22 DE POENITENTFApenetraviſſe LYsERVS aliquoties allatus, cum ſcribit:Fides pænitentis a fide infantis eatenus differt, quatendsbomo pænitens, nifi reprobas fit, an in fide fit, tentare fisprobare E cognofcere queat: 2. Corinth, XIII; 5. Licet veronotitia illa reflexa intentatis obfturior fit, attamen in ipfailo tentato efe, licet non fentiat ex Scripture diclis,'quaunice DEO caufam fidei afignant,& quod illam in non re-Jicientibus producat, conira ipfas tentati obječhiones probaripoteſt 8 debet..1530. Si vero eatenus faltem differt fidesadulti& infantis, fequitur, fidem Infantis effe etiam Infan-tis pænitentis; nifi velis fidem adultorum fpecie aliam a fi-de infantum facere, quod tamen præter alios, quos tace-mus, multis argumentis gravifimis confutavit B. Mich.WALTHERYS Theologus: hujus Academi celebratifi-mus, in difputatione de-fide Infantum& B, QvısTtor-rivs in difputat. de eadem materia. Unde a verbo anssinequaquam excludendi erunt infantes, five jam illud fitverbum mandati de agenda Pœnitentia, fiye promifionisde Remiſſione Peccatorum& averſione pœnæ, id quodhaud obſcure patet ex oraculis clarisſimis Aclor. II. 30.XXVI, 22. quæut' fulius explicemus; brevitas inftituti nonpermittit. Urgeri peteft inter alia qaoque 4¢4, XVII, 30:34.Ubi mandatum DEI de pænitentia agenda ubique& adomnes homines pertinente, reftritionem ad folos adultosnon admittere videtur. Coz. SEB. SCHMIDEVS ån Colleg.Bibtit. Ñ. T. p. 267. fg.5. XV. Redeo jam ad oraculum noftrum,& Joëleminfantum quoque poemitentiam ferio intendife& voluiffeminime dubito. Fuerant illi jam circumciſi& in gratiamrecepti, adeoque opus habebant perinde ac adulti poeniten-tia, quæ decet regenitos, ſubinde tamen peccantes,& gra-tia& fide rurſus excidentes, cui aliter, quam per poeniten-tiam ex ordine a Deo præſcripto, ſubveniri non poteſt. Adeo-que-Ú aa
