genium ita calluiſſe neque hoftes infieiantur, atque cætera Viri optimi feripta abunde fatis teftantur, ut, liqui eorum, quorum fu- pra cenfum egimus Cap. Lqualemeunque perſpicuitatis laudem promeriti ſunt, plagium in Lutheri ſeriniis compilatis commiſſum aperte prodiderintzſicubi vero ab ea diſerepare recentiores quidam de induſtria anniſi funt, tenebras obducere rebus clariſſimis vide- antur, uti exempla fortaſſis in poſterum manifeſto condocefa- cient. Ut omittam negue defuiffe atque etiamnum deefe, qui præſtantiſimum Germanicæ linguæ ſtylum puriſſimumque ex Germana Bibliorum Lutheri verfione, Imperii, ut vocant, Reces- fibus, ſcriptisque non diſſimilibus alũs, addiſci poffe omnium feli- ciſſime penitus perſuaſum habent atque dudum crediderunt; quæ quidem dos Luthero plane propria Joh. Draconitem Roſtoch. quondam Academia: D. Hebr. Græcæ que ſupra vulgarem ſor- tem eruditum permovit, ut eum hyperbole quadam dicere fole- ret, ucſcire ſe, ſi Germanica Lutheri Biblia legeretutram Mos ks an Lutherus effet doctior; neceffe effe, ut e> Hebrea er Ger- manica firipferit Spiritus 8.(a) Siquæ vero ſuperſunt, quæ pauca ſunt, obſcuriora& antiquos Saxoniæ idiotiſmos ut plurimum fa- pientia adeo de hiſce deſperandum non eft, vel corrigendis vel luce majori donandis, ut, quemadmodum medela illis parari poflit, at- que a quibusdam etiam, laudabili exemplo, citra novam omnino verlionem, parataſit, haud difficulter demonſtratum daripolit >,>; o ocdapio qua de re inferius Seĉt, IV, amplius diferendi dabitur omnino, quotiescungue Divina ſcripturæ Oracula in linguas cuique genti proprias transfundenda funt, non alius certe fcopus eft In- terpretibus præfixus, nif ut, qui primigenæ linguæ feu fontium Hebræi, Chaldæique ex parte idiomatis, Græcæ que literaturæ funt expertes ſenſa mentis Divmæ de revelata Veritate cœleſti clare& vere enpreſſa intelligant, fidemque ſuam atque aſſenſum, Divina convictione obſignatum huic ipſi divinitus patefactæ veritatĩ, jam cognitæ& perſpectæ, habeant præbeantve: Quæ Auctoritas ſcri- pturæ fidei gignendæ ſeu motiva, ut appellari folet, cum ad fen- fum D, Fechius, difp. de Orat, Ecslefiaft, V ix Interim {a) Qu veiba allegat& laudar Dn. tärñbus pe 38 ~