Iacharie dies neqꝫ nox ⁊ᵖ ī tꝑe veſperi erit lux: ⁊q erit inʳ die illa exibūt aq̄ vi­ue hierl̓m. Mediūª earū ad ma­re oriētale: mediū eaꝝ ad mare nouiſſimū. Inᵗ eſtate in hyeme erūt ⁊ᵘ erit dn̄s rex ſuꝑ oēm terrā Inˣ die illa erit dn̄s vnꝰ: ⁊ʸ erat no eiꝰ vnū: ⁊ᶻ reuertet̉ oīs terra vſ qꝫª ad deẜtū colle rēmon ad au­ſtrū hierl̓m ⁊º exaltabit̉ ⁊ᶜ hītabit̉ ī loco ſuo a porta bēiamī vſqꝫ ad locū porte prioris: vſqꝫ ad por­ āguloꝝ a turre ananehel vſqꝫ ad torcularia regis: hītabūt ī ea Sed ⁊ᵈ anathema erit āpli­ſedebit hierl̓m ſecura: ⁊ᵍ hec erit plaga ꝑcutiet dn̄s om̄s gētes pugnauer̄t aduerſus hierl̓m. Ta beſcꝫʰ caro vniuſcuiuſqꝫ ſtātis ſu per pedes ſuos ⁊ⁱ oculi eiꝰ ꝯtabe ſcent īᵏ foramībꝰ ſuis: līgua eoꝝ ꝯtabeſcet ī ore ſuo Inˡ die illa erit tumultꝰ dn̄i magnꝰ ī eis ⁊ᵐ app̄hē det vir manū ꝓximi ſui: et ꝯſerēt̉ tio corruptio ī elemētis motꝰ celi ē gn̄atōis corruptio nis. ſic erit dies nox ꝓpͥe cauſant̉ ex motu ſol̓. p Et ī tꝑe veſꝑi erit lux.i. ceſſante tꝑe qd̓ cauſat̉ ex motu celi erit lux fecta bt̄īs ī gl̓ia celeſti ſic̄ dictū ē reprobis erit eis lux ſꝫ frigꝰ. gelu. q Et erit. ponit̉ ſcd̓m.ſ. retributio p̄mij cūdr̄. In die illa exi būt aque viue hierl̓ꝫ.ſ. celeſti. dr̄ heb̓. xij. Ac­ceſſiſtis ad mōtē ſyō ad ciuitatē dei viuētis hieru ſalē celeſtē:qͣs viuas intelli­git̉ vita btā: ẜꝫ dr̄ apoca. vij. Agnꝰ reget eo­ducet eos ad vite fontes aquaꝝ: dicunt̉ exire de bierl̓m: qꝛ deriua būt̉ ad oēs btōs ſubdit̉. a Mediū earū ad mare oriētale ⁊c̄. qꝛ btā vita de riuabit̉ eqͣlit̓ ſuꝑ poſita eqͣlitate meritoruꝫ ad ele­ctos ī pͥncipio mundi nati ſūt ad alios ī fine mūdi ſūt naſcitu ri. Qd̓ aūt ma re ītelligat̉ ꝯgre­gatio hoīum: apoc̄. xvij. vbi dr̄ aqͣs multas intelligūtur ppl̓i multi. mare ꝟo dr̄ ꝯgregatio aqua­ Gen̄. i. Cōgregationeſqꝫ aquaꝝ appellauit maria. t In eſtate hyeme erūt.i. ꝑpetuo. duratio ei ꝑpetua a ꝑte finis ē de rōe btītudīs: ꝑpetuitas d̓ſignat̉ ſucceſſiōꝫ eſtatꝭ hyemiſ qꝛ tūc ſint ꝓprie ſint differētie tꝑis qd̓ tūc ceſſabit: ſꝫ qꝛ petuitas pōt ſignificari a nob̓ niſi ꝑtes tꝑis. Sic dr̄ de eternitate diuina: apoc̄. i. Qui ē erit veturꝰ eſt. v E erit dn̄s rex ſuꝑ oēm terrā: qꝛ tūc ceſſabit p̄latio dn̄iuꝫ ſolū ī hoībꝰ: ſꝫ ēt ī angelis. inqͣꝫtū reſpicit officiū admīſtratiōis: ẜm dr̄. i. ad Coꝝ. xv. xp̄s curuabit oēm pͥncipatū ptātem tradiderit regnū deo pr̄i. ideo ſubdit̉ x In die illa erit dn̄s vnꝰ hoīm angeloꝝ. y Et erit nomē eiꝰ vnū. in pn̄ti noīa tur a nobis pluribꝰ noībꝰ. qꝛ noīamꝰ ſic̄ cognoſcimꝰ. ī cogni tionē aūt dei deuenimꝰ ex ꝑfectionibꝰ creaturaꝝ ſūt plures diſtīcte: ſꝫ ī pr̄ia videt̉ ſeip̄m īmediate. ſic noīat̉ vno ſimplici noīe ab vna ſimplici ꝑfectiōe. z Et reuertet̉. ꝯn̄r ponit̉ ter ciū.