uoluiſſe: tamen id ex facili eciā fieri potuiſſe arbitrabit̉Panopio autem quanto ſeruo deberet amplū ei faciendo monumentū ac teſtimoniū pietatis grato titulo reddendo confeſſus eſt. ¶ Contentus eſſem ex hijs huiꝰexemplis generis. niſi vnū me dicere admiracio facti cogeret. Ancius reſcio ꝓſcriptus a triumuiris cū omnesdomeſticos circa rapinā et predā occupatos videret. qͣꝫmaxime poterat. diſſimulata fuga ſe penatibus ſuis intempeſta nocte ſubduxit. Cuius furtiuū egreſſum ſeruusab eo vinculorū pena cohercitus inexpiabili que litterarum nota ꝑſummā oris contumeliam inuſtus curioſisſpeculatus ī oculis ac veſtigia hucatqꝫ illuc errancia: beniuolo ſtudio ſubſecutꝰ. lateri voluntarius comes arrepſit. Quo quidem tam exquiſito tanqꝫ ancipiti officioꝑfectiſſimū expectate pietatis cumulum expleuerat. Hisenim quorū felicior in domo ſtatus fuerat: lucro intētisipſe nihil quā vmbra et imago ſuppliciorū ſuorū maximum eſſe emolimentū eius a quo tam grauiter punitꝰerat ſalutem iudicauit. Cunqꝫ habūde foret iram remittere. adiecit eciā caritatem. Nec hactenꝰ beniuolenciaꝓceſſit. ſed in eo conſeruando mira quoqꝫ arte vſus eſt.Nam ut ſenſit cupidos ſanguinis milites ſuperuenireamoto domino rogū extruxit. eiqꝫ egentem a ſe comp̄henſum et occiſum ſenem ſuperiecit. Interrogantibus deinde militibus vbi nam eſſet ancius: manū rogo intentans ibi illum datis ſibi crudelitatis piaculis vri reſpōdit. Quia veriſimilia loquebat̉. habita eſt uoci fides.Quo euenit. ut ancius ſtatim querende incolumitatisoccaſionem aſſequeretur.¶ Capitulū ſeptimum de mutacione morū ac fortuneVltum animis hominū et fiducie adicere et ſolicitudinis poteſt detrahere morū ac fortune in clarisviris recognita mutacio. ſiue noſtros ſtatus ſiue proximorū ingenia contemplemur. Nam cū alioꝝ fortunas
