¶ Liber Primus damur. intelligimꝰ ſapimus. appetimꝰ: non eaſdem ſemꝑ voluptates ſe quimur: non eadem placent exercitia: nō ijſdem ſtudijs oblectamur. nō eadem inſomnia cernimus: pro quorum etiam varietate vt docet hippo crates in libro de ſomnijs. periti medicorum ſciunt de humorum domi nio coniectari: redundāte em̄ ſanguine lętiores. felle in ardeſcēte acriores: pituita excreſcente pigriores: atra bile regnāte meticuloſi ⁊ triſtioe̓s efficimur: accipit ergo anima neqꝫ id dubium corporum affectiōes. ⁊ ſi bi ꝯiunctę carnis ac circumſtantiū elementoꝝ lęſa ꝯtagio neſcit in votis ſeruare ꝯſtantiā. Qd̓ in brutis ⁊ volucribus manifeſtius cernit̉: iuxta illud Maronis noſtri de ſerenitate loquētis Haud equidem credo quia ſit diuinitus illis Ingenium: aut rerum fato prudentia maior: Uerum vbi tempeſtas ⁊ cœli mobilis humor Mutauere vias. ⁊ Iuppiter humidus auſtris Denſet erant quę rara modo. ⁊ quę denſa relaxat Uertūtur ſpecies animoꝝ. ⁊ pectora motus Nunc alios: alios dum nubila ventus agebat Concipiunt: hinc ille auium concentus in agris Hinc lęte pecudes. ⁊ ouantes gutture corui Manifeſtum hoc etiam in ſenſu guſtus ⁊ viſus? naꝫ ꝓpter bilis ad mix tionē palato infirmi mel amareſcit. ⁊ oculis ęgris odioſa eſt lux: q̄ iucū da eſt ſanis Corporum morbi ſunt animę plerūqꝫ ſalutares: tunc enim maxime deum recolimus cū in obſeſſa carne regnat infirmitas ⁊ multis ſanctoꝝ ad animi ſalutem vt Paulo apl̓o carnis flagella fuere principi um. At animi morbus corꝑa non ſolum iuuat: verumetiam lędit ac de ſtruit. vide luxurię deditos vt palleāt ⁊ maceſcāt: vide inuidos. vt mace rentur ⁊ tabeſcāt. vide auaros: vt flaceſcāt. ⁊ areāt. vide gulę deditos. vt pigri ſomnolēti valitudinarij ſint: ac maloꝝ humoꝝ pleni. quos gręco vocabulo medici vocāt Chacochymos: morbos etiam ſpūales hoc ē ma los mores nō ſicut corporeos in ꝯmunes toti ānimę: ⁊ vni ꝑti ꝓprios diuidimus: nō habet em̄ aīa vt corpus ꝑtes. quaꝝ vna ſine alijs īfirme tur: ſed cum aīa ęgrotat: tota ęgrota eſt videt̉ tamē aliquādo nō tota ſed ſcd̓m ꝑtem ęgrotare. cū ſcꝫ ad vniꝰ ꝟtutis opꝰ eſt ſtrenua ad aliaꝝ ꝟtutum exercitia lenta ⁊ īpedita: ſꝫ tn̄ etiā tūc in toto appetitu venenū ē cui qͥdē fieri p̄t ꝑ alios malos mores vitioꝝ acceſſio Int̓ corꝑis ⁊ aī morbos ē etiā diſcrimē hͦ aliud. nā qꝛ medicꝰ aīaꝝ ē deꝰ. cuiꝰ oꝑatiōes ⁊ oꝑa ſūt ꝑfcā. aīę morbꝰ īcurabilis ē nullis. vn̄ Seneca inqͥt nunqͣꝫ ſera ē ad bo nos mores via. corꝑis ꝟo morbo(vt ſupradictū eſt). iccirco incurabiles plurimi: quia natura q̄ corporalis medicinę magiſtra eſt. dei compara