tes te ſepera ne adulatoribus latus p̄beas artifices ſunt ad capien dn̄m ſuꝑiores. Ideo dicit Seneca ꝙ valde deteſtabile eſt laudari aturbibus. Qui ergo laudat̉ a talibus ſignum eſt ꝙ ipſe etiā vicio ſus extat. cū omne ſimile diligat ſuum ſimile. Et Eccleſiaſtici.vij. In diſplicentia em̄ amicitia frangit̉. Tanta eſt cm̄ diſtantia inter probos ⁊ improbos. quāta eſt inter virtutē ⁊ viciuꝫ. vt dicit̉ in Ethi cis. Ideo debet gaudere vt vituperator a malis. ⁊ aſſeribere prauas ſuſpitiones ad veram recommendationem. Difficillimū opus continētie eſt aſſentationes adulatorum repellere. quorum ſermones animū quadā volupo tate reſoluunt nullius ꝑ aſſentationē amicitiam mercaris. nec ad tuaꝫ promerentem gratiā per hanc ad te aditum alijs pandas. Hic Seneca ſubdit aliqͣ officia cōtinentie. Dicēs ꝙ difficillimū cō tinētie opus eſt. remouere aſſentationes adulatorum. cum qͣſi natu rale eſt laudem appetere. Nemo in ſuis negocijs optat vituperium cū eſt de rōne maloruꝫ. ſicut laus eſt de rōne bonoruꝫ. vi dr̄. j. Ethi. Et dicit vltra ꝙ tꝑatus amicitiā acqͥrere nō dꝫ ꝑ aſſentationē. ꝙ vt dicit Tul. li. iij. retho. Aſſentationes dulcia principia ⁊ iocunda ha bent exitus autem amariſſimos. Ideo acqͥrere non debet nec ꝑmit tere alijs ſuā amicitiā gratia ⁊ adulationis ⁊c̄. Nō eris auda nec arrogās nec ꝑtinaꝝ ſūmittes te. Ne ꝓijcies dignitates grauitate ſeruata. Ammoneberis libenter ⁊ reprehēderis patienter. Si merito obiurgauerit te aliquis ſcito ꝙ ꝓfuit. Si īmerito ſcito ꝙ ꝓdeſſe vo luit. non em̄ acerba ſed blanda verba timebis. Poſtqͣꝫ determinauit de adulationē ꝑ quā animus ī ſuꝑbia mergit̉ Hic cōſequēter ponit documēta ꝑ que poſſumus effugere ſuꝑbiam qꝛ nihil acrius cruciat nil moleſtius arguit qͣꝫ ipſa cum ſit peſtis oc culta. viciorum origo. vt oīm malorū iniciū. ſicut humilitas iniciuꝫ eſt oīm bonorum. Ideo hic autor ponit documēta cōtra eā. Et vult pͥmo ꝙ hō tꝑatus nō debeteſſe audat hoc eſt nimis p̄ſumptuoſus quia talis audacia ducit hominem in multa pericula corporis ⁊ ani me. Nec debet eſſe arrogans. hoc eſt ſuperbus. quia ſuꝑbia inficit oīa bona. Unde Ganfredus in noua poctria. Fel modicum totum mel amaricat vnica menda id eſt macula totalem faciem deformat. Etiam deus homini ſuperbo reſiſtit ergo ſuꝑbiā fugere debemus
zum Hauptmenü