Exemplum CIIII centia pape rōne dicta in p̄cedenti. q. in. fi. Excipe tamē videt̉ Io. an. in. c. religioſo. de ſen. ex. li. vi. ex. cōmunicatos ꝓ iniectione manuū violenta ꝑ rati onem. tex. ibide.ſ. ne materia euagandi. cum tamē contrariū teneat in cle. cū ex eo. de ſen. ex. in glo. fi. Et ꝓpterea teneo ꝙ nec in illo caſu. c. religioſo nec in alio exemptus poſſit abſolui ab ep̄o. niſi vbi ſpe cialiter ei cōmittit̉ a papa. ⁊. d. c. religioſo loquitur de nō exemptis quos antea non poterat abſoluere ꝓpter. c. cum illoꝝ. de ſen. ex. Et hoc tene. quia ſi de exemptis intellexiſſet ſic dixiſſet ſicut dicit. in. d. cle. cum ex eo. in fi. 7 Quid pōt exercere archiep̄s vel ep̄s in loco ex­empto. vide sͣ. Archiep̄s.§. iij. 8 Utrū exemptus rone loci ſi deliquerit alibi vel contrabat aūt res ipſa cōſiſtat poſſit in loco domi­cilij ꝯueniri aūt puniri ꝑ ordinariū. Rn̄. ꝙ n̄: nec habet poteſtatē remittendi eū ſi cōueniatur. vt in d. c. j. de pͥui. li. vj. Similiter ſi delictum vel cōtra­ctus vel res ipſa litigioſa ſit in loco exempto non poterit impedire ſe. Intelligit̉ ergo. d. c. j. ꝙ rōne delicti vl̓ contractus pn̄t ꝑ ordinarios cōueniri.ſ. ſi inueniant̉ extra locū exemptū vel remittent̉. vt no. in. d. c. j. Sunt tn̄ quidā exempti rōne locoꝝ ⁊ ꝑſone qͥ etiā rōne delicti aut cōtractus vel rei nul­lo modo pn̄t ꝯueniri. vt frēs minores p̄dicatores ⁊ ciſtercienſes ⁊ multi alij. 5 Utrū delinquēs in loco exempto liget̉ ſtatuto ep̄i. vide. jͣ. Statutum.§. ij. 10 Utꝝ cum ſtatuto ep̄i cauet̉ ne quis accedat ad quelibet monaſteria monialiū ſub pena excōmu­nicationis quā incurrat ipſo facto ſint excōmuni. cati qͥ accedunt ad monaſteria exempta monialiū ℟. ꝙ ſic ſi ſine licētia illius ad quē ꝑtinet accedūt. Ratio quia ſine p̄fata licētia acceſſus eſt ꝓhibitꝰ. vt in. c. ꝑiculoſo. de ſta. mo. li. vj. Et ideo ſi ep̄i vt cōpeſcant tales acceſſus addunt penā licite faciūt et ideo ligant̉. nec dicendū ꝙ delictuꝫ cōmittat̉ in loco exempto ſolū. ſꝫ etiā in nō exempto. videlicet cū accedunt anteqͣ ꝑuenerint. Itē patet ꝑ hoc qd̓ no. Bar. in. l. relegatoꝝ. ff. de interdic. qͥ dicit ꝙ ci uitas ꝓpter cōmodū ciuitatis vel odiū eoꝝ ad qͦs nō vult vadant ꝓhibere pōt ciuibꝰ ſuis ne vadāt ad talem terraꝫ. hoc no. Pa. in. c. poſtulaſti. de fo. compe. ergo ſimiliter in caſu p̄dicto. Et hoc tenet d. Phi. de peruſio in. c. vt animaꝝ. de conſti. li. vj. ſecus ſi ꝓhiberent ne quoquo modo ſine eorū licē tia quis accederet. qꝛ niſi preſidentes monaſterijs eſſent culpabiles in admittēdo nō valeret eoꝝ ſta tutum cū eſſet cōtra ius cōmune. vt in. d. c. pericu loſo cōtra qd̓ ep̄us nō poteſt ſtatuere niſi ex iuſta cauſa. vt tenet Bal. in. l. omnes populi. ff. de in. et iure. et do. Anto. in. c. veſtra. de loca. poſſunt. īmo obligant̉ primates archiep̄i ⁊ epiſcopi vniuerſi ſb̓ pena eterne maledictionis in ꝓpria dioceſi mona­ſteria exempta que immediate ſubſunt romane ec deſie auctoritate apl̓ica cogere vt ſeruant