Liber ⁊ regnaret: reuerſus eſt a perſide ⁊ media ⁊ exercitus qui abierat cū ipſo: ⁊ qꝛ querit ſuſciꝑe regni ne­gocia. Et feſtīauit ire ⁊ dicere ad regem ⁊ duces exercitus. Defici­musˡ quotidie: ⁊ᵘ eſca nobis mo­dica eſt: ⁊ˣ locus quē obſidemus eſt munitus: ⁊ʸ incumbit nobis or dinare de regno. Nuncᶻ itaqꝫ de­mus dextras hoībus iſtis ⁊ facia mus cū illis pacē ⁊ cū oī gēte eoꝝ ⁊ ꝯſtituamꝰ illis vt ābulēt in legi timis ſuis ſic̄ priꝰ. Propter legi­tima em̄ ipſorū q̄ deſpeximꝰ irati ſūt: ⁊ fecerūt oīa hec. Et placuit ẜmo in ꝯſpectu regis ⁊ principū ⁊ miſit ad eos pacē facere: ⁊ cepe­runt illā: ⁊ iurauit illis rex ⁊ princi­pes ⁊ exierūt de munitiōe. Et in trauit rex montē ſyō: ⁊ª vidit mu nitionē loci: ⁊ᵇ rupit citiꝰ iuramē­tū qd̓ iurauit ⁊ mādauit deſtruere murū ī gyro. Et diſceſſit feſtinā ter ⁊ reuerſus eſt antiochiaꝫ: ⁊ in uenit philippū dn̄antem ciuitati: ⁊ pugnauit aduerſus eum ⁊ occu pauit ciuitatē. Cap̄. vij. nnoª cēteſimo ꝗnqͣgeſimo a ⁊ primo: exijtᵇ demetriꝰ ſe leuci filiꝰ ab vrbe roma: ⁊ᶜ aſcēdit cū paucis viris in ciuitateꝫ mariti mā: ⁊ᵇ regnauit illic. Etᵉ factū eſt vt ingreſſus eſt domū regni patꝝ ſuoꝝ: cōprehēditᶠ exercitꝰ antio­chū ⁊ lyſiā vt adducerent eos ad eū: ⁊ res ei innotuit ⁊ ait. Nolite mihi on̄dere facieꝫ eoꝝ: ⁊ occidit eos exercitꝰ. Et ſedit demetrius ſuꝑ ſedē regni ſui: ⁊ᵍ venerunt ad ſus ſolutionē obſidiōis ꝓcurare: ⁊ hͦ eſt qd̓ dr̄. s Et audiuit ly­ſias ꝙ phi. ⁊cͣ. ad qd̓ ſequebat̉ elōgatio lyſie a familiaritate regꝭ ⁊ re­gni negotijs qd̓ formidabat: iō diſſoluere obſidionē ꝓcurabat dicēs Deficimꝰ qͦtidie. nā aliqͥ interficiebant̉ ⁊ aliqͥ infirmabāt̉: ſicut ſo­v Et eſca ⁊cͣ. ita ꝙ nō poterimꝰ diu tene let accidere in obſidiōe. re obſidionē. x Et locus ⁊c̄.ſ. homībus ar mis ⁊ cibis: hͦ dicebat ad habendū intentū tn̄ erat falſuꝫ ſicut p̄mittit̉ ꝑte p̄cedenti. vbi dr̄: Et remāſerunt in ſanctꝭ vi­ri pauci qm̄ obtinuerat eos fames y Et in cūbit nobis ⁊c̄. q. d. ma iora negotia nos vrgēt ad dimittendū hāc ob­ſidionē: ideo ꝯcludit. z Nūc it aqꝫ demꝰ dex tras hoībꝰ iſtis ⁊cͣ. mo dus em̄ hominū facien tiū pacē ad inuiceꝫ erat dare mutuo dextraſ ma nus. cet̓a patēt vſqꝫ ibi a Et vidit munitionē loci.i. fortitudinē. b Et rupit ⁊cͣ. deſtruē­do locū ne ſi iudei rebel larent: haberent ibi re­curſum. Capitulum. vij. nn̄o cēteſimo. poſt­qͣꝫ deſcriptꝰ eſt con flictꝰ iude tꝑe antiochi eupatoris: h̓ ꝯn̄r deſcri­bitur eiꝰ ꝯflictꝰ tp̄e de­metrij filij alteriꝰ fratrꝭ ſ. ſeleuci. ⁊ diuidit̉ in du as ꝑtes. qͥa pͦ deſcribit̉ ipſiꝰ iude pugna. ſcd̓o cū romanis amicicia cō tracta. viij. ca. Prima ī tres. nā pͦ circa demetri um on̄ditur adeptio re­gni: ſcd̓o occaſio belli. ibi. ⁊ venerūt ad eū. ter tio ꝯgreſſio p̄lij: ibi. Et elegit rex. Circa primū dr̄. a Anno. cli. ſcꝫ regni grecoꝝ. b Ex ijt demetriꝰ ⁊cͣ. videns em̄ ſe priuatū regno pa tris ſui ꝑ patruū ſuum antiochū epiphanē ab ijt romā ad ꝯquerendū de eo: ſed ipſo viuēte ni hil ꝓfecit: ꝓpt̓ qd̓ ipſo mortuo redijt ad obti­nendū regnū ꝯͣ cogna­tū ſuū: maxīe qꝛ tunc re­gnuꝫ erat quodāmodo diuiſuꝫ ꝑ lyſiā ⁊ philip pū eo ꝙ qͥlibet volebat eſſe tutor antiochi euꝑatoris ⁊ agere negocia regni. vt pꝫ ex p̄dictis. c Et aſcēdit ⁊cͣ.ſ. tyrū. vt dicitꝭ ioſephus. d Et regnauit illic. qꝛ multi venerūt ad eū recipiētes ipſū tanqͣꝫ regē ⁊ dn̄ꝫ: tū qꝛ regnū ſibi debebat̉ ex ſucceſſiōe paterna: tū ꝓpter diuiſio nē p̄dictā. e Et factū eſt ⁊cͣ.ſ. palatiū antiochie: q̄ erat metropol̓. Cōprehendit. in demetrij fauorē. g Et venerūt. Hic ꝯn̄r ponit̉ occaſio belli. q̄ fuit accuſatio iude ⁊ amicoꝝ ſuoꝝ ꝑ iniqͦs de iſrl̓. ⁊ pꝫ lr̄a. h Et elegit rex. Hic ꝯn̄r d̓ſcribit̉ ꝯgreſſio belli. ⁊ pͦ ꝯͣ alchimū ſacerdotē. ſcd̓o ꝯͣ Nichanorē: ibi. Uidit aūt alchimꝰ. Prima ī duas qꝛ pͦ deſcribit̉ bacbidis ⁊ alchimi dolus. ſcd̓o iude ꝯflictus: ibi. Et vi cū viri iniꝗ ⁊ impij ex iſrl̓: ⁊ alchi­mus dux eoꝝ: ꝗ volebat fieri ſacer dos. Et accuſauerūt ppl̓m apud regē dicentes. Perdidit iudas ⁊ fr̄es eiꝰ amicos tuos: ⁊ nos diſꝑ­didit de t̓ra nr̄a. Nūc ergo mitte virū cui credis vt eat ⁊ videat ex­terminiū oē qd̓ fecit nob̓ in regio nibꝰ regis ⁊ puniat oēs amicos eiꝰ ⁊ adiutores eoꝝ Etʰ elegit rex ex amicis ſuis bachidē ꝗ dn̄abat̉ trās flumē magnū in regno ⁊ fide lē regi: ⁊ miſit eū vt videret exter miniū qd̓ fecit iudas. Sꝫ ⁊ alchi­mū impiū ꝯſtituit in ſacerdotiū: ⁊ mādauit ei facere vltiōeꝫ in filios iſrl̓. Et ſurrexerūt ⁊ venerūt cuꝫ exercitu magno in terrā iuda ⁊ mi ſerūt nūcios: ⁊ᵏ locuti ſūt ad iudaꝫ ⁊ ad fratres eiꝰ ꝟ̓bis pacificis in dolo: ⁊ nō intēderūt ſermonibus eoꝝ. Uiderūt em̄ qꝛ venerūt cuꝫ exercitu magno: ⁊ˡ ꝯuenerūt ad al chimū ⁊ bachidē ꝯgregatioᵐ ſcri­barū reꝗrere q̄ iuſta ſunt. Etⁿ pri­mi