Hieremie. quar ad te. Quareᶜ via im pioꝝ ꝓ ſperaturᵈ: bene eſt oībꝰ ꝗ p̄uaricā tur ⁊t inique agūt. Plantaſtiᵉ cos et radicē miſerūt: ꝓficiuntᶠ ⁊ᵍ faci­unt fructum. Propeʰ es tu ori eo rum: ⁊ⁱ longe a renibꝰ eorū. Et tu dn̄e noſti me: vidiſti me ⁊ ꝓba ſti cor meū tecū. Cōgregaˡ eos qͣi gregē ad victimā ⁊ᵐ ſanctifica eoſ indie occiſionis. Uſqꝫquoⁿ lugc. bit terra: ⁊ herba omīs regionis ſic cabitur propter maliciā habitanti­um in ea. Conſumptūᵈ ē animal ⁊ volucre: qm̄ᵖ dixerūt: nonq vide­bit nouiſſimaʳ noſtra. Siᵍ cū pedi tibus currēs laboraſti: quō ꝯtēde re poteris cū eꝗs? Cūᵗ aūt in ter­ra pacis ſecura fueris: quidⁿ facies in ſuꝑbia iordanis? Naꝫˣ ⁊ fratreſ tui ⁊ ʸ domus patris tui: etiaꝫª ipſi pugnauerūt aduerſuꝫ te: ⁊ᵇ clama uerūt poſtte plena voce. Neᶜ cre das eis cū locuti fuerit tibi bona. Reliquiᵈ domū meā: dimiſiᶜ here ditatē meā. Dediᶠ dilectā aīaꝫ me­am īᵍ māū īimicorū eiꝰ factaʰ eſt mi hi hr̄ditas mea quaſiⁱ leo in ſilua. Deditᵏ cōtra me voceꝫ: iōˡ odiui eam. Nūquidᵐ auis diſcolor hr̄. ditas mea mi hi. Nūꝗdᵐ auis tin cta ꝑ totū. Ueniteⁿ cōgregamini ſed per modū būilis queſtionis ſicut diſcipulus querit a magr̄o volens doceri ab eo. c Quare via īpioꝝ.i. virorū anathot me ꝑſequētiū. d Proſꝑat̉.i. tꝑalia bona veniūt eis ad vo­Plantaſti eos ⁊ radicē miſerūt.i. firma tum: ideo ſubditur. e ti ſunt in terra filijs ⁊ amicis. f Proficiūt. in bonis tēpora libus. g Et faciūt fru­ctum. ꝓlē multi­plicando. b Prope es tu ori eoꝝ. erant enī ſacerdotes. vt ha betur ſupra.i. ca. erat enī anathot vna de ciuitati­bꝰ ſacerdotum: ⁊ ſic diuinis laudi bus laudabāt de um. i Et lon ge a renibꝰ eoruꝫ qꝛ erant adulteri ẜꝫ qd̓ dicit̉ ſupra v. ca. vnuſquiſqꝫ ad vxorē ꝓximi ſui hīniebat. k Et tu dn̄e noſti me. quia nihil eis nocui: ſꝫ magis ꝓficere volui. l Con. eos ⁊c. hͦ dicit zelo diuīe iu ſticie. m Et ſā ctifica eos. In he breo habet̉. Et j̄ para eos ī die oc ciſionis. vt tua iu ſticia impleat̉ et ne ꝓpter eoꝝ ma licia terra vlteriꝰ ſte ilris reddatur ideo ſubditur. n Uſqueqͦ luge­bit terra ⁊c. iā enī vt videtur domi nus īduxerat ſic­citatē de qua hr̄ ī fra. xiiij. capitulo. o Cōſumptū eſt animal ⁊ volucre victū in cāpis nō inueniētia. ⁊ cā huiꝰ ſiccitatis ſubdit̉ cū dr̄. p Qm̄ dixerūt viri anathot ⁊ alij mali. q Nō videbit.