G32) O quoque linguarum ufus& notitia conceditur. At iltis talia T pis exſeripta oculis ſubjici& uſurpanda tradi neceſſarium non eft, cum unius pariter alteriusq; verſionis, imo neutrius, cum fontibus facris conſenſum expiſcari illis haut liceat; His vero, Eruditis puta, idem aliarum linguarum notitia, citra vernaculæ ufum prioribus tantum fluctuandi occaſionem præbentem, præſtare poterit, quod novi Interpretes illi intendunt. Conſentientem habemus hac in parte Do. D, Zach. Grapium(a) pæne iisdem verbis in eandem certe fententiam feribentem; Aut fcripfit PIR Ch in gratiam Eruditorum, aut Imperitorum. Sed neutri opus habuerunt: Non eruditi, qui ipſi fontem volvere poſſunt,& Commentatores expli- care, ibique omnes illas Obfervationes Viri Cl. invenient, cum nulla Gt ĩpſius propria. Nec amperiti laici iſtiusmodi obſervatio- nibus ad partem non neceſſariis indigent, fed potius periculo ipfis funt,ut mox monebo. Quid igitur tam peculiari labore opus fuit? (2) Prob. a pericubindemetuendo, quod omnino, etiamſi Vin Cl. id non putet, exinde fluit, nempe quod ſuſpecta reddatur illa Verſio apud exteros Adverſarios noſtros, imo etiam apud ipſam noſtram imperitam plebem. De quibus nos poſtea. Quæ cum ita ſint, pro ge- neris ex hominum dictorum utrĩusque conditione nihil eſſe in hoc inſtituto urgentis neceſſitatis liquido patebit, præſertim ſi, quod nunc agemus, ſolicite ſingularia quoque contra iſtam neceſſitatem argumenta accedant. V. In his primo loco commemoranda erit B. Lutheri noſtri, qua hodieqʒ utimur, verſionis accuratæ, ſolide elaboratæ, planæ, perſpi- cug&,quanquam non omnibus numeris abſolutæ, at, ſi cum re- liquis, præſertim ante repurgatæ Eccleſiæ tempora ex Volgata confectis atque Noribergæ& Auguſtæ Vindelicdrum plerumque exculisimo& cæteris fuperiori capite conſideratis comparetur. nitidiflime& incredibili cura expolitæ fufficientia. Quæ quidem tanto major& certior jure optimo prædicanda eft, quo diligen- tius B. Megalander perſpicuitati Orationis, ad indolem lingus no- bis vernaculæ accommodandæ, conſuluiſſe& idiomatis Germanici genium (a) Diſp. ſupra laud. ſect. III.§. 12.