aſſidei ꝗ erāt in filijs iſrl̓: ⁊ exꝗ rebant ab eis pacē. Dixerūt eniꝫ. Hōᵈ ſacerdos de ſemīe aaron ve nit: nō decipiet nos. Et locutꝰ eſt cuꝫ eis ꝟba pacifica: ⁊ iurauit illis dicēs. Nō inferemꝰ vobis malū neqꝫ amicis vr̄is. Et crediderūt ei: ⁊ cōprehēdit ex eis ſexagītaᵖ vi ros ⁊ occidit eos vna die ẜmq ver bū qd̓ ſcriptū eſt. Carnesʳ ſancto rū tuoꝝ ⁊ ſanguinē ipſoꝝ effude­rūt in circuitu hierl̓m: ⁊ nō erat ꝗ ſepeliret. Et incubuit timor ⁊ tre mor in omnē ppl̓m: qꝛ dixerunt: ditiudas. Prima adhuc in duas. qꝛ pͦ deſcribit̉ ꝑceptio doli­ſcd̓o deceptio ppl̓i: ibi. Et ꝯuenerūt ad alchimū. Circa primuꝫ dr̄ h Et elegit rex ⁊c̄. erat em̄ a rege ꝯſtitutꝰ ad illiꝰ terre cu ſtodiā. i Et alchimū īpiū ⁊cͣ i. ꝯſtituit eū ſummū ſacerdo­tē: cū tn̄ nō eſſꝫ de genere ſacerdotali: vt dicūt aliqͥ. Alij vero di cūt ꝙ erat ſicut jͣ. dr̄ de eo. Hō d̓ ſemine aaron ve nit ⁊c. tn̄ nō erat de linea ſūmorū pontificū ab ele­azar deſcēdētiū. k Et locuti ſūt ⁊c. dicētes ꝙ ve nerāt ꝓpter bo­nū ſtatu terre: vt poſſent iudaꝫ ⁊ fratres eiꝰ occi­dere doloſe: ſꝫ eo rū dolus nō ha­buit effectum. l Et ꝯuenerunt Hic ꝯn̄r ſubdit̉ deceptio ppl̓i. m Cōgregatio ſcribaꝝ: qͣꝫtū ad legiſꝑitos. n Et primi aſſi­dei.i. quaſi aſſi­due aſſiſtētes di uīo cultui: ⁊ hoc ꝑ deceptionē al­chimi: cuiꝰ ratio ſubditur cū dr̄. o Hō ſacerdos de ſemine aaron venit ⁊cͣ. non tn̄ de familia ſūmi ſacerdotis. Se­cundū alios ꝟo nec de ſemine aaron erat licet iſti crederēt in hͦ decepti. ſꝫ primū videt̉ veriꝰ quia magꝭ eſt ꝯſonuꝫ textui ī hͦ loco ⁊ etiaꝫ ſcd̓o libro. xiiij. ca. cetera pa tent vſqꝫ ibi. Sexagīta vi ros notabiles ī ppl̓o: in fama ⁊ virtute: ideo ſub dit̉. q Se­cundū verbum. quod ſcriptū eſt pſal̓. lxxviij. Carnes ſācto rum tuorum ⁊c. s Nō eſt in eis veritas in ꝟbo. t Et iudiciū in facto. ⁊ ſubdit̉ cauſa. v Tranſgreſſi ſunt em̄ ⁊c. eos occidēdo qͥbꝰ iurauerant paceꝫ x Et miſit hoīes. armatos. y Et cōprehendit multos ⁊c. ꝓpter infidelitatē quā in eis viderant. a Et cōmiſit regio­ne iudee. b Alchimo regendā. c Et reliqͥt cū eo auxi lium.i. viros bellatores. a Et ſatis agebat alchimus. id eſt quantū poterat vt videbat̉ b Pro princi. ſacerdotij ſui ſcꝫ firmādo ⁊ ampliādo. c Et ꝯuenerūt ⁊c. impellēdo eos ad gentilē ritū. d Et fecerunt plagā magnā ⁊c i. in illis qͥ erant obẜuatores legis. e Et vidit iu. Hic ꝯn̄r deſcribiſ