perterrita vocauit Anectanabuꝫ dixit. Magiſter ītellige de me quid Philippus cogitat. Dixit enim ale­xandro. Fili velocitatem tuam dili­go. ingenium tui animi approbo. Sed triſtis ſum quia figura tua in nullo mihi ſimilatur. Anectanabꝰ cepit cogitare dixit. Cogitatio illi­us nullatenus eſt nociua. Solito­qꝫ reſpiciens computabat quandā ſtellam. ſe parabatqꝫ deſiderium su um. Audiens hec alexander dixit ei Stellam quam vides videtur in ce lo. Cui anectanabus dixit. Eſt fili. Alexander dixit. Potes mihi eam oſtendere. Reſpōdit Anectanabꝰ Sequere me hora noctis et oſten­dam tibi. Alexander dixit. Fatū tu­um eſt ne tibi cognitum aut incertū Anectanabus reſpondit. Eſt ſatis. Alexander dixit Opto illud cogno ſcere. Anectanabuſ reſpōdit Scio quippe a filio meo debeo recipere mortem. Cum hec dixiſſet descēden te eo de palacio ſequebatur euꝫ ale­xander hora ſerotina extra vrbem. Et cum incederent ſupra foſſatum ciuuatis dixit anectanabuſ. Fili ale xander cōtemplare ſidera. vide ſtel lam herculis qualiter conturbatur Mercurius vero gaudet. Iouem ſiquidem video coruſcantem. fata mea mihi propinquam morteꝫ a fi lio meo comminantur. Taliter eo vidente acceſſit ad eum propinqui­us alexander. et facto impetu eum corruere fecit vſqꝫ ad infimam par tem foſſati taliter inde ei dicēs. In­felix ſic te mori decet. cum terrena ſci res cur celeſtia preſumpſiſti falſe fu tura predeſtinans. Cui Anectana­bus reſpondit. Cognitum mihi fu­it tali debeaꝫ ſupplicio mori. Nō­ne dixi tibi filius meus me extin guere debebat. Alexander dixit. Er­go filius tuus ſum. Anectanabus reſpondit. Reuera ego genui te. Et hec dicens expirauit. Alexander au tem filiali pietate motus eleuanſqꝫ corpus eiꝰ suꝑ humeros ſuos por­tauit ip̄m in palaciū ſuū. Cunque vi­deret illū Olimpia dixit alexandro. Fili alexander quid eſt hoc. Cui il­le reſpondit. Corpꝰ anectanabi eſt. Olimpia dixit. Anectanabꝰ pater tuus fuit. Reſpōdit ille. Quēadmo ſtulticia fecit tua ita eſt. Et iuſſit illud ſepeliri. Qualiter quidā prīceps de Ca­padocia adduxit equū bucifallū ad Philippū regem macedonū. N ipſis deni­qꝫ temporibꝰ princeps Ca padocie adduxit vnumquum indomitū magnū corpore et pulchrū nimis. ligatūqꝫ ex omī par te cathenis ferreis. Comedebat enī ille equus bucifallus homines pro pter aſpectus horribilitatē. siue a si­no thaurinū caput qḋ maius ha bebat vſtū. ſeu in fronte eiꝰ q̄dam mine corniculorū procedebāt. Cum igitur vidiſſet Philippus rex ipſius equi pulchritudineꝫ dixit miniſtris ſuis. Conficite cancellos ferreos vt latrones mori debent ex lege tru­cidentur ab eo. Qualiter reuelatum fuit Phi­lippo ille poſt eum regnare debe­bat qui dictum equum bucifallum equitabit. et de alexandro ſedente in curru et de verbis habitis cum rege arridorum.