Machabeoꝝ. l. tē aque: ſi tranſierit ad nos prior: nō poterimus ſuſtinere cū: qꝛ po tēs poterit aduerſū nos. Si vero timuerit trāſire ⁊ poſuerit caſtra extra flumē: trāſfretemꝰ ad eos: ⁊ poterimꝰ aduerſus illū. Ut aūt appropinqͣuit iudas ad torrenteꝫ aque: ſtatuitª ſcribas ppl̓i ſecꝰ tor rentē: ⁊ mādauit eis dicens. Ne­minē hoīm reliqueritis: ſꝫ veniāt oēs in p̄lium. Etᵇ trāſfretauit ad illos prior: ⁊ oīs ppl̓s poſt eum: ⁊ ꝯtrite ſunt oēs gētes a facie eoruꝫ ⁊ᶜ ꝓiecerūt arma ſua ⁊ fugerūt ad phanū qd̓ erat ī carnaim: ⁊ occu­pauit ipſā ciuitatē: ⁊ phanū ſuccē dit igni cū oībus que erāt in ipſo: ⁊ opp̄ſſa eſt carnamm: ⁊ nō potuit ſuſtinere ꝯtra faciē iude. Etᵈ con gregauit iudas vniuerſos iſraeli­tas ꝗ erāt ī galaaditide a minimo vſqꝫ ad maximū: ⁊ vxores eorū ⁊ natos ⁊ exercitū magnū valde vt venirēt in terrā iude: ⁊ᵉ venerunt vſqꝫ ephrō: ⁊ hec ciuitas magna in ingreſſu poſita munita valde. Et nō erat declinare ab ea dexte ra vel ſiniſtra: ſꝫᶠ ꝑ medium iterꝰ erat Et incluſerūt ſe ꝗ erāt in ciui tate: ⁊ʰ obſtruxerūt portas lapidi bus. Et miſit ad eos iudas ꝟbis pacificis dicēs. Trāſeamꝰ ꝑ ter­rā vr̄am vt eamꝰ in terrā noſtrā: ⁊ nemo vobis nocebit tm̄ pedibꝰ trāſibimꝰ. Et nolebāt eis aperi­re. Etˡ p̄cepit iudas p̄dicari in ca ſtris: vtᵏ applicarent vnuſꝗſqꝫ in qͦ erat loco. Et applicuerūt ſe vi ri ꝟtutis: ⁊ oppugnauit ciuitateꝫ illā tota die ⁊ tota nocte: ⁊ tradita eſt ciuitas in māu eiꝰ: ⁊ ꝑemerūt oēm maſculū in ore gladij: ⁊ᵗ era­dicauit eā: ⁊ accepit ſpolia eius: ⁊ trāſiuit ꝑ totā ciuitatē ſuꝑ interfe ctos. Et trāſgreſſi ſunt iordaneꝫ in cāpo magno ꝯtra faciē bethſā. Etᵐ erat iudas ꝯgregans extre­mos: ⁊ exhortabat̉ ppl̓m ꝑ totā viā donec venirent in terrā iuda. ⁊ aſcenderūt in montē ſyō cū leti­cia ⁊ gaudio: ⁊ⁿ obtuler̄t holocau ſta ꝙ nemo ex eis cecidiſſꝫ donec rent.i. vt inſultū facerent ꝯͣ ciuita tē. l Et era­dicauit eā.i. ſub uertit. mEt erat Iu­das ⁊cͣ. faciebat em̄ vltimā cuſto diaꝫ ne aliqͥs ex debilitate ſeu a lia occaſione re­maneret poſt ar­matos: ⁊ ab ad­uerſarijs inſidiā tibꝰ caꝑetur. n Et obtulerūt ⁊cͣ i. eo ꝙ bella­tores ſani redie­rāt ⁊ integro nu mero. o E in diebꝰ. Hic cō­ſequenter deſcri­bitur qͦrundā iu deoꝝ ꝑ ſumptio: ſcꝫ illoꝝ qͥ in ab­ſentia iude ⁊ fra­trū ſuoꝝ remāſe­rant ad ppl̓i cu­ſtodiā: ⁊ p̄ſumē tes de ſua virtu te exierunt ad p̄­liandū cum gen tilibus ꝯtra Iu­de ꝓhibitionem que habet̉. sͣ. ⁊ pꝫ lr̄a vſqꝫ ibi. p Et Azarias pͥnceps ꝟtutis. id ē partis exerci tus q̄ remāſerat ad cuſtodiam iu de tantuꝫ ⁊ non ad bella ꝯͣ extra neos ꝯcitanduꝫ Faciamus ⁊ ip̄i nobis nomē ⁊c̄. ex quo ptꝫ ꝙ mouebant̉ ex p̄­ſumptiōe ⁊ lau­dis cupiditate Et abierunt iamniā. vbi ha­bitabat gorgiaſ cū exercitu ſuo. s Ipſi aūt non erat ⁊cͣ. i. Mata thie ⁊ filioꝝ ſuo rum ⁊ ꝯſangui­neorum eorum Et viri iuda ⁊cͣ. ꝓpt̓ crebras ⁊ magnas victo rias. y Et ꝯuenerūt ad eos ⁊cͣ. i. eu­fortunia ſiue lau des de eufortu nijs magnificā­tes. ⁊ dicūt̉ fau­ſta a faueo faueſ quaſi fortune fa reuerterent̉ in pace. Etº in diebꝰ ꝗbus erat iudas ⁊ ionathas in ter ra galaad ⁊ ſymō frater eiꝰ in ga­lylea ꝯtra faciē ꝑtolomaidis: au­diuit ioſephꝰ zacharie filiꝰ: ⁊ᵖ aza rias princeps ꝟtutis: res