![]()
0 de hoĩe:q̃ eſt ppꝛia 2— Nue eſt neceſſaria om̃i bomiĩ:⁊ ei natura Utili tas libꝛi ber creatura om̃e debitũ:ad qð hom rabiliviro magiſtro Ra cra pagina egregio ꝓfeſſoꝛe. 33938 2?ᷣlogus. eeu, D laudẽ 2 Ccg. clb gioꝛis altiſſime er gloꝛio⸗ UAU lidime tnnitatis: ðginto ſaße, Marie ⁊ totius curiece leſtis: In noĩe dñ̃ nf̃iic⸗ ſu chꝛiſti:ad vtilitatẽ ⁊ ſa lutem oĩm chꝛiſtianoꝝ.ſcqͥtur ſcientia li/ bei creaturaꝑ: ſiue libꝛi nature:⁊ ſcientia bomini inqntũ hõ eſt lis zueniens:ꝑ quã ipᷣe illuminat ad co gnoſcendũ ſeipᷣm ⁊ ſuñ ↄditoꝛẽ:⁊ om̃e de bitũ ad qð hõ tenet᷑inq̃ntã ẽ hõ. Et de re gula nature:ꝑ quã etiaʒ cognoſcit qlibet omnia ad q̃ obligat᷑ naturaliter tã deo q; ptimo. Et nõ ſolũ illumia bitad cogno/ ſcendũ.ĩmo ꝑ iſtã ſcĩam volũtas mouebi tur ⁊ excitabit᷑ ſponte.⁊ cũ leticia advolẽ/ dũ ⁊ faciendũ examoꝛe.Et nõ ſolnʒ hec: ſedl iſta ſcientia docet oẽm hoĩem cogno/ ſcere realiterſine difficultateꝛ laboꝛe om veritatẽ homĩ neceſſariã:tã de hoĩe q; de deo. Et oĩa q̃ ſunt neceſſaria homĩ ad ſa/ lutẽ ⁊ ſuã ꝑfectionẽ:⁊ vt kueniat ad vitaʒ eternã. Et ꝑiſtaʒ ſciam hõ cognoſcit ſiue difficultate et realiter:qͥ qͥd in ſacra ſeri/ Ptura ↄtinet᷑.Et qͥcqd in ſacra ſcriptura dicit᷑ ⁊ pꝛecinit᷑:ꝑ iſtam ſcientiã cognoſci tur infallibiliter cũ magna certitudie.ita ꝙ intellectus humanꝰ cũ om̃i ſecuritate 2 certitudine:om̃i dubitatione hoſtpoſi/ ta:toti ſacre ſcriptu re aſſentiat:⁊ certifica tur vt nõ poſſit dubitare queſtionẽ ĩ iſta ſcientia. Etꝑ iſtã ſeientiã põt ſolui omĩs⸗ queſtio.q̃ debet ſciri tam de deo qᷓ; de e/ 150. pᷣ ſine difficultate. Et cognoſcunt᷑ hoc libꝛo oẽs euroꝛes antiquoꝝ philoſo Hꝛologus Incipit Theologia naturalis: ſiue li/ kꝛſpecialiter de hdie ⁊ dena tura eiꝰ inq̃ntuʒ homo.⁊ de his q̃ ſunt ei neceſſaria ad cognoſcendũ ſeipᷣm:⁊ deũ⁊ ad qð o tenet᷑ ⁊ obliga/ lur taen deo qᷓ; primo.cõpofitus a vene/ roma mundo de Sa/ bunde:in artibp et medicina doctoꝛe:ĩ ſa U mini. fuit:et vnde cecidit:et quo iuit:⁊ q̃ntum elongat̃a ſua pᷣma Electione.et docet phoꝝ et paganoꝛ ac ipfidellñi.⁊ ꝑ iſtã ſci entiã tota fides catholica infallibiliter co gnoſcitur ⁊ ꝓbat᷑ eſſe vera. E eſt ↄtra fidem catbolicã: tur infallibiliter eſſe falſa et erronea,E ideo nunc in fine mundi eſt neceſſaria o chꝛiſtiano: vt qlibet ſit munitus: ſolida tus ⁊ certus in fide catholica ↄtra impu gꝛatoꝛes fidei:vt nullꝰ decipiat᷑e⁊ ſit pa ratus moꝛiꝓca.¶ Ulteriꝰ ꝑ iſtã ſcientiaʒ intelligititaciliter qlibet omnes doctoꝛes Immo iſta eſt incoꝛpoꝛata in li Sicut alphabe ſanctos.J bꝛis eoꝝ:ſed nõ apparet. t oĩs ſecta q̃ cognoſcit᷑ ⁊ ꝓba K iĩ 7 Heceſſi taſ hui libi tũ eſt incoꝛpoꝛatũ in omilo libꝛis.ita iſta ſcientia eſt ficut alphabetũ omnium do/ ctoꝛũ.et ideo ſicut alphabetũ pᷣmo dz ſci⸗ ri. Quare qlibet ſt vult intelligere oẽs do croꝛes et totã ſacrã ſcripturã: ſcientiom.qꝛ eſt lumen omniũ ſcientiarũ deo ſi vis eſſe ſolidatꝰ: ſundatꝰ:firma/ tus: certꝰ: addiſce pᷣmo hãc ſciam Aliter eris vagus: pugus:nõ bñs ſtabilitatem in teipo.qꝛ iſta eſtradix ⁊ origo et funda/ mentũ omniũ ſcientiaꝝ:q̃ ſunt homĩ ne/ ceſſaria ad ſalutẽ.⁊ ideo qui habʒ in ſe ſa lutem in ſpe:debet babere pmo in ſe radi cem ſalutis. Et ideo qui babet iſtã ſcien/ tiam:habet ſundamentũ ⁊ radicẽ oĩs ve inalgene ſta ſclentia nulla alia indiget nit grãmaticam atq; logicaʒ neq; aliquã de liberalibo ſcientijs ſiue artiboꝛnec phiſi cã neqʒ merhaphiſici.qꝛ iſta ẽ pᷣma et ho mini nereſſaria:et oꝛdinat omẽs alias ad bonũ finẽ:⁊ ad verã hominũ veritatem vtilitatem.Quia iſta ſcientia doce hoĩeʒ cognoſcere ſeip̃m:⁊ ꝓpter qͥd factꝰ ſit:⁊ a quo factus ſit.Quid eſt bonũ ſunz: ⁊ qͤd malũ ſuũ:qͥd debet facere:⁊ ad qͥd eſt ob/ ligatus:et cui ip̃e obligatur.⁊ niſi hõ co/ Woſcatoĩa iſta. qᷣd pflciunt alie ſcientie: mes eni ſcientie ĩunt vere vanitates ſi deficiat.qꝛ homĩes illis vtunt᷑ male ⁊ damnũ ſuuʒ.qꝛ lpᷣe neſcit quo vadat: nec vnde venit:nec vbi eſt. vnde etiaʒ do tet cognoſcere oẽs coꝛruptõnes: delectꝰ omis ⁊ damnationẽ.et vndevenerit p Et in quo ſtatu eſt hõ:er in q̊ pᷣmo q̃li⸗ ** cietia neqʒ arte. Hõ enĩ pᷣſuppo/ b habeat iſtã Suffi⸗ dẽtia li/ ꝛi. 