THEMA LVII VET? TEST. t%quas ferre facilius poſſumus, ſed de gtauiſſimis, vbi re-nuit conſolari anima noftra,Diſcendum hie ante omnia, ſæpe in tanto& tam acer-bo conflictu tentationum nullam conſolationem admit-ri, aut inueniri ab animo ſic tentato, quæ illum doloremmitigare poſſit, ſtatim, abſque mora. Id ſanctiſſimis acci-diffe videmus ex his verbis. Hiobus optat ſuſpendium a-nimæ, Hiob. 7.I f. Iacobus Gen.37. nullam vult admit-tere conſolationem.Itaque videmus quam ſit neceſſarĩium, vt tempore pro-ſperioris fortunæ, colligamus nobis ex verbo Dei, the-ſaurum conſolationum, quibus poſtea ignita illa Satanætela excipere poſſimus. Vincendum enim, nec cedendumhis malis.Quid igitur tum cogitandum Alii tum tantum indal-gent cogitationibus illis, quæ ſuadent, Deo eſſe renun-ciandum, qui nos fic deſeruerit& abiecerit à facie ſua.Cogitant nullam ſup ereſſe ſpem liberationis, Es iſt außmit mir. Es wird nicht mehr beſſer⸗Cogitant tantum de peccatis ſuis,& illa cum Cainomaiora efle iudicant quam quæ poflint remitti, Gen.4-verſ. 13.Cogitant tantum ꝗe morte& illam vocant atque ex-optant cum Hiobe, vt liberentur ex iftisinferni Horrori-bus, Hiob. 7..s.Et{e iam viuos inferno inferiori collocatos exifti-mant. Illorum anima renuit conſolari. Contta.cum itaſumus perturbati, Pſaltes vno verbo iubet cogitare deDeo: qui has immittit tentationes, Pſal. 7 1. v. 20. nonvt pereamus, ſed probemur& glorioſe liberemur.Cogitandum itaq; tentatis de infinita Dei miſericor-dia, Syr. 2. verſ. 2l. quæ non permittit nos perire intenta-tionibus,Cogitan dum de illis probationibus Dei per ignem. Pemuͤſſe hart zugehen 7 vt fiamus electi, Ela. 48. verl. 10. S.zach. 2..j, Prou. I7..]3 Sap..U. 6, I. Pet..v.). Et de glo-: tiofig