bene ge ſtas: ⁊ p̄lia que facta ſunt ⁊ dixit. Faciamꝰq ⁊ ipſi nobis nomē ⁊ ea mus pugnare aduerſus gētes: q̄ in circuitu nr̄o ſūt. Et p̄cepit his ꝗ erāt in exercitu ſuo: ⁊ʳ abierunt iamniā: ⁊ exiuit gorgias de ciuita te ⁊ viri eiꝰ obuiā illis in pugnaꝫ Et fugati ſunt ioſephꝰ ⁊ azarias uſqꝫ in fines iudee: ⁊ ceciderūt il la die de ppl̓o iſrl̓ ad duo milia vi ri. Et facta ē plaga magna in po pulo. qꝛ n̄ audierūt iudā ⁊ fratres eiꝰ: exiſtimantes fortiter ſe factu­ros. Ipſiˢ aūt nō erāt de ſemīe vi­roꝝ illorū: ꝑ qͦs ſalus facta eſt in iſrl̓. Etᶜ viri iuda magnificati ſūt valde: in ꝯſpectu oīs iſrl̓ ⁊ gentiū omniū vbi audiebat̉ nomen eoꝝ. Etᵘ ꝯuenerūt ad eos fauſta accla mātes. Et exiuit iudas ⁊ fratres eiꝰ ⁊ expugnabāt filios eſau ī ter­ra que ad auſtrū eſt: ⁊ ꝑcuſſit che brō ⁊ filias eiꝰ: ⁊ muros eiꝰ ⁊ tur­res eiꝰ ſuccendit igni in circuitu. ⁊ mouit caſtra vt iret in terrā alie­nigenaꝝ. Etˣ ꝑambulabat ſama­riā. Inʸ illa die cecideruntᶻ ſacer­dotes ī bello dū volūt fortiter fa­cere: dū ſine ꝯſilio exeūt in p̄lium ⁊ declinauit iudas ī azotū in terrā alienigenaruꝫ: ⁊ diruit aras eoꝝ ⁊ ſpolia deoꝝ ſuoꝝ ſuccēdit igni: ⁊ cepit ſpolia ciuitatuꝫ ⁊ reuerſus ē in terrā iuda. Capl̓m. vj. Tª rex ātiochꝰ ꝑambula­e 5 uit ſuꝑiores regiōes. E Et audiuit eſſe ciuitatē elimaidem in ꝑſide nobiliſſimā ⁊ copioſā in ar­gēto ⁊ auro: templūqꝫ in ea locu­plex valde. Etᶜ illic velamina au­rea: ⁊ᵈ lorice ⁊ ſcuta: que reliꝗt ale xander philippi rex macedo ꝗ re gnauit primꝰ ī grecia: ⁊ venit ⁊ querebat caꝑe ciuitatē ⁊ dep̄dari eā: ⁊ᶠ nō potuit: qm̄ īnotuit ſermo his ꝗ erāt in ciuitate. Et īſurrexe. uores. plures em̄ de gē tibus circa iudeā habi tantibꝰ videntes ⁊ au­dientes iude fratrumqꝫ ſuoꝝ bonas.ſ. fortunas venerunt ad eos facere amicitias. x Et perambulabat ſa maria. vbi habitabant gētiles illuc miſſi de ꝑſi de: qui ſemper fuerunt moleſti iudeis. vt patet pͦ Eſdre ⁊ Neemie. ⁊ re uertitur ſcriptura ad lo quendū de predictis qͥ ꝓceſſerāt ad bellum ex pſumptione cū dicitur. In illa die. id eſt illo tempore. z Ceciderunt ſacerdo­tes ⁊c̄.ſ. ioſephꝰ ⁊ aza­rias. sͣ. dicti. qͥ licet eſſēt d̓ ſacerdotali genere: nō tn̄ erant de ſorte ioarim de qua fuit matathias vt habet̉. sͣ. in prin. c. ij. Capitulum ſextum. T rex antiochus. Deſcriptis victo rijs iude tempore antiochi epiphanes: hͨ ꝯn̄r deſcribit̉ ꝯflictꝰ iu de tempore filij ſui ātio chi eupatoris. ⁊ qꝛ cor­ruptio vnius eſt gene­ratio alterius: ideo pri­mo ponitur mors antio chi illuſtris. ſcd̓o ſubſti tutio filij eius antiochi eupatoris: ibi. Et cogͦ­uit lyſias. Circa primū primo ponit̉ ſue mortis occaſio que fuit duplex Una qꝛ fuit turpiter re­pulſus a quādā ciuita­te perſidis valde opulē ta: quam querebat ſubi to depredari: ⁊ hͦ eſt qd̓ dicit̉ b Et audiuit eſſe ⁊cͣ. hoc audiuit ab exploratoribꝰ qͦs miẜat ad inquirenduꝫ de ciui tatibus in quibus poſ­ſet acciꝑe diuitias: ⁊ pe cunias multas: naꝫ ad hoc iuerat in perſidem vt dictū eſt. sͣ. iij. cap̄. Et illic fuerūt ⁊cͣ. ad decoreꝫ templi diuitijs pleni. d Et lorice ⁊c̄. ad me­moriam ſuarum victo­riarum. e Et querebat querere ciuitatem. doloſe. Et non potuit. quia ciuibus reuelatus fuit eius dolus.