ſ. ſtatꝰ eccl̓ie pꝰ mortē antixp̄i. qꝛ lꝫ p̄cedat iudiciū btōꝝ p̄­miū: tn̄ ponit̉ pꝰ. qꝛ ſacra ſcpͥtura ſꝑ ſequit̉ ordinē tēꝑis ſꝫ frequēt̓ pͥus fct̄a vltīo narrāt̉. diuidit̉ in tres ꝑtes. qꝛ ꝓph̓a deſcribit hūc ſtatū. ſcd̓o reſumit penā antixp̄i ſui exercitꝰ vt ad dat aliqͥd qd̓.. ē explicatū: ibi. Et erit plaga. t̓cio redit ad ꝓpoſitū: ibi. Et oēs. Circa pͥmū dic̄. z Et reuertet̉ oīs t̓ra.i. oēs hītātes ī t̓ra ad dn̄m ieſū xp̄ꝫ mortuo antixp̄o: vt.. dictū ē a Uſqꝫ ad d̓ſertū ⁊c̄.i. a qͦcūqꝫ loco quātūcūqꝫ paꝝ ab hoībꝰ bitato. b Et exaltabit̉.ſ. eccl̓ia fuerat ab antixp̄o ſuis dep̄ſſa: vt.. dictū ē. pōt ēt ītelligi hierl̓m ad lr̄am capiet̉ et depinet̉ ab antixp̄o: vt p̄dictū ē. poſt mortem eiꝰ exaltabit̉. t Et hītabit̉ ī loco ſuo ⁊c̄. qꝛ multi hierl̓m captiuabūt̉ anti xp̄m: timore eiꝰ fugiēt multi: ip̄o mortuo reuertēt̉: ita ciui­tas ī oībꝰ ſuis ꝑtibꝰ hītabit̉. d Et anathema.i. maledictio. e erit āpliꝰ. qͣlis fuit tꝑe antixp̄i. f Sꝫ ſedebit hierl̓ꝫ ſe cura. qꝛ ꝑſecutio ātixp̄i erit vltīa. g Et. ꝓph̓a reſumit ex gcitꝰ antixp̄i ext̓miniū dr̄. Et erit plaga ⁊c̄.ſ. antixp̄i ſui I manꝰ eiꝰ ſuꝑ manū ꝓximi ſui E H iudas pugnabit aduerſꝰ hierl̓ꝫ Etº ꝯgregabūt̉ diuitie oīm gētiū ī circuitu: auꝝ argentū veſtes ml̓te ſatis ⁊ᵖ ſic erit ruina eꝗ mu li cameli aſini oīm iumētoꝝ fuerint ī caſtris ill̓: ſic̄ ruina hec ⁊q oēs reliqui fuerit de vniuerſis gētibꝰ vener̄t ꝯtra hierl̓m aſcē­dētᶠ ab āno ī ānū vtˢ adorēt regeꝫ dn̄m exercituū ⁊ᶜ celebrēt feſtiuita tab̓nacl̓oꝝ. Etᵘ erit qui aſcē derit familijs terre ad hierl̓m vt adorēt regē dn̄ꝫ exercituū nōˣ erit ſuꝑ eos īber. Qd̓ʸ ſi familia egi ꝑti aſcenderit venerit nec ſuꝑ eos erit. Sꝫᶻ erit ruina ꝑcu­tiet dn̄s oēs gētes que aſcēde­rint ad celebrādā feſtiuitatē taber naculoꝝ. Hocª erit pctm̄ egypti: hoc pctm̄ oīm gētiū: que aſcē derīt ad celebrādā feſtiuitatē tab̓­naculoꝝ Inᵇ die illa erit qd̓ ſuper frenū eꝗ ē ſctm̄ dn̄o: ⁊ʰ erūt lebe­exercitꝰ pugnabūt ꝯͣ hierl̓ꝫ. vt dictū ē.. ī pͥn. huiꝰ ca. h Tabeſcꝫ caro vniuſcuiuſqꝫ.i. deficiet peſtilētia morte i Et oculi eiꝰ ꝯtabe ſcēt. d̓ficiēte ꝟtute viſiua k In foramībꝰ ſuis.i. ī locis ſuis ſūt q̄dā foramīa ī capite l In die illa erit tumultꝰ dn̄i.i. īmiſſꝰ a dn̄o. qͥs il le ſit ſubdit̉. m Et app̄bēdet vir manuꝫ ꝓximi ſui. qꝛ mutuis gla­dijs ſe int̓ficiēt qͣꝫtū ad aliquā ꝑtē illiꝰ exercitꝰ ſic̄ philiſteis turbatis dr̄. i. Re. xiiij. n Sꝫ iudas pugnabit aduer. bier. exponat̉ vt.. xij. ca. o Et ꝯgregabū tur diuitie oīm gētiū in circuitu.ſ. hierl̓m. ibi apportabūt̉ diuitie qͣs alibi rapiet ātixp̄s eiꝰ exercitꝰ. ibi erit ſue vi­te t̓minꝰ vt dictū eſt. Et ſic erit ruina equi muli ⁊c̄. qꝛ aīalia exer citꝰ antixp̄i ꝑcutiēt̓ pe­ſtilētia ſic̄ hoīeſ. iſta duo fuer̄t ſuꝑiꝰ expli­cata. q Et oēs. ph̓a reſumit ꝓpoſitū.