Machabeoꝝ. ī bat ad fines eoꝝ: ⁊ cognouerūt ꝟ ba regis q̄ mādauit ppl̓o facere ī interitū ⁊ ꝯſūmationeꝫ. Et dixerūt vnuſꝗſqꝫ ad ꝓximū ſuū. Eri gamꝰ deiectionem ppl̓i nr̄i: ⁊ pu gnemꝰ ꝓ ppl̓o nr̄o ⁊ ſcīs nr̄is. ⁊ ꝯgregatꝰ eſt ꝯuētus vt eſſent parati in p̄lium: ⁊ vt orarēt ⁊ peterēt miẜicordiā ⁊ʳ miẜatiōes. Etᶻ hie ruſalē nō habitabat̉: ſꝫ erat ſic̄ deſertū. Non erat ꝗ ingrederet̉ ⁊ e grederet̉ d̓ natis eiꝰ: ⁊ª ſanctū cō culcabat̉ᵇ. Etᵉ filij alienigenaruꝫ erāt in arce ibi erat habitatio gen tium. Et ablata eſt voluptas a īa cob: ⁊ defecit ibi tibia ⁊ cythara. t Et ꝯgregati ſūt ⁊ᵉ venerūt ī maſ phat ꝯtra hierlꝫ: qꝛ erat locꝰ orationis in maſphat an̄ inᵍ iſrl̓. Et ieiunauerūt illa die: ⁊ induerūt ſe cilicijs: ⁊ᵏ cinerē īpoſuerunt capiti ſuo: ⁊ˡ ſciderūt veſtim̄ta ſua. Et expāderunt libros legis deⁿ ꝗbus ſcrutabant̉ gētes ſilitudinē ſimu lachroꝝ ſuoꝝ: ⁊ᵇ attulerunt ornamenta ſacerdot alia ⁊ primitias ⁊ decīas: ⁊ ſuſcitauerūt nazareos ꝗ īpleuerāt dies. Etᵖ clamauerunt voce magna in celū dicētes. ꝗd 9 faciemꝰ iſtis ⁊ʳ qͦ eos ducem. ⁊ ſcā tua ꝯculcataᵗ ſūt: ⁊ᵘ ꝯtaminata ſunt: ⁊ˣ ſacerdotes tui facti ſūt in luctū: ⁊ʸ ī humilitatē. Etᶻ ecce na tiōes ꝯuenerūt aduerſum nos vt nos diſꝑdant. Tu ſcis que cogitant in nos. Quō poterimꝰ ſubſiſtere an̄ faciē eoꝝ: niſi tu deꝰ ad iuues nos. Etª tubis exclamauerūt voce magna Etᵇ poſt hec cō prioribꝰ tp̄ibus. g In iſrl̓. ibi.n. ꝯgregabat̉ ppl̓s iſrl̓ ad orandū dn̄m. vt hr̄. i. Reg. vij h Et ieiunauerūt die illa. ad ſe corā dn̄o affligendū in victu i Et induerūt ſe cilicijs. ad ſe affligendū in veſtitu. k Et cinerē poſuerūt ⁊cͣ. in ſignum Et ſciderūt ⁊cͣ. i. ſciderūt in ſignū afflictiohumiliatiōis. l nis. m Et ex panderūt libros legis. ad on̄dendū ꝙ ꝑati erant ꝓ lege ſe ꝑiculis mortis tra dere. n De qͥbꝰ ſcrutabant̉ gētes ⁊c aliqͥ em̄ gētiles magis ſubtiles: ⁊ lr̄ati volebant arguere cultū y doloruꝫ ex libris moy ſi. nā Exod̓ xxv. p̄cipit̉ ꝙ in tra ſanctūſcoruꝫ ponerent̉ imagines cherubin: ſꝫ hͦ nō valꝫ. qꝛ nō ponebāt̉ ibi ad hͦ ꝙ colerent̉: ſꝫ vt on̄deret̉ ꝙ an geli ꝑ cherubin rep̄ſentati ẜuiūt deo: cuiꝰ ſedes fi gurabat̉ ꝑ ꝓpiciatorium qd̓ remanebat vacuū ad ſignificandū ꝙ deitas nō po teſt ꝑ imagine re p̄ſentari vt diffu ſiꝰ dictū fuit ibidē. o Et at tulerūt ornamēta ⁊cͣ. ⁊ ſubditur cā quare iſta ad duxerūt ad illuꝫ locuꝫ: cū dicitur. p