Hieremie. vocē ſuā aᶻ ſegor vſqꝫ ad oronaiꝫ vitulāª cōſternātē aqueᵇ ꝟo nemrim peſſime erūt. Etᵉ auferam de moab ait dn̄s offerētē in excelſis et ſacrificantē dijs eiꝰ. Proptereaʳ cor meū ad moab qͣſiᵇ tibia eris reſonabit: ⁊ cor meū ad viros muri fi ctilis dabit ſonitū tibiarū: qꝛᶜ plꝰ fe cit qͣꝫ potuit: idcircoº ꝑier̄t. Oēᶜ em̄ capit caluiciū: ⁊ oīs barba raſa erit. Inᶠ cūctis manibꝰ colligatō: ⁊ ſuꝑ oē dorſū ciliciū. Et ſuꝑ oīa te cta moab ⁊ in plateis eiꝰ oīs plāctꝰ qm̄ ꝯtriui moab ſicut vas īutile ait dn̄s. Qūo victa ē ⁊ vlulauerunt? Qūo deiecit ceruicē moab ⁊ cōfu ſus ē. Eritqꝫ moab ī deriſū: ⁊ ī exē plū oībꝰ in circuitu ſuo. Hecᵍ dic̄ dn̄s. Ecceʰ qͣi aꝗla volabit: ⁊ᵗ extē det alas ſuaſ ad moab. Capta ē ca rioth: ⁊ mūitōes ꝯp̄hēſe ſūt. Et erit cor fortiū moab ī die illa ſic̄ cor ml̓ieris ꝑturiētis. Etˡ ceſſabit mo ab eē ppl̓s: qm̄ᵐ ꝯtra dn̄m gl̓iatꝰ ē. Pauorⁿ ⁊ fouea ⁊ laqueꝰ ſuꝑ te o habitator moab ait dn̄s. Qui fugerit a facie pauoris cadet in foueā ⁊ ꝗ ꝯſcēderit d̓ fouea capiet̉ laq̄o. Adducāˢ.n. ſuꝑ moabānū viſitatōis eoꝝ ait dn̄s. Inᵖ vmbra eſebō ſteterūt de laq̄o fugiētes: qꝛ ignis egreſſus ē d̓ eſebon: ⁊ flāma d̓ medio ſcō: ⁊q deuorauit ꝑtē moab: ⁊ʳ ꝟticē filioꝝ tumultꝰ. Ue tibi moab. Periſtiᵗ ppl̓e chamos: qꝛ ꝯp̄ nomen eſt ciuitatis populoſe. ꝓpter qd̓ clamor ppl̓i in eiꝰ deſtru ctiōe longe fuit diffuſus. z Et a ſegor vſqꝫ ad oronaiꝫ. qui eſt locus in ꝓfundo moab. a Uitulā ꝯſternātem. hoc d̓r eo ꝙ ſe gor fuit ſubuerſa cū ſodoma. Sciendū tn̄ ꝙ ſegor nō erat in terra moab: ſed in extremitate iudee verſus terrā moab. b Aque nem. peſ erūt. ꝑ ꝑ multitudinē ſanguīs humani ibi currentꝭ. c Et auferaꝫ ⁊c̄. offerētē in excelſiſ ibi.n. ydola colebant̉. a Propterea cor meum ad moab. ꝑ ꝯpaſ ſionē. b Qua ſi ty. eris reſo. alte clamādo. ⁊ reſūit h̓ ꝓph̓a modum ſue ꝯpaſſiōis: ſic̄ ſolet fieri ī carminibꝰ lugubribus: vbi pͥncipiū in ꝓ ſequēdo reſumit̉. c Quia plꝰ fe. ꝙͣ po. i. attētauit ali qua mala q̄ ꝑfice̓ nō potuit. qꝛ tn̄ ſi bi ē īputādū ac ſi feciſſet: iō ſubdit̉. d Idcir. ꝑie. moa bite. e Oē em̄ ca. calui. ⁊c̄. illi.n. qͥ ātiqͥtꝰ ducebāt̉ captiui radebāt̉ qͣꝫtū ad capillos ⁊ barbā. ẜm ꝙ d̓r Deū. xxxij. De ca ptiuitate nudati inimicoꝝ capitis t In cun. ma. co li. ⁊c̄. capti.n. ī bel lo ducūt̉ colligati: ⁊ cilicio ſeu ſac co īduti: ſubtractꝭ eis veſtibꝰ p̄cioſiſ cet̓a patēt in lr̄a. g Hec dic̄. h̓ ꝯn̄t ponit̉ deſtructio moabitaꝝ ꝑ regē babylonis. q̄ fuit magno tꝑe pꝰ p̄dictā: iō d̓r. b Ecce qͣi aqͥ. vo. qꝛ exercitꝰ baby velocit̓ ⁊ ſine īpedimēto ꝯͣ moab venit. i Et extēdet alas ſuas.i. acies q̄ ordīa te vocāt̉ ale. k Et erit cor ⁊c̄. ſicut