¶ Liber Tercius ſenſuū nō ē oīm doctoꝝ vna ſnīa Sūt qͥ dicāt illā īmēſam ꝑtis ītellectīe voluptatē. de qͣ apd̓ oēs ꝯſtat vn̄ fit. redudare ⁊ qͣſi ſuꝑflue̓. ac ī potētias ſenſibiles deriuari. quēadmodū exꝑimur ex varijs aī accidētibꝰ corpꝰ af fici. ⁊ qd̓ aīo pacato pauloāte valebat bn̄. nūc aīo ꝑturbato ęgrotare ⁊ qͣꝫ qͣꝫ ad oīm ſenſuū gl̓am modꝰ iſte ſufficiat. tn̄ de auditu ⁊ viſu aliqͥd pecu liare dicēdū ē audiēt em̄ iucūdiſſimas dei laudes vndiqꝫ reſonare. iuxta illud ꝓphete Btī qͥhītēt in domo tua dn̄e. in ſcl̓a ſcl̓oꝝ laudabūt te. Uidebūt itē cœlos ac oēm cœloꝝ harmoniā ꝑcipiēt. videbūt ⁊ ip̄m xp̄m et mrem ⁊ oīa oīm btōꝝ corꝑa gl̓oſa: q̄ iā incorruptibilia ⁊ mirabilia decore ꝯſpicua fiēt intuentiū ocul̓ tā dulce ſpectaculū. vt qd̓ deſiderari meliꝰ poſſit: neſcituri ſint Id qͦꝫ erit viſu iucūdiſſimū. ꝙ ſicut nūc ex motu cor poris aīam in eē ꝑcipimꝰ. ⁊ vegetare ac rege̓ mēbra corꝑea. ſic rūc cœlo ⁊ elemētis ⁊ rebꝰ oībꝰ deū eſſe intimū. ⁊ ī qualibet vniuerſi ꝑte totū. cōſer uare. alere ac gubernare mūdi hāc machinā nō dubio cernemus intuitu Nūc id ſatis rō ꝑſuadet. ⁊ credimꝰ. tn̄ prę inſcitia nrā naturali nō ꝑpodimꝰ Tūc āt ocl̓os circūquaqꝫ ꝟtētes id ꝑpēdemꝰ. tāta ei erit vis ī ocul̓ tā acuta vidēdi acrimōia. vt ⁊ corpoꝝ nr̄oꝝ ac elemētoꝝ ⁊ cœli quātitates nūeros ꝓportōes harmonias ſymmetriā ac naturā oēm btī viſu penetrātes īebriādi ſint ab vbertate domꝰ dei ⁊ dicturi Hec reqͥes mea ī ſe culū ſęculi. hic hītabo qm̄ elegi eā Adde ꝙ btīs nihil erit īuiū. nihil clau ſū. nihil inacceſſū ſꝫ mira ſubtilitate ac agilitate corꝑis illuc etiā ſine pedū mīſterio ferent̉. qͦ deſiderabit ardor volūtatis. ſic erit aīę īꝑio corpꝰ obdiēs ⁊ ſubditū vt aſcēſui nulla moles nulla ꝯtinuo motui laſſitudo. nul lus labor obſiſtat Nō defuerūt qͥ dixerit ⁊ ī ſcriptis reliq̄rint ī ceteroꝝ ſe ſuū inſtrumētis gnandā a deo qualitatē. ꝑ quā melliflua ac nectarea qͣdā voluptate dulceſcāt Sꝫ quicqͥd de huiōi qualitate dicēdū ſit. vnū eſt certū hoīes ęterne vitę deſtinatos a deo ꝑ metamorphoſim ſcīſtituēdos vt nihil ī eis ſit nō beatū. his p̄mijs donat̉. his coronis decorāt̉ a deo. nō qͥ vrbes aūt ꝓuīcias. ſꝫ qͥ carne mūdū ⁊ diabolū vicerūt. nec p̄mia victori bꝰ debita ſolū reddit. ſꝫ plurīa ac maxīa corrallaria. donatiuū. cōgiariuꝫ epulū ſuꝑaddit. q̄ oīa pollicitꝰ ē Chriſtꝰ in euāge. dicēs. faciet illos diſcū be̓. ⁊ trāſiēs mīſtrabit ill̓. ex qͦ innuit̉ deū ſcīs ſuis omne hūanitatis obſequiū. omne liberalitatis officiū. omne magnificētię genus. omne charitatis indicium exhibiturum ¶ Quod naturaliter virtꝰ eſt honorāda probatur ex conſuetudinibꝰ anti quoꝝ. Ca. xxviij. Onſuetudo antiqua Romanorum fuit ex Lauro pͥmum. ex auro mox coronare triumphātes. qͥ obſidiōe caſtra liberaſſent. gramine