Hieremie. vocē ſuā aᶻ ſegor vſqꝫ ad oronaiꝫ vitulāª cōſternātē aqueᵇ ꝟo nem­rim peſſime erūt. Etᵉ auferam de moab ait dn̄s offerētē in excelſis et ſacrificantē dijs eiꝰ. Proptereaʳ cor meū ad moab qͣſiᵇ tibia eris re­ſonabit: ⁊ cor meū ad viros muri fi ctilis dabit ſonitū tibiarū: qꝛᶜ plꝰ fe cit qͣꝫ potuit: idcircoº ꝑier̄t. Oēᶜ em̄ capit caluiciū: ⁊ oīs barba raſa erit. Inᶠ cūctis manibꝰ colligatō: ⁊ ſuꝑ oē dorſū ciliciū. Et ſuꝑ oīa te cta moab ⁊ in plateis eiꝰ oīs plāctꝰ qm̄ ꝯtriui moab ſicut vas īutile ait dn̄s. Qūo victa ē ⁊ vlulauerunt? Qūo deiecit ceruicē moab ⁊ cōfu ſus ē. Eritqꝫ moab ī deriſū: ⁊ ī exē plū oībꝰ in circuitu ſuo. Hecᵍ dic̄ dn̄s. Ecceʰ qͣi aꝗla volabit: ⁊ᵗ extē det alas ſuaſ ad moab. Capta ē ca rioth: ⁊ mūitōes ꝯp̄hēſe ſūt. Et erit cor fortiū moab ī die illa ſic̄ cor ml̓ieris ꝑturiētis. Etˡ ceſſabit mo ab eē ppl̓s: qm̄ᵐ ꝯtra dn̄m gl̓iatꝰ ē. Pauorⁿ ⁊ fouea ⁊ laqueꝰ ſuꝑ te o habitator moab ait dn̄s. Qui fu­gerit a facie pauoris cadet in foueā ⁊ ꝗ ꝯſcēderit d̓ fouea capiet̉ laq̄o. Adducāˢ.n. ſuꝑ moabānū viſita­tōis eoꝝ ait dn̄s. Inᵖ vmbra eſebō ſteterūt de laq̄o fugiētes: qꝛ ignis egreſſus ē d̓ eſebon: ⁊ flāma d̓ me­dio ſcō: ⁊q deuorauit ꝑtē moab: ⁊ʳ ꝟticē filioꝝ tumultꝰ. Ue tibi mo­ab. Periſtiᵗ ppl̓e chamos: qꝛ ꝯp̄ nomen eſt ciuitatis populoſe. ꝓpter qd̓ clamor ppl̓i in eiꝰ deſtru ctiōe longe fuit diffuſus. z Et a ſegor vſqꝫ ad oronaiꝫ. qui eſt locus in ꝓfundo moab. a Uitulā ꝯſternātem. hoc d̓r eo ꝙ ſe gor fuit ſubuerſa cū ſodoma. Sciendū tn̄ ꝙ ſegor nō erat in ter­ra moab: ſed in extremitate iudee verſus terrā moab. b Aque nem. peſ erūt. ꝑ ꝑ multitu­dinē ſanguīs hu­mani ibi currentꝭ. c Et auferaꝫ ⁊c̄. offerētē in excelſiſ ibi.n. ydola cole­bant̉. a Pro­pterea cor meum ad moab. ꝑ ꝯpaſ ſionē. b Qua ſi ty. eris reſo. alte clamādo. ⁊ reſūit h̓ ꝓph̓a modum ſue ꝯpaſſiōis: ſic̄ ſolet fieri ī carmi­nibꝰ lugubribus: vbi pͥncipiū in ꝓ ſequēdo reſumit̉. c Quia plꝰ fe. ꝙͣ po. i. attētauit ali qua mala q̄ ꝑfice̓ nō potuit. qꝛ tn̄ ſi bi ē īputādū ac ſi feciſſet: iō ſubdit̉. d Idcir. ꝑie. moa bite. e Oē em̄ ca. calui. ⁊c̄. illi.n. qͥ ātiqͥtꝰ ducebāt̉ captiui radebāt̉ qͣꝫtū ad capillos ⁊ barbā. ẜm ꝙ d̓r Deū. xxxij. De ca ptiuitate nudati inimicoꝝ capitis t In cun. ma. co li. ⁊c̄. capti.n. ī bel lo ducūt̉ colliga­ti: ⁊ cilicio ſeu ſac co īduti: ſubtractꝭ eis veſtibꝰ p̄cioſiſ cet̓a patēt in lr̄a. g Hec dic̄. h̓ ꝯn̄t ponit̉ deſtructio moabitaꝝ ꝑ regē babylonis. q̄ fuit magno tꝑe pꝰ p̄­dictā: iō d̓r. b Ecce qͣi aqͥ. vo. qꝛ exercitꝰ baby velocit̓ ⁊ ſine īpe­dimēto ꝯͣ moab venit. i Et extēdet alas ſuas.i. acies q̄ ordīa te vocāt̉ ale. k Et erit cor ⁊c̄. ſicut cor mulie. ꝑturiē.i. valde ti­midū ⁊ anxiū. l Et ceſſa. mo. eſſe ppl̓s. q. d̓. ita pauci remane būt ꝙ dici ppl̓s nō potuer̄t. m Qm̄ ꝯͣ dn̄ꝫ locutꝰ ē. ex ſuper­bia em̄ ꝓcedit blaſphemia. n Pauor ⁊ fouea ⁊cͣ. i. tot ꝑicula ⁊ ex diuerſis ꝑtibꝰ occurrēt moabitꝭ ꝙ ſi euadēt aliqͣ capiēt̉ ī alijs o Adducā ⁊c̄. viſitatiōis eoꝝ.i. punitiōis pctōꝝ ſuoꝝ. p In vmbra eſebō ſte. d̓ la. fugiē. eſebon.n. erat ciuitas fortꝭ ꝑꝑ qd̓ ml̓ ti ne caperēt̉ a chaldeis ꝯfugerūt ad eā: vt ibi qͣſi in vmbra ꝓte­gerent̉. ꝑꝑ qd̓ nabuc. iratꝰ illā ſuccēdit: ⁊ ſil̓r ſeon: ad quā ſil̓r ali­qui fugerat ꝑꝑ eiꝰ fortitudinē. q Et deuo. ꝑtēmo.i. magnā ꝑtē ppl̓i refugiēt̓ ibi. r Et ꝟticē.i. ciuitatē regni capitanea. Filioꝝ tumultꝰ. ſic noīabat̉ eo ꝙ erat ibi ppl̓s multꝰ. t Pe riſti po. cha. ſic noīat̉ ab idolo qd̓ colebat. v Et cōuer. capti. moab ⁊c̄. hͦ addit̉ in fine ad oſtēdēdū ꝙ ppl̓s moab repararet̉ fu turꝭ tꝑibꝰ. ⁊ ſubdit̉ ꝯcluſio hꝰ ca. x Hūcuſqꝫ iudi. moab.i. illa Ca. xlix. q̄ vētura ſūt ſuꝑ eā ex ordinatiōe diuine iuſticie. hēſi ſūt filii tui ⁊ filie tue ī captiuita­tē. Etᵘ ꝯuertā captiuitatē moab ī nouiſſimis diebꝰ ait dn̄s. Hucuſ­qꝫ ˣ iudica moab. Ca. xlix. Dª filios āmon. Hec dicit a dn̄s. Nūꝗdᵇ n̄ filij ſūt iſrl̓: aut hr̄s nō ē ei. Curᶜ igr̄ hr̄ditatē poſſedit melchō gadᵈ ⁊ ppl̓s eiꝰ ī vrbibꝰ eꝰ hītauit. iō ecce dies veniūt ī te: dic̄ dn̄s: ⁊ᵗ auditū faciā ſuꝑ rabbach fi­lioꝝ āmō fremitūᵍ p̄lij. Etᵇ erit ī tu multū diſſipata: filieqꝫ eiꝰ igni ſuc cēdēt̉ᵏ ⁊ poſſidebit iſrl̓ poſſeſſoreſ ſuoſ ait dn̄s. Ululaˡ eſebon qm̄ va ſtata ē hai. Clamate filie rabba ac cingite vos cilicijs. Plāgite ⁊ᵐ cir cuite ꝑ ſepes: qm̄ⁿ melchō ī trāſmi gratōeꝫ ducet̉: ſacerdotes eiꝰ ⁊ pri cipeſ eiꝰ ſil̓. Quidº gl̓iariſ ī vallibꝰ Defluxitᵖ vallis tua filiaq delicata: quēʳ ꝯfidebas ī theſauris tuis: ⁊ʳ di cebas. Quisᵗ vēiet ad me? Ecce ego īducā ſuꝑ te terrorē ait dn̄s de exercituū ab oībꝰ qui ſūt in circuitu tuo ⁊ᵘ diſꝑgemini ſingl̓i a ꝯſpectu vr̄o: nec erit ꝗ ꝯgreget fugientes. Etˣ pꝰ hec reuerti faciā fugiētes ⁊ captiuos filioꝝ āmō ait dn̄s. Ad idumeā. Hec dicit dn̄s exercituū. Nūꝗdᶻ nō vltra ē ſapīa ī theman? Perijt ꝯſiliū a filijs. Inutil̓ fcā eſt ſapīa eoꝝ. Fugite ⁊ terga ꝟtite: de ſcēditeª ī voraginē hītatores dedā qm̄ ꝑditiōeꝫ eſau adduxit ſuꝑ euꝫ tp̄s viſitatiōis eiꝰ. Siᵇ vīdemiato D filios ammon. Hic in qͣrto loco pōit̉ ꝓph̓ia ꝯͣ āmonitas ⁊ al­as qͣ tuor gētes. ⁊ iō diuidit̉ iſtud. c. in qͥnqꝫ ꝑtes q̄ patebūt proſe quēdo. In pͥma aūt ꝑte ponit̉ ꝓph̓ia ꝯͣ āmonitas qͥ debuer̄t diligere ⁊ iuuare ppl̓m iſrl̓. ꝑꝑ bn̄ficia q̄ fecit abraā loth patri eoꝝ: vt dcmn ē ca. p̄c. ⁊ ipſi magis