cor mulie. ꝑturiē.i. valde timidū ⁊ anxiū. l Et ceſſa. mo. eſſe ppl̓s. q. d̓. ita pauci remane būt ꝙ dici ppl̓s nō potuer̄t. m Qm̄ ꝯͣ dn̄ꝫ locutꝰ ē. ex ſuperbia em̄ ꝓcedit blaſphemia. n Pauor ⁊ fouea ⁊cͣ. i. tot ꝑicula ⁊ ex diuerſis ꝑtibꝰ occurrēt moabitꝭ ꝙ ſi euadēt aliqͣ capiēt̉ ī alijs o Adducā ⁊c̄. viſitatiōis eoꝝ.i. punitiōis pctōꝝ ſuoꝝ. p In vmbra eſebō ſte. d̓ la. fugiē. eſebon.n. erat ciuitas fortꝭ ꝑꝑ qd̓ ml̓ ti ne caperēt̉ a chaldeis ꝯfugerūt ad eā: vt ibi qͣſi in vmbra ꝓtegerent̉. ꝑꝑ qd̓ nabuc. iratꝰ illā ſuccēdit: ⁊ ſil̓r ſeon: ad quā ſil̓r aliqui fugerat ꝑꝑ eiꝰ fortitudinē. q Et deuo. ꝑtēmo.i. magnā ꝑtē ppl̓i refugiēt̓ ibi. r Et ꝟticē.i. ciuitatē regni capitanea. Filioꝝ tumultꝰ. ſic noīabat̉ eo ꝙ erat ibi ppl̓s multꝰ. t Pe riſti po. cha. ſic noīat̉ ab idolo qd̓ colebat. v Et cōuer. capti. moab ⁊c̄. hͦ addit̉ in fine ad oſtēdēdū ꝙ ppl̓s moab repararet̉ fu turꝭ tꝑibꝰ. ⁊ ſubdit̉ ꝯcluſio hꝰ ca. x Hūcuſqꝫ iudi. moab.i. illa Ca. xlix. q̄ vētura ſūt ſuꝑ eā ex ordinatiōe diuine iuſticie. hēſi ſūt filii tui ⁊ filie tue ī captiuitatē. Etᵘ ꝯuertā captiuitatē moab ī nouiſſimis diebꝰ ait dn̄s. Hucuſqꝫ ˣ iudica moab. Ca. xlix. Dª filios āmon. Hec dicit a dn̄s. Nūꝗdᵇ n̄ filij ſūt iſrl̓: aut hr̄s nō ē ei. Curᶜ igr̄ hr̄ditatē poſſedit melchō gadᵈ ⁊ ppl̓s eiꝰ ī vrbibꝰ eꝰ hītauit. iō ecce dies veniūt ī te: dic̄ dn̄s: ⁊ᵗ auditū faciā ſuꝑ rabbach filioꝝ āmō fremitūᵍ p̄lij. Etᵇ erit ī tu multū diſſipata: filieqꝫ eiꝰ igni ſuc cēdēt̉ᵏ ⁊ poſſidebit iſrl̓ poſſeſſoreſ ſuoſ ait dn̄s. Ululaˡ eſebon qm̄ va ſtata ē hai. Clamate filie rabba ac cingite vos cilicijs. Plāgite ⁊ᵐ cir cuite ꝑ ſepes: qm̄ⁿ melchō ī trāſmi gratōeꝫ ducet̉: ſacerdotes eiꝰ ⁊ pri cipeſ eiꝰ ſil̓. Quidº gl̓iariſ ī vallibꝰ Defluxitᵖ vallis tua filiaq delicata: quēʳ ꝯfidebas ī theſauris tuis: ⁊ʳ di cebas. Quisᵗ vēiet ad me? Ecce ego īducā ſuꝑ te terrorē ait dn̄s de exercituū ab oībꝰ qui ſūt in circuitu tuo ⁊ᵘ diſꝑgemini ſingl̓i a ꝯſpectu vr̄o: nec erit ꝗ ꝯgreget fugientes. Etˣ pꝰ hec reuerti faciā fugiētes ⁊ captiuos filioꝝ āmō ait dn̄s. Ad idumeā. Hec dicit dn̄s exercituū. Nūꝗdᶻ nō vltra ē ſapīa ī theman? Perijt ꝯſiliū a filijs. Inutil̓ fcā eſt ſapīa eoꝝ. Fugite ⁊ terga ꝟtite: de ſcēditeª ī voraginē hītatores dedā qm̄ ꝑditiōeꝫ eſau adduxit ſuꝑ euꝫ tp̄s viſitatiōis eiꝰ. Siᵇ vīdemiato D filios ammon. Hic in qͣrto loco pōit̉ ꝓph̓ia ꝯͣ āmonitas ⁊ alas qͣ tuor gētes. ⁊ iō diuidit̉ iſtud. c. in qͥnqꝫ ꝑtes q̄ patebūt proſe quēdo. In pͥma aūt ꝑte ponit̉ ꝓph̓ia ꝯͣ āmonitas qͥ debuer̄t diligere ⁊ iuuare ppl̓m iſrl̓. ꝑꝑ bn̄ficia q̄ fecit abraā loth patri eoꝝ: vt dcmn ē ca. p̄c. ⁊ ipſi magis nocuerūt eis nō