perfectōnem moruꝫ v̓tutum ⁊ operum diuerſoꝝ explane re concupiſcit ⁊ deficit ille qui in ꝑſona ſua dicit. Sicut cynamoniū ⁊ balſamum aromatiſans odore dedi. Et alibi Quaſi cedrus exaltata ſum in libano ⁊cͣ. Eſt etiā rō pleni tudinis quam in ſe continet plenitudo beatiſſime v̓ginis ſcd̓ꝫ quam aliquis dr̄ plenus ſpūſancto. Hanc habuit be atiſſima v̓go in ſummo. quia ſpūſancto cum patre ⁊ filio plena fuit etiam corꝑaliter vtpote in qua plenitudo diui nitatis habitauit corporal̓r. vnde vidimus eam plenā ca ritate ⁊ dilectōne. deus autem caritas eſt. ioh̓ pͥmo gͦ deo plena fuit que caritate plena fuit. Ex hijs ergo manifeſtum eſt qual̓r beatiſſima v̓go omni gratia omni plenitudi ne omni ratione plenitudinis ⁊ omnibus modis gratia plena fuit. ¶ Capi. cxij. Equit̉ dominꝰ tecum. Videt̉ autem ꝙ non bn̄ po natur in hoc loco. quia vt dicit ph̓s Sermones inquirendi ſunt ſcd̓m materia ergo in materia timoris debet poni nomen timoris. Sed dominꝰ eſt nomen timoris. iuxta illud malachie. Si ego dn̄s vbi eſt timor meus ergo cum hic agatur omnino de materia amoris non deberet hic poni nomen timoris ſed amoris. Et ita non de buit dicere dominꝰ tecum. ſed pat̓. Item cum tota trini tas ſit mittēs illā ſalutatōnem videt̉ ꝙ debuit dicere. Tri nitas tecum. Item ille qui annunciat̉ vocat̉ emanuel qd̓ eſt interp̄tatum nobiſcū deus ⁊ illa allocuto facta fuit in iſta annunciatōne ergo potiſſime debuit dicere deus tecū vel nobiſcū deꝰ Itē ꝑ hāc ānūciatōnē factꝰ ē dn̄s nobiſcū gͦ debuit dice̓ nobiſcū. Itē dr̄ dn̄s eſſe nobiſcū vel cū aliqͥ ſpēal̓r per inhabitātē gratiaꝫ. Sed illa appropriat̉ ſpūiſā cto ergo debuit dicere Spūſſanctꝰ tecum. Item iſta cō ceptō appropriate facta fuit de ſpūſancto gͦ debuit dice re ſi ſſanctus tecum. Item modus ſalutandi domī fuit pax vobis ergo cum iſte ſalutaret ex parte domini debuit
zum Hauptmenü