nocuerūt eis nō ſolū gaudēdo d̓ eoꝝ in fortunijs ſꝫ ēt terrā eoꝝ in ꝑte occupādo. ꝑꝑ qd̓ d̓r h̓. a Ad filios ammō. ⁊ ē ꝟbū dn̄i ad ad uerſarios eoꝝ: diuinā iu­ſticiā exequētes. b Nū qͥd nō filij ſūt iſrl̓ ⁊c̄. q. d. īmo. iō ſubdit̉. c Cur igr̄ ⁊c̄. melchō.i. rex eoruꝫ ſ. āmonitaꝝ. melchō.n. in terp̄tat̉ rex eoꝝ. ⁊ aliqn̄ ac cipit̉ ꝓ idolo āmonitarū aliqn̄ ꝓ rege ip̄oꝝ. d Gad.i. hr̄ditatē gad. accipit.n. tribꝰ gad hr̄di­tatē vltra iordanem ꝓpe āmonitas: ꝑꝑ qd̓ āmoni te illā occupauerūt violē ter ⁊ iniuſte. iō ſequit̉ pēa cū d̓r. Ideo ecce dies veniūt in breui. f Et audi. fa. ſuꝑ rabbach. ciuitaſ erat metropol̓ in regno āmon g Fremitū p̄lij. quē ſuſti nere non poterit. ideo ſe­quitur. h Et erit in tu. diſſipata ſic em̄ ē in heb̓. aliqͥ libri hn̄t tumultū ⁊ male. Filieqꝫ eiꝰ.i. ciuitates ⁊ ville ſub ea exn̄tes. Igni ſuc. ⁊ poſſi. iſrl̓ k poſſeſ. ſuos. hͦ fuit īpletū tꝑe machabeoꝝ qͥ aliqͦs d̓ āmonitꝭ ſibi ſubiecerūt. l Ulula eſebō ⁊c̄. hai. no mē ē cuiuſdā fortalicij ꝓ­pinqͥ ciuitati eſebō. iō ex deſtructōe eiꝰ imminebat deſtructio eſebon. m Circu. ꝑ ſepes. tanqͣꝫ vagabūde ⁊ fugitiue. n Qm̄ melchon in trāſ. ducet̉. erat.n. idolū d̓ ma teria p̄cioſa ꝑꝑ qd̓ fuit aſ portatū ab aduerſarijs. o Quid glo. in valli. in terra em̄ illa erant valles fertiles in bōis de quibꝰ gl̓iabāt̉: ſꝫ hͦ excludit̉ cuꝫ ſubdit̉. p Defluxit val. tua.i. a bonis ſuis ē euacuata. q Filia deli.i. gēs āmonitaꝝ delitijs carnalibꝰ intēta. r Que ꝯfide. de theſa. tuis. tā de naturalibꝰ: ſicut ſūt ꝯgregatio bladi ⁊ vini ⁊ olei. qͣꝫ de artificialibꝰ: ſicut ſūt cōgregatio pecunie auri ⁊ argēti. ſ Et dice. p̄ ſuꝑbia. t Quis veniet ad me. i. nullꝰ audebit me īuadere. ſꝫ ꝯͣriū inducit̉ cū d̓r. Ecce ego inducā ſuꝑ te terrorē ⁊c̄. v Diſꝑgemini ſinguli a ꝯſpectu vr̄o. ita ꝙ nullꝰ videat ali um decetero. x Et poſt hͨ reuerti facia ⁊c̄. hͦ d̓r ad aliquā āmōitaꝝ cō­ſolationē. reſpectu tn̄ futuri tꝑis. y Ad idumeā. Hec ē ſcd̓a ꝑs ī qua ponit̉ ꝓph̓ia ꝯͣ idumeos qͥ debuerūt filios iſrl̓ diligere eo ꝙ deſcēderūt ab eſau iſraelis fratre. ⁊ ip̄i ecōtrario oderūt eos: ꝑꝑ qd̓ dn̄s eos īfatua uit vt neſcirēt īuenire ꝯſiliū ꝯͣ īminēs ꝑiculū: ⁊ hͦ ē qd̓ d̓r. z Nūqͥd nō vltra ē ſapīa in thema. q. d. nō. ⁊ tn̄ in illa ciuitate vigebat ſtudiū ſapīe: ⁊ qꝛ deficiēte ꝯſilio ꝯͣ ꝑiculū nō reſtat niſi fuga. iō ſubdit̉. Fugite ⁊c̄. a Deſcēdite in voraginē.i. ī abyſſuꝫ maloꝝ. Vel ad lr̄aꝫ. ī voraginē.i. ī loca ſubterranea vos abſcōdēdo. b Si vindemiatores ⁊c̄. q. d. ſi vi demiatores vel fures introiſſent ad te aliqͥd tibi reliqͥſſent: ſꝫ hoſtes tui ita ſcrutabūt̉ oīa occulta tua ꝙ nihil remanebit ibi nec etiā hoīes. ideo