Centuria t. Caſcaſ. zèt chers votgewendeten Eigenthumbs wider Klaͤ, gern anzuſtellen vnbenommen. Qali. Maævius verheiſt Sempronio bey einer Straf⸗ fe/ er wolle es dahin bringen/ daß Se jus nichts weiter/ als was er von jhm empfangen hette/ fo⸗ dern ſolte. Dahero entſtehet die Frage/ Wenn Mævius nach allem angewandten muͤglichen Fleiſſe von Se jo nichts hat erlangen koͤnnen/ daß er nichts weiter von Sempronio fobere/ Ob nichts minder gedachter Mævius wegen der ver⸗ heiſſenen Straffe von Sempronio koͤnne belan⸗ get werden? Sempronius flagt wider Mævium vnd be⸗ gehrt die Straffe/ lundiet ſeine Intention in ju- re, Quo pæna(ı) finon præftetur, quod fub - pæna promiffum eft exigi poteft per exempl |. qui Rome i22.$. fin. Ð. de verb. oblig. ibid. Gi- phan nsi vius ſagt excipiendo, er hette allen ſeinen muͤglichen Fleiß deßwegen angewendet/ herre a ber nichts bey Se jo erhalten koͤnnen/ derhalben hoffte er/() er wuͤrde ultra pole nicht obligirt ſeyn/ yer.h..de non num pec. Bittet ſich zu abſolvirn. Nota. Dieſe Exceptio eſt eontroverſa apud Calr. lib. 3.