Et clamauerunt. ad īpetran dū dei miſericordiā. q Quid faciemꝰ iſtis. nā extra hierl̓m nō erat locꝰ ſacrificij. nazarei ꝟo te nebāt̉ offerre ſacrificia ī expletio ne voti ſui Nūeri. vi. Sil̓r ſacerdotes non poterant vti veſtib ſacerdotalibꝰ ni ſi ī miniſterio tē pli: ad quod nō poterant accedere propter gentiles qui erant in arce vt predictum eſt: ideo ſubditur. Et quo eos ⁊cͣ. q. d. non eſt alius locus. s Et ſācta tua id eſt tēpli loca. t Cōculcata ſūt a gentilibꝰ. v Et cō taminata. ex luxurijs ⁊ ydolatrijs ibide exercitis x Sacer dotes tui ⁊cͣ. nō potētes tibi mīſtrare. ſꝫ ſolū miſeriā ſuā lugere. y Et in humilitatē.i. deiectionē z Et ecce natiōes ꝯuenerūt ⁊cͣ. q. d. nō ſufficiūt eis mala nobis illata niſi nos de leant penitꝰ de terra. a Et tubis exclamauerūt. vt miſericordia implorarent nō ſolū vocibꝰ humanis: ſꝫ etiā muſicis in ſtrumētis. ſicut aliqn̄ pulſant̉ eccl̓ie cāpane ꝯͣ ꝑiculū fulguris ſtituit iudas duces ppl̓i: tribūosᶜ ⁊ʳ cēturiones: ⁊ᵉ pētacōtarchos: ⁊ᶠ decuriones. Etᵍ dixit his ꝗ edi ficabāt domos ⁊ ſpōſabant vxores ⁊ plātabāt vineas ⁊ formidoloſis: vt redirēt vnuſꝗſqꝫ ī domū ſuā ẜm legē. Et mouerūt caſtra: ⁊º collocauerūt ad auſtrū āmauꝫ ⁊ ait iudas Accingimini ⁊ eſtote filij potentes: ⁊ eſtote ꝑati in ma ne vt pugnetis aduerſus natiōes has que ꝯuenerūt diſꝑdere nos ⁊ ſcā nr̄a: qm̄ meliꝰⁱ eſt nos mori in bello: qͣꝫᵏ videre mala gētis nō ſtre ⁊ ſanctoruꝫ. Sicut aūt fuerit voluntas in celo: ſic fiat. Ca. iiij T aſſūpſit gorgias ꝗnqꝫ e milia viroꝝ ⁊ mille eꝗtes electos Et mouerūt caſtra nocte vt applicarēt ad caſtra iudeoꝝ: et ꝑcuterent eos ſubito. Etᵇ filij ꝗ erāt ex arce: erātᵈ illis duces. Etᵍ audiuit iudas ⁊ ſurrexit ipſe ⁊ potc̄tes ꝑcutere virtutē exercitū regis: ꝗ erant in ammaū. Adhucˡ em̄ diſperſus erat exercitꝰ caſtris Et venit gorgias in caſtra iude noctu: ⁊ neminē inuenit. Et querebat eos in montibus: qm̄ dixit. fugiunt hia nobis. Et cū dies fa ctus eſſet: apparuit iudas in cam pocū tribus milibus viroꝝ tantū quiᵍ tegumēta ⁊ᵖ gladios nonⁱ ha bebant. Et viderunt caſtra gentium valida ⁊ loricatos ⁊ equitatus in circuitu eoruꝫ: ⁊ hi ducti ad preliuꝫ. Et ait iudas viris ꝗ ſecū erant. Ne timueritis multitudinem eoꝝ: ⁊ impetū eoruꝫ ne for⁊ tēpeſtatis. b Et poſt hͨ. Hic ꝯn̄r ponit̉ apparatꝰ iudeoꝝ ꝑ exercitus diſpoſitionē: cū dr̄. b Et poſt