218 Sermo Tertius de Purificatione ad mortem tanquam holocauſtum Deo obtulit,& hæc etiam eſt caufa, quare in cruce, quãdo vltimũ Spiritũ exhalauit, illa myſterioſa verba pro tulit. Conſumatum eſt. Quibus indi- cauit ſe totum per omnes actiones vſque ad turpiimam mortem im- molatum fuiſle. Verùm, quanam ra- tione ſe morti ſubiecit, vt per mo- dum holocauſti pro noſtra recon- eiliatione Patri æterno offerretur? Noluitplanè morti violenter illatæ ſeipſũ ſubiicere, ſed mortẽ quaſi na- turalem proprià voluntate accepta- tam, per dies, menfes& annos, vſq advirilitatem diuiſam paſſus elt: I- deò Evangelifta Lucas illius dies in præſenti Evangelio enumerat. Poft- quam impleti funt dies; vt conftaret illius mortem nõex arbitrio&bene- placito hominum, fedillius volun- tateà pueritia electam fuiſſe. Chri- ſtiis Saluator noſter,& verus Sacer- dosin hunc mundum advenit, vt in facrificium& holocauftum Deo pro noftris peccatis oflerretur, noluit tamen, vt ſua paſsio& mors ex ho: minum beneplacito penderet, vt pa- tet in phariſęis, qui ſæpiùs illius mor. tem tentârunt, nungam tamen, vi- quead tempusabiplo& æterno Pa- tre deftinatum, exequuti funt; fed eam annorum, tatum& tempo- rum diverſitati ſubjicere voluit, ut hac ratione quoscunque homines ad fui amorem magis magisquè alliceret,& fortiùs adſtringetet. Hoc Sanctus Auguſtinus libr. de peccatorũ meritis& reminiſcentia his verbis notauit. Chriſtus naſci voluit ſubiectus temporum mutationis vt ad mortem veniret illa caro fene- ſcendo, venire enim non poffet fi iuuenis non fuiſſet& c. vt fic morte fud mundũ redimeret. Voluit ergò noſter Salua- tor luam pafsionem temporum mu- tatione metiti, vt ipſa temporaſuam vitampaulatim cõſumerent. Qudd acutè tetigiſſe videtur Sanctus Lucas, cùm dicit, Poftquam impleti funt dies cze. Vbiinfantis tatem enumerat, vt conſtet illius dies, etiamſi æter- nus ſit, numerari, ætatem labi, ac tandem ad mortem ex Patris o- bedientia,& propter hominum re- demptionem properare. Et addit: Sanctus Doctor lib. 13. de Ciuita- te Dei. cap. 20. quòd tempore, à quo viuere incipimus, ipſa mors in no- ſtram vitam nouum ius& poſſeſsio- nem accipit, vt colligitur ex illo Gen. cap, 2. In quocuná, die comederis, morte morieris; in eodem enim pun- &o, quo noftri primi parentes eg arbore uetita comederunt mors il- lorum uitæ momenta menſurauit, ac ſuam iurisdictionem in emnes mor- tales extendit; ideò ftatim atque homines viuere incipiunt', ad mortem etiam concitato curfu pro- perant,& dum magis vivunt, ci- tiùs ad mortem appropinquãt. Vt er- gò Sanctus Evangelifta Lucas figni- ficaret ac intimatet nobis omnibus & quod tere nol hber