ꝙ vidit deum ferentem ſcutum ſuum in libro canticoruꝫ. Dyadema appellat̉ cant̓. iij. Egredimini ⁊ videte filie ſy on regem ſalomonē in dydemate quo coronauit eum mat̓ ſua. gloſa v̓go maria. Item alia gloſa ſuper illud in die de ſponſatōnis. glo. tempore annunciatōnis iſtud ſcutum in ugna paſſionis in quinqꝫ locis fuit ꝑforatum huius ſcu tum inſignia ferebat ille qui dicebat. Stignata domini noſtri iheſu criſti ī corpore meo porto. Eſt em̄ magna dignitas militis portare inſignia regis. vnde heſter. iiij. Ho mo quem rex honorare cupit debet indui veſte regia ⁊ de bet poni ſuper equum qui eſt de cella regis ⁊ accipere re giū dyadema ſuꝑ caput ſuū ⁊ pͥmꝰ ex principibꝰ regis ac tyrānis regat ei equū ⁊ ꝑ plateas ciuitatis īcedat ⁊ dicat et clamat. Sic honorabit̉ quē vult rex honorare. dn̄s gͦ quando homine honorare voluit veſtes ei regales induit quando diuinas ꝓprietates ei communicauit. Et econtra rio veſtes ſerui induit quādo ſaccum noſtre mortalitatis ſibi induit. vnde reg̓. xxviij. Expoliauit ſe ionathas tunica qua erat indutꝰ ⁊ dedit eam dauid ⁊ reliqua veſtimenta ſua vſqꝫ ad gladium ⁊ arcum vſqꝫ ad baltheum. Item ſu per equum qui eſt cella regis hominē poſuit quādo corpꝰ humilitatis noſtre corpori claritatis ſue ꝯfigurauit. Itē dyadema regis in capite hominis poſuit quando nos reges conſtituit. Vnde in apoca. decimonono Ille qui ſede bat ſuper equum habuit in capite ſuo dyademata multa. Multa ꝓculdubio habuit dyademata qui cuilibet homī vnum dedit. Et ip̄e tamen dyademata noſtra in capite ſuo habuit quia nimirum in coronam gl̓ie ſue conuertit̉ ꝙ de ſuo patrimonio tot reges ⁊ reginas fecit. vnde iterum in apoc. quarto. Seniores mittūt coronas ſuas ante ſedentē in throno quia omnes ſancti per humilitatem xp̄i in hu manitate recognoſcunt ſe eſſe coronatos. Vnde et mulier amicta ſole coronam ſtellarum duodecim in capite ſuo habuit. quia beatiſſima v̓go omnes ſanctos coronauit.
zum Hauptmenü