Felicem agimus que nā fuerint elementa. vt eorū quoqꝫ reſpectus aliquid p̄ſentibus moribus pro ſit. Capitulum primū de inſtitutis antiquis Pud antiquos non ſolū publice ſed eciā priua­tim nihil gerebat̉. niſi auſpicio prius ſūpto. quo ex more nupcijs eciā nunc auſpices interponunt̉. Qui quāuis auſpicia petere deſierint: ipſo tamen nomine ve teris conſuetudinis ueſtigia vſurpant̉ femine cū viris cubantibus ſedentes cenitabant. Que conſuetudo ex ho minū conuictu ad diuina penetrauit. Nā iouis epulo ipſe in lectulū iuno. et minerua in ſellas ad cenā inui tabātur. Quod genus ſeueritatis etas noſtra diligēciꝰ in capitolio quā in ſuis domibus conſeruat. videlicet quia magis ad rem ꝑtinet dearū quā mulierū diſciplīa contineri. Que vno contente matrimonio fuerant co rona pudicicie honorabant̉. Exiſtimabant enī eū p̄cipu­matrone ſincera fide incorruptū eſſe animū. qui depoſi­to virginitatis cubili/ in publicū egredi neſciret. Mul­torū matrimoniorū experienciā. quaſi legitime cuiuſdā intemꝑancie ſignū eſſe credentes. Repudium inter vx orem et virū a condita vrbe uſqꝫ ad centeſimū et quinqͣ geſimū annū nullū interceſſit. Primus autem ſpuriꝰ carbilius vxorem ſuā ſterilitatis cauſa dimiſit. Qui qͣꝫ quā tollerabili racione motus videbat̉. rep̄henſione ta men non caruit. quia nec cupiditatem quidem liberorū goniugali fidei preponi debuiſſe arbitrabant̉. Sed quo matronale decus verecundie munimento tucius eſſet. in ius vocandi matronā corpuſqͣꝫ attingere non ꝑmiſerūt: vt īuiolata manꝰ aliene tactu ſtole relīq̄ret̉. Vini uſus olī romanis feminis ignotꝰ fuit: ne ſcilicet ī aliqͦt dedecus ꝓlaberent̉. quia proximus a libero patre inten­perancie gradus ad inconceſſā venerem eſſe conſueuit. Ceterū vt non triſtis earū& horrida pudicicia. ſed ho­neſto comitatis genere temꝑata eſſet indulgentibus nā