Septima etas mundi Folium Lrtlii
marimũ. Verum enimuero quoniã neq; euaca Nunc lapidis ſeruus nunc metenet impꝛoba
tõis diem · neq;ʒ hoꝛam nob is ſcire datũ eſt. Per Tellus
q ſalutare fuerit.pꝛeꝑatos nos eſſe cñ deo ſen · Nunc bellum indicunt angues vermeſqʒ me⸗
tientes · ⁊ mandatis eius obſequẽtes.nec diem umq;
differre tutũ eſt. ſed iuſipiẽter factũ potiꝰexiſti · ¶ Dilacerant coꝛpꝰ oſſ⸗ aq; lecta iacent
mare. Pleroſqʒ em vidinus ſumma coꝛꝑis in · Quãuis dinitis fuerit mihi magna poteſtas
columitate. viribus integris nihil tale metuen · Vt mea ſit pꝛiſcis eqperanda bonis
tes · moꝛte repente interceptos. Contra nonnul Non tamẽ his copijs potuit vita mea tueri
los uſß ad medicoꝛum deſperationẽ redactos Quin moꝛs eriperet meaq; pꝛiuaret eis conualuiſſe. Cum hec igit omnia in dei tantuʒ ¶ Defleat hunc caſum ciuis ois oiſqʒ pꝛiuatus
poteſtate ſint. nihil nobis reliquũ vider · Niſi ¶ Dent lacrimas cuncti dent gemituſqʒ ſimul
vt cum deo bene ſentientes eius pꝛeceptis vtp · Hanc inopes timeant diuites iuneneſq; ſeneſqʒ
miſimus tum in omni vita· tum in vite termi · Matres atqʒ viri cuncta creata tremant
no marime obediamus. Credimus firme om̃es Ergo oẽs quicunqʒ legent hec cramina noſtra
ꝙ deus hominem fecit ad imaginẽ ſui Quid no Non dubitãt iam iam talta facta ſequi
bis facilius poteſt accidere.quam dimittere lu ¶ Itaq; te exhoꝛtoꝛ elegos qͥ legeris iſtos
teum coꝛpus vicioꝛum ſareinam ⁊ ad eum euo Vt mois ſit coꝛdi conſociata tuo
lantes redire. Gui nos non dedignatus eſt ad D 7 kxſtremo iuditio Nl
ei ſimilitudinem ſui facere. Quo ſpiritus diuins iend ipſius ſpiritu repletus diuinitatis particeps.⁊ fine mundi felicitatis eius agat eum perpetuo inter auge⸗⸗b los ⁊ ſanctoꝛum choꝛos · ä—— S —
G p̃ma moꝛs hominum req̃es eterna
laboꝛum Tu ſenile ingum domino volente relaxas Vinctoꝛumq; graues adimis ceruice cathenas Eriliumq; leuas.⁊ carceris hoſtia frangis Eripis indignis · iuſti bona partibus equans Atc; immota manes nulla eroꝛabilis arte A pꝛimo pꝛefixa die.tu cuncta quieto
11 Ferre iubes animo. pꝛomiſſo fine laboꝛum
adta Te ſine ſupplicium.vita eſt carcer perennis
Gꝛte nihil melius. vita nil peius iniq̃ 0
92
Vam fragilis ſit vita hominum. q; Plena maloꝛum
Quã buiſ.⁊ mißa. voluite mẽte ciueſ terr Cã regiia. nec comites poſſinſdepellere moꝛtẽ ueen Ne iuuenũ numerꝰ. nec numerus ſenũ
Ergoomnes inuenes pueri cñctiq; ſeneſq;— Conſpiciant.omnis metuat homo Iſpoſitõe ſum mi dei ſic oꝛommatũ eſt Pꝛecipue q̃ me quondam videre potentem vt iniu ſtũ hoc ſckm · decurſo tꝑm ſpa Auos moꝛs dir a ſuo pꝛoſequit gladio cioterminũ ſumat · Ertinctacz pꝛo⸗ Ouid mihi diuitie. qᷣd opes · qᷣd gloꝛia mundi ¶ tinus oĩ malicia· ⁊ pioꝝ aĩs ad btãm vitã reuo Pꝛofuerint. uunc ſum conſcius ipſe mihi catis.qetũ ticquilũq;p acificũ.aureũ deniq; vt Caid iuuat argenti atq; auri tenuiſſe talenta ¶ poete vocãt ſeculũ ðo ißo regnãte floꝛeſeat Im Quid tenuiſſe agros. amplaq; regna mihi pleris igit᷑ ꝑibꝰq̃ demoꝛtui ſtatuit termina⸗ Nam cuncta hec regio metuebat nomina nra bit ißa mors. Et qꝛ tꝑalẽ vitã.teꝑalis moꝛs ſe- Hoꝛebat famam imperiñqʒ meum quitur. Conſequens etenim eſt · vt etiam re/
—————
.25