Iheremie Die Veiſſagung bozra. Vnnd über all ſtet des lands moab die da verr vnd nahent ſeind Das horn. Moab iſt abgeſchnitten. vnnd ſein arm iſt zerkniſcht ſpricht der herr Trencket in mit dem kelch des zorens des herrē. wan̄ er iſt auff gericht wider den herren. Vn̄ er zer rudt die hād moab in ſeinē vndewē vnnd auch er wirt zuͦ einem geſpoͤt Wan̄ o iſrahel. er was dir zuͦ eynez geſpoͤtt. als du in hetteſt fundē vnder den dyeben. Darumb. vmb deyne wort die du haſt geredt wider in wirſt du gefuͤrt gefangen Ir inwo ner moab. laſſet die ſtet. vnd wonet in dē ſtien vn̄ ſeit niſtend in der hoͤh als die taubē in dem mūd des lochs wir horten dy hohfart moab. Er iſt gar hohfertig Ich weiß ſein auffhe būg vn̄ dē übermuͦt vn̄ ſein hohfart vn̄ dy hoͤh ſeins hertzē ſpricht d̓ herr Seinē ruͦm. vnd das ſein krafft nit ſey bey ir. noch ſich fleyſſe zuthuͦn. nach dez vn̄ ſie mocht. Darumb ich wird weynen über moab. vnd rüf zuͦ allem moab. vn̄ zuͦ den mannen die da klagen der irdiſchen mauren Weyngart ſabama. ich weyne dir von der klag iazer Dein reben über giengen dz meer. vnd kamē vntz zuͦ dez meer iazer Der rauber viel über deinē ſchnit vnd uͤber dein weynleſet Die freud vnnd frolockung iſt ab genumen von den carmel. vnd ich huͦb auff den weyn vō den preſſen. vn̄ von dem land moab In keiner weyß ſyngt der tretter der weynber das freude geſang als er hat gewonet. Sie gaben ir ſtym von dē ruͦff eſebon von elealle. vnd iaſa. vn̄ von ſegor vntz zuͦ oronaim. die gefallen oder bewegten kalben/ aber die waſſer nemrim waren die boͤſeſten. Vn̄ ich nimab von moab. dē. der da opf feret in dē hohen. vn̄ den. der da opf fert ſeinē goͤttern. ſprycht der herre. Darumb mein hertz doͤnt zuͦ moab als ein ſchwegel des eres. vnd mein hertz gab die ſtim der hoͤrner zuͦ den mannen der irdiſchen maure. wan̄ es tett mer. denn es mocht. darumb verdurben ſie. Wann ein yegklich haubt wirt kal. vn̄ ein iegklich bart wirt geſchoren In allen henden iſt die zuͦſamen bindung vnd über ein yegklichen rugken iſt dz herin kleid Vnd über alle decher moab vnd in iren ſtraſſen iſt alles weynen Wan̄ moab hab ich zerkniſchet als ein vn nuͤtzes vaſs ſpricht der herre Wann ſie iſt vberwunden vn̄ ſie klageten. Wie er verwarff den hertten hals moab. vnd er iſt geſchendet Wann moab wirt zuͦ eim geſpoͤtt allen vn̄ zuͦ einem exempel in ſeinē vmbgāg Diſe ding ſpricht der herre Seht. er fleugt als der adler. vnd ſtreckt ſein flügelzuͦ moab Carioth iſt gefangē vn̄ ſein warnungen ſind begriffen Vnd an dem tag wirt das hertz der ſtarcken moab. als das hertz eynes geberenden weybs Vn̄ moab hoͤrt auff zuͦ ſein ein volck. wann er hatt gloriert wider den herrē. O du inwo ner moab. die vorcht vnnd die gruͦb vnd der ſtrick ſein ob dir. ſpricht der herre Der do fleuht vor dez antlytz der vorcht. der fellt in die gruͤb. Vn̄ der da auffſteygt von der gruͤb. der wirt gefangen mit dem ſtrick. wan̄ ich zuͦfüre über Moab das iar irer heymſuͦchung. ſpricht der herre. Die da empfluhē vō dē ſtrick die ſtuͦndē vnder dē ſchatten eſebon. Wan̄ das fewr iſt außgegangen von eſebon. vnnd die flam von der mitte ſeon.
zum Hauptmenü