ſ. ſtatū eccl̓ie pꝰ antixp̄m qn̄ oēs gn̄al̓r ꝯuertent̉ ad xp̄m. vt.. dictū ē. dr̄. Et oēs reliqͥ fuerīt vniuerſis gētibꝰ ve nerūt ꝯͣ hierl̓m: qꝛ aliqͥ veniēt antixp̄o magi coacti ꝙͣ voluntarie. iſti ꝯuertēt̉ ad xp̄ꝫ viſa alioꝝ morte. ſubdit̉. r Aſcēdēt ab āno ī an­.i. ſingul̓ ānis diebꝰ ſolēnibꝰ ad ſtatutꝭ ab eccl̓ia. s Ut adorēt regē dn̄m exercituum.i. xp̄ꝫ ē rex ſolū hoīm ſꝫ ēt angeloꝝ. t Et celebrēt feſtiuitates tab̓naculoꝝ. accipit̉ feſtū tabernacl̓oꝝ ꝓut iudei celebrāt. qꝛ cultꝰ ille ceſſauit a tꝑe publi catiōis euāgelij. extūc em̄ ille cultꝰ fuit mortiferꝰ ī cultū ſpūalē muta tus. illa aūt feſtiuitas tabernaculoꝝ fiebat ī lege ī memoriā filij iſrl̓ ī deẜto hītauerūt ī tabernaculis. ꝓcedēdo intrauerūt t̓rā ꝓmiſſiōiſ figurabat̉ hoc futuꝝ tempore no. le. fideles procedendo de vir­tute in virtutem tempore ꝑegrinationis huiꝰ vite intrarēt t̓rā viuētiū aꝑta ianua xp̄ꝫ. celebrāt boni xp̄iani hūc mūdū trāſeūtes taqͣꝫ ꝑegrini vt deueniūt ad pr̄iam ꝑadiſi magꝭ celebrabit̉ pꝰ mortē antixpi oībꝰ gentibꝰ ad fidē xp̄i ꝯuerſis. pōt ēt dici ſic̄ xp̄iani cele­brāt feſta paſche pēthecoſteſ: alio tn̄ qͣꝫ iudei. ſic ēt feſtū taberna culoꝝ celebrādo officiū ieiunia. iiij. tꝑm ī ſeptēbri: ī mēſe a iudeis celebrabat̉ feſtū tabernaculoꝝ. xv. die mēſis. iſta obẜuatio xp̄iano magꝭ vigebit pꝰ mortē antixp̄i ſic̄ alie obẜuātie no. le. vt dictū ē. Et erit aſcēderīt familijs t̓re ad hierl̓m. pꝫ loquit̉ hierl̓m hyſtorice ſꝫ metaphorice inqͣꝫtū hierl̓m ſignificat̉ militās ec cleſia ſic̄ dictū fuit diffuſe Eſa. ij. poterūt ꝯuenire oēs familie t̓re ī ciuitate hierl̓m hyſtorice. qꝛ oībꝰ ꝑtibꝰ mūdi poſſēt ſic ſingulis ānis ꝯuēire nec ēt ibi capi. ꝓpt̓ qd̓ q̄dā gl. hebraica ſuꝑ iſtd̓ ca. dic̄ ciuitas ī aduētu meſſie dilatabit̉ vſqꝫ ad fines t̓re. qd̓ pōt ītelligi aliqͣ ciuitate mat̓iali. ſꝫ ē adīpletū. qꝛ eccl̓ia noīe hierl̓m ē ſignifica­ta: vſqꝫ ad fines t̓re ē dilatata. qꝛ ī oībꝰ terris ſūt aliqͥ xp̄iani. magꝭ īplebit̉ mortuo antixp̄o. qꝛ tūc oēs veniēt ad fidē xp̄i. x erit ſu per eos īber.ſ. diuīe gr̄e euāgelice doctrīe: eo loq̄ndi dr̄ Deut̓. xxxij. Cōcreſcat vt pluuia doctrīa mea: fluat vt ros eloqͥuꝫ meū: qͣi im­ber ſuꝑ t̓rā ⁊c̄. y Qd̓ ſi familia egypti.i. gētiles. qꝛ egyptios ī­telligūt̉ ēt alij. z Sꝫ erit ruina.ſ. imbris p̄dicti carētia. egyp tios ītelligūt̉ alij gētiles: ſubdit̉. a Hoc erit pctm̄ egypti pcm̄ oīm gētiū. q. d. qd̓ dictū ē de egypto extēdit̉ ad al̓s gētes. b In die illa erit qd̓ ſuꝑ frenū eqͥ ē ſcm̄ dn̄o. qd̓ exponit glo. qꝛ mortuo anti xp̄o tāta erit pax erit neceſſariꝰ vſus armoꝝ equoꝝ. auꝝ argētū qd̓ an̄ ponebat̉ ī frenis offeret̉ ad cultū diuinuꝫ: valde aug­II iij