De teſta. tute. admittunt̉: niſi alij etiā offerāt idonei uel iudici cognoſcēti aliud videat̉: ꝙ ſi plures ſimul offe­runt idoneor eligit̉ª. h. d. cū. l. ſe. Op. d̓ uer. ſꝫ recte. ad. l. ꝙ ſi pl̓es. nam ibi dr̄ ꝙ oēs admini ſtrāt. hic ꝙ eligitur idoneor. So. Pe. aut patri moniū eſt magnū: ⁊ loquit̉ ꝟ. ſꝫ recte. ſi paruuꝫ: ⁊ hꝫ locū. l. ꝙ ſi plures. Dy. uidet̉ dicere in qua­dā additiōe ꝑuula ꝙ qn̄qꝫ plures offerūt ſatiſ­dationē ⁊ ꝗlibet dicit ſe uelle inſolidū admīſtra re: ⁊ loquit̉ ver. ſed recte. Qn̄qꝫ plures offerunt ⁊ dicūt ſe admīſtrare velle. ⁊ ita loꝗt̉. l. ꝙ ſi pl̓es uel dic ẜm Ia. de are. ꝙ in. l. ꝙ ſi plures oēs of. ferebāt ſimul: ſꝫ in uer. ſꝫ recte. vnus pͥmo obtu­lit poſtea alius. Et iſte due. ꝓ ſo. Dy. ⁊ Ia. ſunt ueriores. diſtīgue ergo aut plures tutores pro uocāt ad ſatiſdationē: aut unꝰ tm̄: aut nullus. pͥ­mo caſu aūt apparet ordo ꝓuocātiū: ⁊ tūc ſecū dus p̄fert̉ cū primꝰ ſua ꝓuocatiōe ſecūdo facul tatē hāc dederit: ut inſti. de ſatiſda. tu.§. i. Si ve ro ordo nō apparet: tunc eligit̉ idoneor: ut hac .l. ꝙ ſi plures. Scd̓o caſu qn̄ unꝰ tm̄ ꝓuocat aut ꝯtutores alij acceptāt ꝙ ille ſolus gerit habita cauſe cognitiōe. de qͣ dr̄ in fi. huius. l. aut nō ac ceptāt: ſꝫ ipſi volūt gerere cū eo ſatiſdatiōe ob­lata: ⁊ tūc oēs gerēt: ut hac. l. in uer. ſꝫ recte. aut ipſi ſoli ꝯtutores uolūt gerere illo nō admiſſo: ⁊ audiunt̉ ut dictū eſt: ut inſti. de ſatiſd. tu.§. i. ſi ꝟo nullus offert ſatiſdationē: ſꝫ petūt ꝙ uni ad­miniſtratio decernat̉ uel diuidat̉: ⁊ hꝫ locum qd̓ dr̄. jͣ. de admi. tu. l. iij. Op. ad. l. ꝙ ſi plures. d̓ .l. in tribꝰ. de iudi. ubi ſorti cōmittit̉. So. ut no. ꝑ doc. C. cōia de leg. l. fi. in pͥn. dixi in. l. hmōi. jͣ. de le. i. Itē op. glo. de admi. tu. l. iij. in fi. ſꝫ ex predictis apparet ſolutio: quia ibi nemo offere­bat ſatiſdationem. I nemo. Extraneꝰ uolēs ſatiſ­dare nō repellit tuto­res ab admīſtratione. h. d. Inducit̉ per Dy. ad. q. ꝙ ſi heres uel ꝯiūcti defūcto dicāt ſe paratos ſatiſdare de exequēda uolūtate defūcti ꝙ ꝓpter hoc executores dati nō repellāt̉ ab exe quēdo etiā ſi nō ſatiſdēt: an aūt teneant̉ ſatiſda re ⁊ de quo. dic ut dixi in. l. diuus. jͣ. ſi cui pluſqͣ per. l. fal. Ex.§. ſequenti. Qui tutores ſatiſdent. Hoc edictū. Ad euidētiā ſcias ꝙ tutores dati ex inꝗſi tione nō debēt ſatiſdare: ut inſti. de ſatiſ. tu.