HUwanæ fortis facies mutabilis illa ef, Ut firmi& ſolidi nil reperire queas. Cuncta vides fatum per ineuitabile volui, Illius legem vincere nemo poteſt. Lex ea præſcripta eſt cunctis mortalibus æque Fortunæ multis ictibus expoſitis; Quà poft multa pericula, quæ fuperare tenentur Horis elapfis, ultimum obire diem. Nulla ætas, réêrum prudentia nulla tuetur Gontra vim tantam, nos miferos homines. Nam quamvis longos vivamus Neftoris annos Quemque tamen certum çf fata manere fua. Exemplum clarum præbent triſtiſſima fata Summi cum lachrymis adſpicienda VIRI. Qui fuit inſignis meritis SEBIIUS llle Doctor, qui Medici g gloria fumma chori. Confectus ſenio venerando debita ſoluit Naturæ carnis pondere depoſito. Illius quanquam deflet mortem Inclyta proles Cognatique quibus dura videtur ea. Ejus triſtitiæ tamen hæc ſolatia habebunt, Gloria quod nunquam ſit peritura VIRl. Ejus enim ſemper vivet poſt funera Virtus Et quoque poſt mortem fama ſuperſteserit. Hiſce paucis Hlonoratiſũmo ſuo Auo ultimum honorem exhibere voluit, debuit, Phili ppus Kniebs. çE tandem, quem tara, ſed ærumnoſa ſenectus Ornavit, Jovå fic moderante, dies Suſtulit una, Beets PATRIÆ, SIDUSg; MEDEN- TUM Cujus in æternos ſplendida fama dies Surget, Apollineã quem poſtera digna juventus Arte celebrabit dum reget hora dies. Molliter offa cubent TUA, TER VENERANDE S EBIZI Rhenanisq; ſonet Laus Tua ſemper aquis. Pauca hac Condolentie ergo fcribere voluit debuitg, Albertus Daniel, Neubromer ab Eiſenburg. Verji