ſ. dn̄s. r Nouiſ ſima noſtra. ad puniēdū. Ex quo videt̉ ꝙ ceciderāt in errorem quo negat̉ aīe hūane īmortalitas: ⁊ ſic poſt mortem nō remanet punitio aliqͣ. vel in illū errorē qui negat diuinā ꝓuidentiā ſe ex­tendere ad actus hūanos: eo ꝙ ꝓcedūt ex libero arbitrio: ⁊ ſic n̄ puniunt̉ a deo. s Si cū peditibꝰ. Hic cōſequēter ponit̉ dn̄i rn̄ſio qͣꝫtū ad duo. ſcd̓a ponit̉ ibi. Reliqui. Cōquerebat̉ aūt hie remias de viris anathot eū ꝑſequētibus: ⁊ dn̄s rn̄det ſibi ꝙ ſit grauiora paſſurus dicēs. s Si cū peditibꝰ currēs labora­ſti ⁊c. metaphorica eſt locutio: ⁊ eſt ſenſus. Si cū difficultate ſu­ſtines ꝑſecutionē viroꝝ anathot qui ſūt quaſi pedites ⁊ ꝑui mo menti: quō ſuſtinebis ꝑſecutionē regis ⁊ pͥncipū qui ſūt qͣſi equi tes reſpectu eoꝝ ⁊ tn̄ oportebit te illā ſuſtinere: vt habet̉. jͣ. xxxvi. t Cū aūt in ter. pa. ſecu. fue.i. in ciuitate anathot in qua natꝰ. et nutritꝰ fuiſti: ⁊ ſic hēs ibi parētes ⁊ amicos qui aliquā ſecurita tem pn̄t dare tibi ⁊ tn̄ ibi times. v Quid facies in ſuꝑbia ior danis.i. in hierl̓m vbi oportebit te ſuſtinere ꝑſecutionem ut hr̄j. xxvi. Uocat̉ aūt hierl̓m hic ſuꝑbia iordanis. qꝛ iordanis fluuiꝰ frequēter ītumeſcit intātū ꝙ exit ripas ſuas. ſic hierl̓m ꝓpter po oēs beſtie terre ꝓperate ad deuo randū. Paſtoresᵖ multi demolitiᶜ ſunt vineā meā: cōculcauerūt ꝑtē meā. Dederūt portionē meā deſi­derabilē in deſertū ſolitudinis: po ſuerūt eā in diſſipationē: luxitqꝫ ſuper me. Deſolatōe deſolata eſt oīs terra qꝛ nullus eſt qui recogitet corde. Super oēs vias deſerti ve nerūt oēs vaſtatores terre: qꝛ gla­dius dn̄i deuorauit ab extremo ter re vſqꝫ ad extremū eius. Nō ē pax vniuerſe carni. Seminauerūtʳ triti cū ⁊ ſpinas meſſuerūt: hr̄ditatē ac ceperūt ⁊ nō eis ꝓderit. Cōfūde miniᵍ aᵍ fr̄ibus vr̄is: ꝓpter iraꝫ fu roris dn̄i. Hecᶜ dicit dn̄s aduerſuꝫ oēs vicinos meos peſſimos qui tangūt hr̄ditatē quā diſtribui po­pulo meo iſrl̓. Ecce ego euellam eos de terra ſua ⁊ˣ domū iuda euel lā de medio eoꝝ. Etʸ cū cuulſero eos: cōuertar ⁊ miſerebor eoꝝ ⁊ re ducā eos virū ad hr̄ditatē ſuā: ⁊ vi rū in terrā ſuā. Etª erit: ſi eruditi di dicerītᵇ vias ppl̓i mei vtᶜ iurēt ī no mine meo viuit dn̄s: ſicutᵈ docue­rūt ppl̓m meū iurare ī baal: edifica bunt̉ in medio ppl̓i mei. Qd̓ ſi n̄ audierīt: euellaꝫ gentē illā euulſio ne ⁊ ꝑditōe ait dn̄s. xiij. tentiam ⁊ diuitias ſuꝑbierat ⁊ metas ſuas circa diuinū cultū ſupra mo dum exierat ad ydolatriā declinādo vt pꝫ ex dictis p̄cedentꝭ ca. x Nā ⁊ fr̄es tui.i. viri anathot qͥ ſūt ſacerdotes ſicut ⁊ tu. y Et domꝰ p a tris tui.i. aliqͥ tibi ꝯſāguinei. a Etiā ip̄i pugnauer̄t aduerſū te. cū alijs q̄fentes te ītoricare. b Clamauerūt pꝰ te. dicētes tibi ꝟba pūgitiua vel potius verba detra­ctiua que nō dicūtur an­te facie ſed pꝰ.i. occulte. r Ne credas eis cū locu­ti tibi fuerīt bona aliqͣ eī loquebant̉ ei pacifice fin gētes amiciciā vt magis eū deciperēt. d̉ Reliqͥ. Hic ponitur ſcd̓ꝫ de quo rn̄det dn̄s hieremie.