ſolū gaudēdo d̓ eoꝝ in fortunijs ſꝫ ēt terrā eoꝝ in ꝑte occupādo. ꝑꝑ qd̓ d̓r h̓. a Ad filios ammō. ⁊ ē ꝟbū dn̄i ad ad uerſarios eoꝝ: diuinā iuſticiā exequētes. b Nū qͥd nō filij ſūt iſrl̓ ⁊c̄. q. d. īmo. iō ſubdit̉. c Cur igr̄ ⁊c̄. melchō.i. rex eoruꝫ ſ. āmonitaꝝ. melchō.n. in terp̄tat̉ rex eoꝝ. ⁊ aliqn̄ ac cipit̉ ꝓ idolo āmonitarū aliqn̄ ꝓ rege ip̄oꝝ. d Gad.i. hr̄ditatē gad. accipit.n. tribꝰ gad hr̄ditatē vltra iordanem ꝓpe āmonitas: ꝑꝑ qd̓ āmoni te illā occupauerūt violē ter ⁊ iniuſte. iō ſequit̉ pēa cū d̓r. Ideo ecce dies veniūt in breui. f Et audi. fa. ſuꝑ rabbach. ciuitaſ erat metropol̓ in regno āmon g Fremitū p̄lij. quē ſuſti nere non poterit. ideo ſequitur. h Et erit in tu. diſſipata ſic em̄ ē in heb̓. aliqͥ libri hn̄t tumultū ⁊ male. Filieqꝫ eiꝰ.i. ciuitates ⁊ ville ſub ea exn̄tes. Igni ſuc. ⁊ poſſi. iſrl̓ k poſſeſ. ſuos. hͦ fuit īpletū tꝑe machabeoꝝ qͥ aliqͦs d̓ āmonitꝭ ſibi ſubiecerūt. l Ulula eſebō ⁊c̄. hai. no mē ē cuiuſdā fortalicij ꝓpinqͥ ciuitati eſebō. iō ex deſtructōe eiꝰ imminebat deſtructio eſebon. m Circu. ꝑ ſepes. tanqͣꝫ vagabūde ⁊ fugitiue. n Qm̄ melchon in trāſ. ducet̉. erat.n. idolū d̓ ma teria p̄cioſa ꝑꝑ qd̓ fuit aſ portatū ab aduerſarijs. o Quid glo. in valli. in terra em̄ illa erant valles fertiles in bōis de quibꝰ gl̓iabāt̉: ſꝫ hͦ excludit̉ cuꝫ ſubdit̉. p Defluxit val. tua.i. a bonis ſuis ē euacuata. q Filia deli.i. gēs āmonitaꝝ delitijs carnalibꝰ intēta. r Que ꝯfide. de theſa. tuis. tā de naturalibꝰ: ſicut ſūt ꝯgregatio bladi ⁊ vini ⁊ olei. qͣꝫ de artificialibꝰ: ſicut ſūt cōgregatio pecunie auri ⁊ argēti. ſ Et dice. p̄ ſuꝑbia. t Quis veniet ad me. i. nullꝰ audebit me īuadere. ſꝫ ꝯͣriū inducit̉ cū d̓r. Ecce ego inducā ſuꝑ te terrorē ⁊c̄. v Diſꝑgemini ſinguli a ꝯſpectu vr̄o. ita ꝙ nullꝰ videat ali um decetero. x Et poſt hͨ reuerti facia ⁊c̄. hͦ d̓r ad aliquā āmōitaꝝ cōſolationē. reſpectu tn̄ futuri tꝑis. y Ad idumeā. Hec ē ſcd̓a ꝑs ī qua ponit̉ ꝓph̓ia ꝯͣ idumeos qͥ debuerūt filios iſrl̓ diligere eo ꝙ deſcēderūt ab eſau iſraelis fratre. ⁊ ip̄i ecōtrario oderūt eos: ꝑꝑ qd̓ dn̄s eos īfatua uit vt neſcirēt īuenire ꝯſiliū ꝯͣ īminēs ꝑiculū: ⁊ hͦ ē qd̓ d̓r. z Nūqͥd nō vltra ē ſapīa in thema. q. d. nō. ⁊ tn̄ in illa ciuitate vigebat ſtudiū ſapīe: ⁊ qꝛ deficiēte ꝯſilio ꝯͣ ꝑiculū nō reſtat niſi fuga. iō ſubdit̉. Fugite ⁊c̄. a Deſcēdite in voraginē.i. ī abyſſuꝫ maloꝝ. Vel ad lr̄aꝫ. ī voraginē.i. ī loca ſubterranea vos abſcōdēdo. b Si vindemiatores ⁊c̄. q. d. ſi vi demiatores vel fures introiſſent ad te aliqͥd tibi reliqͥſſent: ſꝫ hoſtes tui ita ſcrutabūt̉ oīa occulta tua ꝙ nihil remanebit ibi nec etiā hoīes. ideo
zum Hauptmenü