clauſu­ram. vt in. d. c. periculoſo. Similiter debent ea vi­litare eadē auctoritate ſingulis annis. vt in cle. at tendētes. de ſta. reg. ⁊ hoc de p̄cepto. ẜm glo. ibidē et ꝑ debeant qd̓ eſt p̄ceptium vt collate de ap. ⁊ in. c. vt fame. de ſen. ex. lꝫ in. c. j. de deſpon. impu. ſapiat honeſtatē. Utrū exempti poſſint oratoria vel capellas in 11 locis nō exemptis edificare? ℟. ꝙ nō. nec in ſic cō ſtructis celebrare vel celebrari facere. niſi de licētia dioceſani loci. vt in. c. auctoritate. de priuile. lib. vj. Intellige niſi ex licentia pape hoc facerēt. alit̓ dio­ceſani eos cōpeſcere poſſunt. vt in. d. c. auctoritate Et intellige de oratorijs publicis quia in priuatis poſſunt. vt no. glo. ibidē. Hec intelligo in publi­cis factis oratorijs ꝙ nō poſſunt celebrare. verum qn̄ epiſcopi ꝓhibitionē feciſſent: ne in eis celebra­retur. al̓s qn̄ cōmuniter in eis celebrat̉ ſi fiat de cō ſenſu illius qui curā eoꝝ habet ſufficit ſine alia licē tia ep̄i. Utrū in locis exemptis p̄dicta in p̄cedenti. q. 12 facere poſſint? ℟. ꝙ no. niſi licentiā vel priuilegiuꝫ ſedis ſapoſtolice habeant ſpāle. vt in. d. c. auctori­tate.§. inhibemus. Utruꝫ cās ⁊ lites ſuoꝝ hominū ac liberoꝝ ſeu 13 cenſualiū poſſint exempti aſſumere? ℟. ꝙ nō. vt ī d. c. auctoritate.§. cauſas. Xemplum malū dantes p̄­cipue p̄lati ⁊ qui habent alios regere mortaliter peccant Et vt dicit̉. xj. q. iij. p̄cipue tot mortibꝰ digni ſunt: quot perditionis exēpla ad alios trāſ­mittunt. ar. lxxxj. diſtinc. nemo. lxxxxiij. diſti. ꝑue­nit ad nos. in fi. ij. queſt. vij. paulus. ⁊. c. cū paſto­ris.xvij. q. j. qui bona. De hac materia nota. infra Scandalum. Eequie pompatice. curatio fu neris conditio ſepultu re potius ſunt viuoꝝ ſolacia ꝙͣ mortuo rum ſubſidia. xiij. q. ij. c. anime.§. cura tio. Hinc tex. in. c. non extimemus. ea. q. dicit cor­pori humano quicqͥd impendit̉ nō eſt p̄ſidiū ſalu tis: ſed humanitatis officiū ẜm affectū quo nemo carnem ſuam odio habet. Unde oportet vt ꝙͣdiu poteſt pro carne ꝓximi curam gerat cum ille inde receſſerit qui gerebat. hec ibi. Et de hoc vide īfra. Sepultura. heredatio filiorū hodie nō poteſt fieri niſi pater habeat iuſtā cauſam quā de­bet deſcribere in teſtamēto. vt. C. de in offi. te. auten. ſꝫ hodie. Sed que ſunt iuſte cauſe? ℟. xiij. que ponunt̉ 1 in autē. vt cuꝫ. de ap. co.§. cauſas. Prima ſi filius parentibꝰ manus intulerit. Scd̓a ſi grauē iniuriaꝫ eis fecerit. Tercia ſi eos criminaliter accuſauerit de cauſa que nō ſit aduerſus principē vel rem pu­blicam. Quarta ſi cū maleficis conuerſat̉. Quinta ſi maleficus efficiatur. Sexta ſi vite parentum inſi diatur. Septima ſi cū nouerca ſua aut concubina patris ſui ſe immiſcuerit. Octaua ſi ꝓ ꝑſona ipſiꝰ vel debito eius incarcerati inquantu poteſt fide­iubere noluerit. Et hec octaua cauſa intelligit̉ ſo­lum de maſculis. Nona ſi prohibuerit eos facere teſtamentū. Decima ſi contra parentū voluntatē inter arenarios ⁊ mimos ꝑſeuerauerit cum pater