§. i. Scd̓o ſcias ꝙ duplex eſt ꝯſtitutio. una ꝑ quā unus tutor ꝓuocat aliū ad ſatiſ. ut. l. teſtō. sͣ. eo. alia ꝑ quā tutores cōmittūt admīſtrationē uni ex eis uel diuidūt: ut. l. iij. de admi. tu. hoc p̄miſ ſo hic dr̄ ꝙ ad datos ex inꝗſitiōe porrigit̉ utra­qꝫ clauſula. h. d. No. ꝙ ſoli legitimi ⁊ datiui ſine inꝗſitiōe ſatiſdēt. ẜm glo. i. ſꝫ glo. in. l. i. C. d̓ tu. ⁊ cu. ꝗ nō ſatiſde. dicit ꝙ hodie oīs datiuus ſatiſdat. Idē in ſpe. in ti. d̓ tutore. ẜm glo. ī aucͣ. ut ſine ꝓhi. ma.§. fi. dicit diſtinguenduꝫ eē: aut ꝗs eſt datus a maiori iudice aut a minori. ⁊ iſtaꝫ tenēt doc. ut. C. d̓ tu. ⁊ cu. ꝗ ſatiſ. n̄ de. ſuꝑ. rubri ca in glo. huiº. l. ibi. l. iiij. in fi. Glo. nō ſoluit. dic ꝙ hͨ fuit electa īduſtria ꝑſone: q̄ ratio ibi ceſſat. Eſtamēto. De eo ꝙ ꝗs ge­rit an̄qͣ naſcatur poſthumꝰ tenet̉ actiōe negocioꝝ geſto­rum. ſi uero poſt eum natum gerat in actione tu tele deuoluit̉. hoc dicit. Utor incertus. No. ꝙ nō pōt dari tutor īcertus: tn̄ incertitudinis ma­teriā declara: ut dixi in. l. cū ꝗd. jͣ. de re. du. Bar. no. Inno. in .c. cū cauſaꝫ de teſti. ⁊ qd̓ dixi in. l ꝗd tn̄.§. ſi arbi ter. de arbi. ⁊ no. Bal. ī .l. ſolā. in. ij. col. C. de te­ſti. vide tn̄ Bal. ⁊ īmo. in. l. pater fa. in fi. ij. col. d̓ here. inſti. ADDE ꝙ Bal. tenuit ꝯſilio. lix. iij. vol. ꝙ teſtis dicens ꝙ ſit certus nō di cit̉ falſus. qꝛ dꝫ ītelligi ẜꝫ humanā na turam. a Eſtam̄ to. eli­gitur. Per iſtā. l. ſeq̄ret̉ ꝙ fi­lius natura. lis nō poſſet dari tutor: qꝛ nō poteſt capere. vide iſtū tex. tn̄ eū limita ẜm. l. nataralis. jͣ. titu. i. ⁊ vide Bar. ī. l. litē in poteſtate de his ꝗ ſūt ſui. Eſtamēto. Op. d̓ filiofa. ꝗ pōt dari tutor ⁊ non pōt facere teſtm̄: ut inſti. q. da. tu. poſ. in prin. So. dicit tex. cū quo eſt teſtamēti fa ctio: ⁊ ſic paſſiue: ⁊ ſic ꝯgruit filiofa. nō dicit de eo ꝗ teſtamēti factionem hꝫ: ab hac aūt. l. excipe eos ꝗ ſpāliter ꝓhibent̉ a lege: ut mulier ⁊ mīor .xx. an. cū ꝗbus lꝫ ſit teſtamēti factio: nō tn̄ pn̄t eſſe tutores: ut. sͣ. ti. i. l. fi. ⁊. jͣ. e. l. quero.§. fi. I quis tutorē. Qui relī­ꝗt tutorē ſeruū quē putabat liberū nō uidet̉ liber­tatē ei dare. h. d. dixi. sͣ. e. l. ſi hr̄ditas.§. i. al̓s fi. Vtor ita. Incertitudo circa­ꝑſonas ꝗbus datur tutor uitiat dationē. Itē datio certa pōt ꝯferri in uolūtatē eius cui dat̉. h. d. Op. jͣ. de noua. l. ſi is. So. ut ibi. Op. C. de ꝟ. ſig. l. cuꝫ ꝗdā. ubi diſiūctiua poſita īter ꝑſonas ꝗbꝰ ꝓui­det̉ reſoluit̉ in ꝯiunctā. So. hic apparet teſtato rē aliud ſenſiſſe: ꝗa dixit utri eoꝝ volet. ſil̓e in. l. ſi ticio aut ſeio. jͣ. de le. ij. ẜm pe. Op. dicit̉ hͨ ſi nō elegerit nō ualet cautio. Cōtra īmo oībus erit tutor: ut. l. ſi ꝗs ticio. ī fi. ⁊. l. cū ꝗdā. ⁊. l. unū ex familia.