Liber Primus damur. intelligimꝰ ſapimus. appetimꝰ: non eaſdem ſemꝑ voluptates ſe quimur: non eadem placent exercitia: ijſdem ſtudijs oblectamur. eadem inſomnia cernimus: pro quorum etiam varietate vt docet hippo crates in libro de ſomnijs. periti medicorum ſciunt de humorum domi nio coniectari: redundāte em̄ ſanguine lętiores. felle in ardeſcēte acrio­res: pituita excreſcente pigriores: atra bile regnāte meticuloſi triſtioe̓s efficimur: accipit ergo anima neqꝫ id dubium corporum affectiōes. ſi bi ꝯiunctę carnis ac circumſtantiū elementoꝝ lęſa ꝯtagio neſcit in votis ſeruare ꝯſtantiā. Qd̓ in brutis volucribus manifeſtius cernit̉: iuxta illud Maronis noſtri de ſerenitate loquētis Haud equidem credo quia ſit diuinitus illis Ingenium: aut rerum fato prudentia maior: Uerum vbi tempeſtas cœli mobilis humor Mutauere vias. Iuppiter humidus auſtris Denſet erant quę rara modo. quę denſa relaxat Uertūtur ſpecies animoꝝ. pectora motus Nunc alios: alios dum nubila ventus agebat Concipiunt: hinc ille auium concentus in agris Hinc lęte pecudes. ouantes gutture corui Manifeſtum hoc etiam in ſenſu guſtus viſus? naꝫ ꝓpter bilis ad mix tionē palato infirmi mel amareſcit. oculis ęgris odioſa eſt lux: iucū da eſt ſanis Corporum morbi ſunt animę plerūqꝫ ſalutares: tunc enim maxime deum recolimus in obſeſſa carne regnat infirmitas multis ſanctoꝝ ad animi ſalutem vt Paulo apl̓o carnis flagella fuere principi um. At animi morbus corꝑa non ſolum iuuat: verumetiam lędit ac de ſtruit. vide luxurię deditos vt palleāt maceſcāt: vide inuidos. vt mace rentur tabeſcāt. vide auaros: vt flaceſcāt. areāt. vide gulę deditos. vt pigri ſomnolēti valitudinarij ſint: ac maloꝝ humoꝝ pleni. quos gręco vocabulo medici vocāt Chacochymos: morbos etiam ſpūales hoc ē ma los mores ſicut corporeos in ꝯmunes toti ānimę: vni ꝑti ꝓprios diuidimus: habet em̄ aīa vt corpus ꝑtes. quaꝝ vna ſine alijs īfirme tur: ſed cum aīa ęgrotat: tota ęgrota eſt videt̉ tamē aliquādo tota ſed ſcd̓m ꝑtem ęgrotare. ſcꝫ ad vniꝰ ꝟtutis opꝰ eſt ſtrenua ad aliaꝝ ꝟtu­tum exercitia lenta īpedita: ſꝫ tn̄ etiā tūc in toto appetitu venenū ē cui qͥdē fieri p̄t alios malos mores vitioꝝ acceſſio Int̓ corꝑis morbos ē etiā diſcrimē aliud. qꝛ medicꝰ aīaꝝ ē deꝰ. cuiꝰ oꝑatiōes oꝑa ſūt ꝑfcā. aīę morbꝰ īcurabilis ē nullis. vn̄ Seneca inqͥt nunqͣꝫ ſera ē ad bo nos mores via. corꝑis ꝟo morbo(vt ſupradictū eſt). iccirco incurabiles plurimi: quia natura corporalis medicinę magiſtra eſt. dei compara­