ſ. de populi iude deſtructōe et pͥmo denūciatur hec de­ſtructio. ⁊ ſecūdo ip̄iꝰ re­paratio. ibi. Et cū euul­ſero. Et ex iſtis duobus apparebit qōnis hiere­mie ſolutio. Circa pͥmuꝫ dicit dn̄s. d̉ Reliqͥdo mū meā.i. tēplū meo no­mini dedicatū. e Dimiſi hr̄ditatē meā.i. hierl̓m ⁊ iudeā. Dedi dilec. aīaꝫ meā i. ita mihi dilectā ſicut eſt a nima mea: ⁊ dr̄ hoc ad ex pͥmendū amiciciā dei er­ga locū ⁊ gētē: ſicut aliqͥſ d amico ſpāli dicit: italis eſt cor meū ⁊ aīa mea. g In manū inimicoꝝ ei­i. nabuchodo. ⁊ exercitu um eius. h Facta ē mi hi hr̄ditas mea.i. gēs iu­daica ẜm ꝙ dr̄ eſa. xix. Hereditas mea iſrael. Quaſi leo ī ſilua.i. a me extranea ꝑ ydolatriam. k Dedit ꝯͣ me vocē. dicē do de me blaſphemiam. Ideo odi. eā. dimitten do eā in manibꝰ inimico rū ſuoꝝ: iō ſubditur. m Nūqͥd auis diſcolor. i. rubricata ſanguīe in di­uerſis ꝑtibꝰ. q. d. ſic quia regnū iuda fuerat afflictū partialit̓ ab egyptijs ⁊ aſſyrijs. m Nun. auis tīcta ꝑ totū.i. tota ſā guinolenta. q. d. ſic. ꝑ nabucho. qͥ totā terrā deſtruxit occidēdo ⁊ capti uando: iō ſubditur n Uen ite ⁊c. ꝓperate ad deuorādū. carnes oc­ciſorū. o Pa ſtores multi.i. pͥncipes exercitꝰ nabucho. ẜm ꝙ expo ſitū eſt. sͣ. ca. vi. inpͥ ncipio: ad eā veniēt paſtores ⁊c. p Demoliti ſt̓ vineā meā.i. populū iſrael. ſicut dr̄ eſa. v. Uinea dn̄i exercituū domꝰ iſrl̓ eſt q Lu. ſu. me. afflictōe dāte eis ītellectū Cetera patēt vſqꝫ ibi. r Seminauerūt triticū ⁊ ſpi. meſſuerūt. qd̓ expōit ra. ſa. dicēs ꝙ īminē­te deſtructōe ciuitatis iudei fecerūt aliqͣ bōa: ſꝫ nō valuerūt eis: eo ꝙ nō fecerāt debitā pnīaꝫ de malis p̄teritꝭ ẜm monitōꝫ hieremie ſupra poſitā iiij. ca. Nouate vobis nouale ⁊ nolite ſerere ſuꝑ ſpinas. Pōt ēt hoc ex­poni qꝛ dn̄s an̄ aduētū nabucho. īmiſerat ſterilitatē ꝑ quā nō fuit reuer ſus ppl̓s ad pnīaꝫ. s Cōfundemini. in captiuitatē ducti. s A fru ctibꝰ vr̄is. ꝓpt̓ demerita vr̄a. t Hec dicit. Hic ꝯn̄r pōitur populi iu de reꝑatio: ⁊ hoc ad cōſolationē bonoꝝ ſicut p̄miſſa ē deſtructio ad cō­fuſionē maloꝝ: p̄mittit̉ tn̄ deſtructio aduerſarioꝝ cū dr̄. t Hec dic̄ dn̄s aduerſū oēs vicīos meos peſſimos. iſti erāt idumei deſcēdētes ab eſau fratre iacob: ⁊ moabite ⁊ amonite qͥ deſcēderāt de Loth nepote abrae ꝓpter qd̓ debebāt iudeos diligere: ⁊ ecōtrario aduerſabantur eis ⁊ īci tauerūt nabucho. ꝯͣ eos: ⁊ in eius exercitu venerūt ꝯͣ iudeā iō ſubditur. f iiij