Seite
Ꝙ Socrates: qui ad philoſophandū ꝑgens auri pōdꝰ ꝓiecit ponit̉ ī exēplū vt ſi ꝟtutes poſſidere volumus: temporalia cōtemnamus. xij. q. ij. glo­ria epiſcopi in fi. Ꝙ ſtultus eſt qui in dignitate ſe primum extimans bona que viderit diſcere contemnit. xxij. di. de cō ſtantinopolitane. xviij. di. non oportet. xxxviij. diſ. nullus epiſcopus. xxiiij. q. iij. ſi heres. Ꝙ peccatū paganitatis īcurrit qui ſedi apoſtolice obedire contēnit. lxxxi. diſ. ſi qui preſbyteri ſunt ī fi. Notent hoc diligēter tyrāni: qͥ nedū īobedientes ſunt eccleſie. veꝝ etiā eā vi opprime­re: ⁊ patrimoniū eius eripere conat̉. xxiij. q. vij. hortatu. ⁊. lxiij. di. adrianus. Ꝙ cōtēnenda nō ſunt ſacramēta ꝑ malos ſacerdo tes exhibita.i. q. i. multi. xxxviij. di. ſedulo. Ꝙ manumiſſio iterat̉ cum liberti eccleſie: alij adhe rentes eam centemnunt. xij. q. ij. liberti el. i. Contentioſus. De cōtentioſus ꝓ hibetur ordinari. xlvi. di.§. i. ⁊. c. ſeditonarios. Ꝙ diuerſitas cultus maxime contentiones ⁊ emu­lationes inducit. xc. di. prelatū. Ꝙ clerici vel monachi in ſynodo vel capitulo accu ſando vel reſerēdo non debent perſtrepere voci­bus contentioſis. v. q. iiij. in loco. Ꝙ contentioſus monachus a priore ſuo ẜm quali­tatem culpe eſt puniendus. xc. di. ſiquis mach Ꝙ perfectus in iudicio ſeculari non debet conten dere. xiiij. q. i. epiſcopus Ꝙ res eccleſie non per cōtentiones: ſed iudicio de­bent defendi. xvi. q. v. conſuetudo. Conteſtatio. Ꝙ conteſtatio litis qͦ mō fieri debeat: ⁊ īfra quod tempus facta valeat habes. iij. q. ij. inducie vſque ad finem queſtionis. Ꝙ ordine iudicario primo eſt libellus porrigendꝰ deinde debet fieri litis conteſtatio. iij. q. iij indu cie.§. libellum. Ꝙ iudex reo libellū non debet auferre niſi actor. ꝓ mittat ſe infra duos menſes litem conteſtaturuꝫ ⁊ expenſas in duplum reſtiturum. iij. q. iij. inducie §. libellum. Ꝙ contra abſentem per contumaciam procedetur cum lis eſt conteſtata: ⁊ liqueat de cauſa. i. q. ix. decreuimus. iiij. q. v. c. i. Ꝙ ſi lis nō ē cōteſtata: nec liquet de cā tūc abſens ꝑ contumaciā ſolū eſt excōicādus ⁊ ſic ītelligunt̉ illa capitula. xi. q. ii. rurſus ⁊. c. quicūqꝫ. Ꝙ litis conteſtatio recuſari non poteſt. iij. q. iij. in ducie.§. libellum in fi. Ꝙ ī cā criminali vel ciuili criminaliter mota aut e lit̓ conteſta. teſtes nō ſunt recipiēdi. nec ſententia diffinitiua ferēda. ī ij. q. ix. per totū in ſumma. Ꝙ plures caſus ſunt in quibus ſine litis conteſta­tide teſtes poſſunt recipi. ſcilicet in hereſi poſt mor tem. xxiiij. q. ii. ſane: ⁊. c. ſe. Item in queſtione electionis epiſcopi ⁊ ī cauſa ma­trimonij. ne propter more periculum: eccleſia di lāpidetur: vel mulier fornicetur. Item cum prelatus ex officio procedit per inquiſitio nem de exceſſibus ſubditorum. Item quādo teſtes ad ꝑpetuā memoriā recipiunt̉ d̓ hijs ⁊ alijs pluribꝰ caſibus habes extra vt lite nō conteſta. quoniam frequenter. ⁊. c. ſe Continentia. Ꝙ continentia non ferro ſed religione que renda eſt. xxxiij. q. v. tunc ſaluabitur. De hac materia habes in titulo de caſtitate. Contritio Ꝙ cōtritio cōtēptis alijs ꝑ tibꝰ penitētie nō d̓let peccatū de pe. diſ. i. reſuſcitatꝰ.§. alij ecōtra ⁊. c. mēſurā. Ꝙ dum confeſſio non contemnitur per contritionē peccati venia indulgetur de pe. diſtinctione pri­ma menſuram. Ꝙ quantuncūqꝫ aſſunt alia ſine cordis contritione mullum peccatum dimittitur. de. pe. di. i. c. veri­tas.§. econtrario. Ꝙ lachryme q̄ ex ꝟa cōtritione fluūt eterni ignis īcendia extingunt. d̓ pe. diſ. i. c. ſicui.§. porro. Ꝙ vbi nō ē contritio ſed cordis duricia: deꝰ oratio nē ꝓ talibꝰ nō accipit d̓ pe. di. i. quāobrē in fi. Contumax. Ꝙ cōtumax dicit̉ qͥ poſt vnam vel trinam perem toriam vocationem coram iudice comparere con temit. xxiiij. q. iij. de illicita. Ꝙ qͥ ex cōtumacia iudicibus nō obtēperēt ꝑ epiſco pos extra coīonē poni debent. ij. q. vi. quiſqͥs. Ꝙ qui ad ſynodū vocatꝰ venire aūt ibi conſtitutus obedire contēnit: aut ante finē receſſerit eſt excō­municandus. xi. q. iij. certum eſt. Econtra abſentē ꝑ contumaciā tanꝙͣ contra preſe tem conuictū procedi poteſt per diffinitiuam ſen tentiam. iij. q. ix. abſens ⁊. c. decreuimus. xxx. iij. q. iii. de illicita. Ꝙ ſi excōmunicatis infra annū ſuam cauſam pur­gare contempſerit poſt nullatenus audiatur. xi. q q. iij. rurſus: ⁊. c. ſe. Ꝙ qui iubente ſacerdote pro quacunqꝫ culpa ab ec cleſia exire cōtēpſerit tardius recipitur ad veniā xj. q. iij. qui iubente. Ꝙ contumaces p̄lati ꝑ dignitatis ſubtractionē pu niūt̉. lxxxiiij. di. honoratꝰ ī fi. xxxiiij. di. qͦrūdaꝫ. Ꝙ cōtumaces clerici ab epiſcopis ꝑ excōmunicatio nē corrigi debēt.i. diſtinctione. contumaces. vij. q. i. ſiquis. p̄ſbyter. xi. q. i. petimus ⁊. q. iii. ſiqͥs Ꝙ ſicut in contumacia perſiſtentibus ſeueritas eſt oſtendenda: ſic humiliantibus per penitentiam venia non eſt deneganda. ii. q. iiii. quanto. Conuenticulum. