Serius kransmiſſa quædam. Rgò& Tu, Venerande Senex, tua lumina claudis, Atque urbi noſtræ ſic Valedicis ovans? Millia multa cadunt, quorum vix unus& alter Attigit ætatis tempora ſera tuæ. Ante dies iræ magnæ, quibus orbis in undis Totus difperiit, crimina tetra luensį Ultrà fæpe novem vixerunt fecula Patres, Et tandem ſenio feſſi obiere diem At poft diluvium ruit omne in pejus,& ànni Fluxerunt hominum more fluentis aquæ, Quâ de causå etiam multas pia turba querelas, Ad cœli mifit corde gemente thronum, Nectamen id legis potuit mutare, nec ulli Unquaàm eonceſſum eſt, tàm ſupereſſe diuꝰ Octoginta hodie ſi quis numeraveritannos Extremum vitæ terminum adeſſe putet. Et ne quis nimium fecurus fiat, id ipfum Attendat, multos ſurripi& ante diem. Ergd ita vivendum eſt, ut ſi fortaſsè migrandum, Ad veram requiem tranſitus eſſe queat. Hanc requiem Venerande Senex Tibi gratulor, ah quis Invideat te jam tot ſuperaſſe mala? Jam Proavos& Avos blando complecteris ore, Et Jefu faciem confpicis ipfe tuit Ergò vale, Sanctosque inter fine fine triumpha, Noſtrum erit æternùm ſic meminiſſe tui. dlebitæ obſervantis unddbcu Danielis Rauchii, Diaconi ad.Junioris Petri. K 492mwone Ts psoss tumspos a AdAKEP Zóyat® 40.K ubνον rdajed TEVEUEVAE» Ths 9 dreoeins dudor t boney dira È Aîs mapixet tjs perau dus Qi, H Tepe 5 imua o 5 Eeki tos tows Taye AKINE fns Ò udne edgrnimne. ber æo voy ripe d pyuetn gar pe Zo VAtodts> Qie TEpaY ä mol nv Køwsos IGTONER TNS» Ultima venerationis ergo fecit M. Johannes Sigiſmundus Larizius. D Hurta