¶ Liber Tercius te ſcd̓o tradūt in Aphrica quadam eſſe familias. quarum laudatiōe intereant ꝓbata. areſcat arbores. emoriātur infantes Eſſe eiuſdem generis in Tribalis ⁊ Illyrijs adijcit Iſigonus. qui viſu quoqꝫ effaſcinent ⁊ in terimāt quos diutius intueātur iratis pręcipue oculis. ⁊ hos pupillas binas in oculis habere. ſunt vt aiunt huiꝰ generis fœmīę in Scythiabi thye appellate Uerum hec nō imaginationibꝰ ſed vel halitui horis peſtifero. vel vapori venenoſo qͥ ex oculis prodeat aſcribenda. ſicut accidit ī his qui peſtilentia ſunt in fecti. eorum namqꝫ animę conſtat vim ineſſe mortiferam: que ⁊ in alios ꝯtagio ſęuiēs ⁊ multiplicatōe ſui inualeſcat ⁊ ſerpat. hi nimirum qͥ effaſcinadi vim habēt: neſcio quid ſimile patiuntur: ſibi innoxium. alijs lętiferum. ⁊ ne videat̉ impoſſibile huiōi veneno ſos humores intra nos gigni. ſubijciam quę Pliniꝰ libro ſeptimo natu ralis hiſtorię. capite. xv. de menſtruo mulieruꝫ. ex quo humana corpora concreātur. enarraret Sic em̄ inqͥt. nihil facile reperitur mulierum pro fluuio magis monſtrificū. acceſcūt ſuꝑuentū muſta. ſterileſcunt tacte fru ges. moriunt̉ inſita. exurunt̉ hortorum germina. ⁊ fructus qͥbus in ſedere: decidunt. ſpeculoꝝ fulgor aſpectu ipſo hebetat̉. acies ferri p̄ſtringitur eboriſqꝫ nitor. aluei apum emoriūtur. es etiā ac ferrū rubigo protinꝰ cor ripit. odorqꝫ dirus aera. ⁊ in rabiem aguntur guſtato eo canes. atqꝫ inſa nabili veneno morſus infigitur. ſic Plinius Aiunt etiā Medici peſtilentiā nō ſꝑ ꝯtagio fieri. ſꝫ humoribus atqꝫ ſpiritibus in hoīe viciatis dirum illud morbi inſanabilis genus enaſci Quo ſit vt nō oīa in cauſas naturales. ſed q̄dam etiā in demōes. q̄dam hoc eſt ea q̄ vera ſunt. in bonos angelos. ⁊ in deum ſint referēda miracula ¶ An ſit vbiqꝫ Chriſti lex promulgata. ¶ Ca. xi. Ed an impletum adhuc ſic ꝙ d̓r. In oēm rerram exiuit ſonus eorum. ſi ꝑ terram intelligas ꝯtinentem. non dubito. adimpletum em̄ exiſtimo. ſi vero terrę vocabulum ad oīm hoīm habitationem extēdas dubito. ⁊ eo maxime ꝙ diebus noſtris oꝑa regū hiſpanię multę in atlantico. in ethiopico. in indico occano vltra etiam circulū capricor ni. ⁊ torridam zonam. vbi altera terrę habitabilis portio collocatur. reꝑ te ſunt inſulę. ab homībus habitate: noſtris etiam multo maiores. vtpo te quarum aliquę trie milia. ⁊ amplius paſſuū milia circuitus habeāt. ⁊ harum. neqꝫ Strabo. neqꝫ Ptolomeus. neqꝫ Pomponiꝰ Mella. neqꝫ Plinius. neqꝫ antiquorum ſcriptorum quiſqua meminerunt: quo conſtat fuiſſe ſemper hactenus ignotas. ⁊ nunc primum accepiſſe nuncium de Chriſto. Qui vero inter illos huius ignorantię nocte perdurante ſecundum legem naturaliter hominibus inſitam beneuixerint.
zum Hauptmenü