpi ritu debriatus virginem. de conſpectu ſuo abſtractā iubet extra portam ciuitatis decollari. Que cum ad locum paſſionis prefixum properaret. reſpiciens vidit turbam multam virorum ⁊ mulierum ſequentium ſe atqꝫ plangentium. inter quas precipue virgines ⁊ multe matrone nobiles lamentabant̉. Ad quas ſancta katherina conuerſa dixit O generoſe matrone o ꝟgines clariſſime. nolite obſecro paſſionē meā lamē tabili planctu onerare. ſed ſi nature vos pietas vlla et ga me incitat ad miſeratio nem. tūc ꝯgaudete p̄cor mi hi potius. qꝛ video dn̄m ie ſum xp̄m me vocanteꝫ. qui eſt merces copioſa ſanctorum. decus ⁊ corona virginum. Uos lacrimabilem planctum iſtum quem ina niter in me ꝑditis. in voſip ſas ꝯuertite. ne vos in hoc gentilitatis errore dies ſup̄ ma deprehendat. quo ex tūc fletus eternos ſubeatis
zum Hauptmenü