¶ Liber Terciusſit fidei vim ineſſe. qꝫ ſi vigilāter cuſtodieris faciet te oīm inimicoꝝ victorem. ⁊ oīm calamitatum ꝯtemptorem Propte̓a Ioānes apl̓s in primaepl̓a capite quīto d̓t. Hec eſt victoria q̄ vincit mūdum fides noſtra qͥs ēautem q̄ vincit mundum niſi qͥ credit qm̄ ieſus eſt filius dei: Qui ieſumdei filium firmiſſime credit dictis eiꝰ aſſentire nō dubitat. qͥ dictis eiꝰ fumiter adheret. iam mundū hūc neceſſe eſt cōtemnat. at qui mūdum contemnit vincit. recte ergo Ioānes ꝯcludit mūdi huiꝰ eſſe victorem qui ieſum credit eſſe ſaluatorem. ⁊ Paulꝰ. fundamentū inqͥt aliud nemo poteſt ponere p̄ter id qd̓ poſitum eſt. qd̓ eſt Ieſus chriſtus. Addam vnamHie̓mię ſententiā. qua Paulꝰ ad hebreos. capite octauo Cōtra iudeoꝝcitat ꝑuicaciā. vituperās em̄ deꝰ iudeos in Hieremia dixit Ecce dies veniēt d̓i dominꝰ. ⁊ ꝯſumabo ſuꝑ domum iſrael. ⁊ ſuꝑ domum iuda teſtamentū qd̓ feci patribus eorū. in die qua app̄hēdi manum eorū vt educerem eos de manū ęgypti qm̄ ipſi nō ꝑmanſerūt in teſtamēto meo. ⁊ egoneglexi eos d̓t dominus. ſic Hie̓mias Cerne qͣꝫ manifeſtū nouo teſtamēto ferat teſtemoniū. quid eſt oro te ꝯſumare. niſi cōplere. vetus teſtamērum diu id eſt vſqꝫ ad chriſti aduentum fuit inchoatū fuit imꝑfectuꝫ. ⁊erat quaſi mola inferior ocioſa. cui noui teſtamēti mola ſuperior erat imponēda. vt adueniēte fluxū ſpūs vehemētis: hoīm inter vtramqꝫ comphenſa duricies penitētię ꝯtritōe moleret̉ Unde Ioānes baptiſta ſuperioris molę p̄curſor ⁊ nūcius ex euāgelio Matthei clamabat. penitentiam agite. appropinquabit em̄ regnuꝫ cœloꝝ vocat regnum cœlorumnouū teſtamentū. ad qd̓. cum iam eſſet veteri imponendum hoīes quaſitriticum vocat ad molendū. Ideo dixit chriſtꝰ Erunt duę molētes. vnaaſſumet̉. ⁊ altera relinquet̉: Erat ergo vetꝰ teſtamentū in nouo ꝯſumandum. qd̓ vbi factū fuit. ⁊ rei ⁊ ꝯſumatiōis huius autor chriſtꝰ nō tacuitSed Hie̓mię rn̄dens alta voce mox dixit Cōſumatum eſt Uide mirabilem dei ſapīam. inexpugnabile fidei fundamētum. ⁊ nutātis aīę ſolidumfirmamētum Sꝫ ne dicētes vnam iſtaꝝ molaꝝ alteri impoſitam videamur ſentire ꝯtra chriſtum dicētem vnam aſſumēdam. alterā relinquendam. dictum eiꝰ ſumma cum reuerētia ſic declaramꝰ. vt dicamꝰ fideꝫ hebreoꝝ hoc eſt vetꝰ teſtamentū dici a chriſto ideo derelinqui. ꝙ ꝑs ea q̄ deceremonijs id eſt ſacrificijs ⁊ ea ſimiliter q̄ agit de iudicijs ⁊ de contractibus humanis. ꝑ nouā abroget̉. Nos autē nrām illi dicimus imponi. ꝙretētis ex veteri teſtamēto moralibus p̄ceptis ritus illi cerimoniales inchriſti ſacrificium Cuius erāt figura. trāſlati ſunt. quo ſit vt lex illa vetꝰhebreoꝝ p̄dagogus. ⁊ derelicta. ⁊ noſtra illi impoſita dici poſſit Nō fuerit etiam abſurdum. ſi dicat̉ per molētem derelictam intelligi teſtamētiveteris partem abrogatam per eam vero quę aſſumēda d̓r. deſignari de