§. rogo. jͣ. de le. ij. Sol. aliud in tutela ut hic. aliud in legato ut ibi: ideo quia tutela eſt onus. Op. dicit̉ hͨ ꝙ pōt dari tutor ſi uolet: ꝯͣ de prin. huiꝰ. l. So. ibi erat incertitudo ꝑſona rū ꝗbus dat̉. hic ī fine ꝟo nō. Op. diſpoſitio nō pōt ꝯferri in uolūtatē eius ꝗ grauat̉: ut. l. ſe­natus.§. legatū. jͣ. de le. i. ⁊ de ꝟ. ob. l. cēteſimis. .§. fi. ſo. ibi loquit̉ in obligatiōe pecuniaria: ſed obligatio ad aliqd̓ offm̄ pōt ꝯferri in uolūtatem eius ꝗ grauat̉: ut hic. qd̓ no. Sꝫ dices tu ꝙ in tu tela ꝗs obligat̉ ad pecuniā. Rn̄. nō eſt verū īcō­mutabiliter ⁊ d̓ neceſſitate: ꝗa poterit eſſe ꝙ ita bn̄ admīſtrabit ꝙ nō tenebit̉ ad pecuniā cuꝫ ad admīſtrandū accedat ex benignitate ⁊ pietate. ſecꝰ ī ꝯͣrijs ubi obligat̉ ad pecuniā īcōmutabil̓r. I plures. Quero dr̄ hͨ ſuꝑ uacuuꝫ ꝗd ſi fuerit p etitus ⁊ datus. rn̄deo nō ualet: ut. jͣ. de tuto. ⁊ cura. da. ab his. l. curator pupillo. ẜa Ia. de are. Ex. l. ſequenti. Excuſatus a tutela unius an excuſet̉ a tutela alterius cū patrimoniū eſt indiuiduum. zUobus. Excuſatꝰ a tutela vniꝰ ꝓpter hoc nō excuſat̉ a tutela alterius. h. d. uel aliter. in ſepara tis de uno ad alid̓ nō infert̉. h. d. Quero ꝗd ſi patrimoniū eſt: diuiduū. Glo. dicit forte ideꝫ eſt: ut dr̄. C. ꝗ nu. tu. l. fi. ſꝫ certe illa. l. modicum aut nil facit ẜm Ia. de are. ꝗ dicit ꝙ executio nō ꝓderit quo ad aliū: ut. sͣ. quēad. ſer. amit. l. ſi cō munē. Pe. ꝯtra ꝙ ius tutele eſt indiuiduū ⁊ in indiuiduis inutile ꝑ utile uitiat̉: ut. l. i.§. itē que rit̉. jͣ. de aqua quoti. ⁊ eſti. Non ob. l. ſi cōem: ꝗa ibi loquit̉ de iure q̄ſito hic de iure q̄rēdo ẜm eū: ſed nō placet: ꝗa ibi loquit̉ de iure q̄ſito. iā eniꝫ erat tutor. ſi eniꝫ nō eſſet nō haberet neceſſe ex cuſare: tenerē ergo opi. Ia. de are. Ure. Mater nō pōt eſſe tutrix te ſtamētaria: nec ꝯfirmari a iu dice. h. d. Op. jͣ. de admi. tu. l. ꝗdā de cedēs.§. papi. So. ibi nō dedit eā tutricē: ſꝫ iuſ­ſit tutorē gerere ꝯſilio eiuſdem. Op. jͣ. ad ter cul. l. ij.§. ſi mater. uer. ꝗ tn̄. So. ut ibi. Ultīo ſcias ꝙ hec lex corrigit̉ ꝑ aucͣ. mr̄i ⁊ auie. qd̓ dic ut plene dixi tibi in. l. ſi ꝗs ſub conditiōe.s. eo. Ex.§. ſequenti. Tutor honorarius quis dicatur. g iiij