T. Li. XLVI. rapaces: qꝛ rapiūt ab intellectu fidem. ab affectu charitatē: ⁊ ab effectu ſanctitatem. A fructibꝰ eoꝝ cognoſcētis eos.i. ab operibus eorū occultis: vel ab exitu operum. de hoc require. jͣ. li. 2º. ti. 27º. de hypocriſi. ¶ De lege humana ſcripta.ſ. de conſtitutionibus. titulus. 46ꝰ. Abito de lege diuina ⁊ eius p̄ceptꝭ. congruitas ordinis exigit aliqua breuit̓ de lege huma na dicere. ⁊ pͥmo de lege ſcripta que dicitur cōſtitutio. 2º de lege non ſcripta que dicit̉ ꝯſuetudo. ¶ Circa primum nota ꝙ nomē legis ⁊ nomē conſtitutiōis ad omnes decretales prorogari poteſt. reſtricto tamen vocabulo conſtitutiones dicuntur pͥncipuꝫ leges populi romani. edi cta pretoꝝ. ẜm ꝙ notat Goſ. ti. de conſti. Sumendo gͦ nomen legis ⁊ conſtitutioniſ ad p̄ſens cōiter pro eodē. Uidēdum eſt pͥmo quid eſt lex ſiue cōſtitutio: ⁊ vnde dr̄. 2º qualis debꝫ eſſe lex. 3º. quis facere pōt conſtitutiones. 4º ad quid fiunt conſtitu tiones. 5º de virtute conſtitutionis. 6º qua liter conſtitutioni derogetur. 7º. quādo con ſtitutio incipit artare. 8º. de pena non ſeruā tium conſtitutiones. Irca pͥmuꝫ ſciēdum ꝙ lex eſt que dam ordinatio rationis ad bonuꝫ cōmune ab eo ꝗ curā habet cōita tis ꝓmulgata ⁊ bene dicitur ꝓmulgata. quia vt dicit̉ di. 4ª.§. leges inſtituuntur cum promulgant̉. ẜm vero ꝙ habet̉ di. i. .§. cum itaqꝫ. conſtitutio eſt ius ſcriptuꝫ: ſi cut conſuetudo eſt ius non ſcriptū moribꝰ vtentium approbatum. vt in di. i. conſuetudo. Dicit̉ autē hic lex a ligando vl̓ legē do. conſtitutio vero dicitur quaſi cōmune ſtatutū: qꝛ papa cum fratribus ſuis: ⁊ alij prelati cum capl̓is ⁊ canonicꝭ ſuis fa ciunt conſtitutiones. Irca 2ᵐ ſciēdū ꝙ ſicut tradit Iſi dorus li. ethi. lex debꝫ eſſe talis ꝙ religioni cōgruat. ꝙ diſcipline cō ueniat. ꝙ ſaluti proficiat. Primū attenditur inquātum conuenit legi diuine. 2ᵐ in quantum cōuenit legi nature. 3ᵐ inquan tuꝫ expedit vtilitati humane. Iteꝫ debꝫ eē clara nihil ambiguum cōtinens vel obſcurum. exͣ de conſti. c. vl̓t. Irca 3ᵐ ſciēdū ẜm gos. ⁊ hoſti. ꝙ conſtitutiōes facere poſſunt papa cum fratribus ſuis in ſpiritualibus: ⁊ eccl̓iaſticis ⁊ ceteri prelati cum canonicis ⁊ capitulis ſuis. exͣ de his que fiunt a prela. per totū. ⁊ legatꝰ in ꝓuincia ſibi cōmiſſa. exͣ de offi. le. c. fi. ⁊ capitulū circa ea que ſpectant ad ip̄m. exͣ. e. de conſti. cum ac ceſſiſſēt. ⁊ aliud collegiū approbatum. exͣ .c. ex litteris. ⁊ ſynodus ꝓuincial̓ di. 16. qd̓ dicitis. ⁊. c. ſynodū ep̄oꝝ. di. 18. de ꝯcilijs. ⁊ ep̄s extra de maio. ſiquis. ⁊ dicit Inno. exͣ de loca. c. i. ⁊ exͣ de ſen. cxcōi. a nob̓. ꝙ ep̄s cum capitulo ſuo face̓ pōt ſtatuta ſuꝑ inriſdictione ſua: ſꝫ ſuper alijs non pōt: niſi hi quorū intereſt conſētiāt: vel adminus ſint preſentes. exͣ de his que fi. a prela. c. fi. Princeps etiā poteſt ꝯdere legem cū proceribus ſuis in tēporalibꝰ. C. de leg. ⁊ ꝯſti. .l. humanū eſſe. ⁊ prefectus cū p̄cario. C. de offi. p̄fec. formā. ⁊ hi quibus mādat im perator. vt in ꝓlogo inſti.§. cūqꝫ hͦ deo ꝓpitio. ⁊ popul̓s romanus. īſtitu. de iure na tu. gen. ⁊ ciui.§ lex eſt. licꝫ dicatur hͦ ptās in pͥncipē tranſlata. C. de vete. iure. l. i. hͦ.n. ẜm gof. dicit̉: non quia populus eaꝫ anīo a ſe abdicauerat: ſed qꝛ cōceſſit ⁊ oliꝫ eā trāſtulit. tam̄ eā poſtea reuocauit. ff. de ori. iuris. l. 2ª. ⁊ ſenatus. ff. de legꝭ. ⁊ ſe. con. l. nō ambigitur. ⁊ ciuitas ſiue vniuerſitas. inſtitu. de iure na.§. i. ⁊. 2. Nec obſtat ꝙ etiam al̓s dicit̉ ꝙ ſoli pͥncipi licꝫ cōdere legē. qꝛ ſuꝑiores de quibꝰ dictū eſt ꝙ poſſūt conde re legē auctoritate pͥncipis condere intelli guntur. Sic etiā in eccl̓iaſticis facere intel liguntur p̄dicti cōſtitutōes auctoritate pa pe. vnde ⁊ in concilijs ītelligit̉ excepta au ctoritas pape. exͣ de elec. ſignificaſti. ⁊ di. 17. per totū. hec go. Pōt aūt hͦ queri vtꝝ omnis lex humanitus poſita deriuetur a le ge naturali. ℟º. vt dicit Augꝰ pͥº. li. de lib. ar. non videt̉ eē lex que iuſta non fuerit. vnde quātū habꝫ de iuſticia: tm̄ habet de virtute legis. In rebus aūt humanis dicitur aliquid eſſe iuſtū ex eo ꝙ eſt ẜm ratio nis regulā rectū. pͥma aūt rōis regula eſt lex nature. vnde oīs lex humanitus poſita intātuꝫ hēt de ratōe legis inquātum a lege nature deriuat̉. Si vero in aliquo diſcordet a naturali lege: nō erit lex: ſꝫ corruptō legis. ¶ Sciēdū aūt ꝙ aliqua deriuātur a pͥncipijs cōibꝰ legis nature ꝑ modū ꝯcluſionū. vt hoc qd̓ eſt non eſſe occidēdū. pōt deriuari ſicut concluſio: ab eo qd̓ eſt nulli eſſe malū faciēdū. quedā vero per moduꝫ determinatiōis: vt lex nature habꝫ ꝙ qui
zum Hauptmenü