Definitio.Diuiſtio,38 Lrsrı L Cap, IV;|:Porro iudex cui imputare debeat expenfas acacefsionisin rem, itemque examinationis& trank-mifsionis pofitionum:& quod ſit eius in re præſenti officium;ʒ docet idem Stiaticus.c 14.DE CONFESSISCarygr oiy,O N FE s ṣ1 o eft probatio proba,AYE R ta, maiorque& excellentior qua:uis probatione.l/in Cod. de ſide com:Jp WY. Lgeneraliter. G.&y fi quidem. Cod,cdereb. cred. l, generaliter. Cod. de nonE R 2SAN TO num., pec, lperinde. ffiad l. cAqumllfieonfefus fde cuflod reor legui fententia.C de pæn,Que quidem inter probationis modos referatur, non tam guod probet, quam quod d probatios|;nis onere liberat. Maranta.p. 6. acl..tit. de confeſin.l,WVeſenb in par. de prol'at. n. 4. lEſtq́; confeſsio, quando maior in iudicio, præ-{ente aducrfa parte; ſpontè& ſciens, contra ſe, fu-per re litigioſa, vbi nec natura, nec ius, nec fauotrepugnat, aliquid affirmat feu aſſeuerat. J. 1. G 2f.de confeſsis.Propter locum in quo fit, diuiditur in iudicia-lem& extraiudicialem:quarum illa dicitur quæ fitin iudicio: bæc apud probos& fide dignos homi-ties extra iudicium. Maſcard. de probat. vol. f. N..n..lU. certum ffeod l. tale pactum: fde pati.Confefsio iudicialis dicitur illa quæ fit coram fjudice pro tribunali fedente, in caufis requirenti-bus plenam caufæ cognitionem, Marant,.tit.de|gonfe.n. 30. Maſc. concl.3 4 4. u. 7.Confelsio autem quę fit coram ſolo iudice noncen- cog
