Liber Tercius defectui ē annectendū vim nutritiuā in nobis fatigari. ac in dies iuuali­dā fieri. ⁊ in horas magis euade̓ reꝑandis corꝑibus nrīs imbecillā. qͦ fit vt corpꝰ pedetētim viciet̉. ⁊ fiat aſſidue deteriꝰ. ⁊ aīę magis inhabile. et incōmodū. ⁊ ad vitę munia minꝰ idoneū. cū igit̉ mors q̄ nihil ē aliud qͣꝫ vite extinctꝰ. hoc pacto ab ītrinſeco īducat̉ certe ꝓficiſci a natura videt̉. ⁊ iſta qͥdē eſt nrā ſnīa Sꝫ neqꝫ p̄tereundū hic naturaꝝ pl̓alitateꝫ ineſſe corꝑibꝰ. natura em̄ d̓r materia. ⁊ forma. ⁊ ip̄m ꝯpoſitū Un̄ ſit vt natu­ral̓r fieri: poſſit qͥdpiaꝫ multipl̓r dici. ex alto cade̓ naturale id materię. hͦ eſt corꝑi Cui grauitas a natura ē inſita. formę ꝟo neqꝫ naturale neqꝫ cō tra naturā. vtpote elemētoꝝ exꝑti. ⁊ q̄ eſt a fermēto aliena corꝑeo Eſt ī tellige̓ naturale ē aīę. cuiꝰ vis intrīſeca ē intellectꝰ. ꝯpoſito ⁊ hoī natu­rale ē ridere. audire. loqͥ. ābulare. ꝙ iſtoꝝ nō in ꝑte ſꝫ in ꝯpoſito ſunt ſita prīcipia. magis tn̄ in aīa. ꝓpte̓a vt bene dixit Ariſtoteles naturę nomē clatiōe dignior ē forma. mori ergo naturale ē corꝑi naturale ⁊ homī ẜm corpꝰ. aīę ꝟo ꝯtrariū hoc ē nō mori ⁊ ꝑ ſequelā hoī naturale. qͦ ſit vt de­bita ſit ei reſurrectio. qͦ poſtqͣꝫ moriēdo ſcm̄ eſt ſatis nature corꝑeę ſatiſfi at ⁊ ſpūali reſurgēdo. ꝓpte̓a dogma ē catholicū remane̓ in aīabꝰ inclina tione ad corpꝰ ęterna. donec a deo datore formaꝝ ab inuicē diſiūcta iteꝝ ꝯiūgant̉ Nō ergo vt obiectiōi prīę rn̄deā mors hoī infligit̉ vt deſtruat̉. feci vt naturę ⁊ volūtatꝭ diuinę ſeruato ſꝑ ordīe deducat̉ caro ad eē ſpūa le. hinc illd̓ euāgelicū Niſi granū frumēti cadēs in terrā mortuū fuerit ip̄m ſolū manet. ſi āt mortuū fuerit. multū frcūm affert. ꝓpte̓a ⁊ ab Apo ſtolo mori d̓r ſeminari cū inqͥt. ſeminat̉ corpꝰ aīale. vt ſurgat corpꝰ ſpūa le. ſi ē corpꝰ aīale ē ⁊ ſpūale. ſicut ſcriptū eſt. factꝰ eſt pͥmꝰ Adā in aīam viuuentē. nouiſſimꝰ Adam in ſpm̄ viuificantē Adā apud hebreos hoīeꝫ ẜcat. ⁊ ſicut apud nos hō ab humo. ſic apd̓ eos Adā ab adama qd̓ terrā ẜcat. deriuat̉ Uides iā quō mors hoī natural̓ Sꝫ ⁊ alijs modis natura le qd̓ d̓r. naturale nāqꝫ ē ⁊ qd̓ alicui ſpēi vt igni ⁊ qd̓ rerū naturę cōi ⁊ qd̓ ſit placitū etiā deo ſoli aſcēſus igni natural̓ qꝛ leuis. at ſi natura cōis vniuerſo ne ſciſſura fiat. ne ſchiſma ī rebꝰ accidat. ne mūdi ꝯtinuatōe di ſſoluta vacuū qd̓ abhorret ītercidat. ignē demittat erit motꝰ ille igni cō­trariꝰ vniuerſo tn̄ natural̓ ſicut latrōis mors. latroni aduerſa Ciuibꝰ ꝓ picia. ꝙ ſi etiā naturę cōi quicqͣꝫ repugnās deo placuerit vt ꝙ cœlū ſtet l̓ retrogradiat̉. id qͦꝫ īmo id maxīe dici naturale digniſſimū. tato eī natura lis appellatio ē verior. qͣꝫto vndefluit cā ē altior At ſuꝑna oīno natura ē deꝰ Cui obedire toti īferiori naturę ē naturale Simpl̓r gͦ hoī naturale ē mori. ⁊ naturale reſurgē. qm̄ ſic ab opifice oīm natura ſtatutū eſt. Opiniones varie de morte Ca. xx.