hͦ ꝯſtituit iudas duces populi. nā in ꝑiculis nō eſt dimittēdū ſciēter qd̓ ẜm humanā ꝓuidentia pōt fieri. aliter videret̉ quedā tētatio dei c Tribunos. qui p̄eſſent mille bellatoribꝰ. d Et cēturiones. qͥ centū. e Pēta contar chos. qͥ qͥnqͣginta. ⁊ dr a pēta qd̓ eſt qͥnqꝫ ⁊ cōſtes decē ⁊ archos pͥnceps. qꝛ quinqꝫ decena rijs p̄ſidebant. Et decuriōes. qui de cem p̄eſſent g Et di xit his qͥ edificabāt domos ⁊c. ſequit̉ ẜm legē que habet̉ Deūt̓. xx. ⁊ eoꝝ. iō fuit ibi dicta. h Et collocauerūt ad auſtrū āmaū: ioſephus dicit emaus q̄ diſtat a hierl̓m. lx. ſtadijs. vt hr̄ Luc̄. vlt. i Melius eſt nob̓ mori in bello. iu ſto q̄ mors eſt ꝟtuoſa. Quaꝫ videre mala gē. ⁊cͣ q̄ eſt vita ꝓbroſa cui bona mors eſt p̄eligenda. Cap̄. iiij. T aſſumpſit gorgi as. Poſtqͣꝫ deſcriptus eſt pugne appara tus: h̓ ꝯn̄r deſcribit̉ con flictus. Circa quē pͦ po nitur iude decertatio. ſe cūdo deuictis aduerſa rijs tēpli purificatio ibi Dixit aūt iudas. Prīa in duas. qꝛ pͦ ponit̉ cōflictus iude cū exercitu miſſo a lyſia. ſcd̓o cū ip ſo in ꝑſona ꝓpria: ibi. Quicūqꝫ aūt alienigenarū. Prima adhuc in tres. qꝛ pͦ ponit̉ gorgie inſidiatio. ſcd̓o inſidiātis deluſio: ibi. ⁊ audiuit iudas. tertio deluſt fugiētis ꝯcluſio: ibi Et adhuc loq̄nte. Inſidia tio ꝟo gorgie fuit. qꝛ di ſpoſuit denocte venire ad caſtra iudeoꝝ ⁊ eos occidere ex improuiſo, Et pꝫ lr̄a vſqꝫ ibi. b Et filij.ſ. alienigena rū. c Qui erāt ex ar. i. de numero illoꝝ qͥ erāt in arce ſyon ad nocēdū iudeis qͣntūcūqꝫ poterant d Erant illis duces. qꝛ ſciebant loca circa hierl̓m ꝑ q̄ frequē Et audiuit. h̓ ꝯn̄r̄ ponitur ter diſcurrebāt ad capiendū iudeos e inſidiātis deluſio. qꝛ fraus gorgie fuit reuelata iude: ⁊ tūc cū oībꝰ bel latoribꝰ ſuis exiuit de tētorijs ad ꝑcutiendū partē exercitꝰ regis q̄ remanſerat in caſtris anteqͣꝫ gorgias cū alia parte rediret. qͥ credēs fugiſſe iudeos in mōtibus querebat eos: ⁊ interiꝫ iudas alia ꝑtem exercitus debellauit: ⁊ artē arte deluſit. ⁊ his dictis pꝫ lr̄a paucis q̄ diſcur rentur. f Adhuc em̄ diſperſus ⁊c̄. qꝛ illa pars exercitꝰ quam gorgias ſecū duxerat adhuc nō redierat ad caſtra regꝭ. g Qui tegu menta.i. arma ad ſe ꝓtegendū. h Et gladios. ad inuadendum. Nō habebāt. ꝓpt̓ inopiā: vt dicūt aliqͥ. ſꝫ hͦ nō videt̉ veꝝ. qꝛ de ſpo lijs exercitus apolonij ⁊ exercitꝰ ſeron acqͥſierant arma in bona qͣnti
zum Hauptmenü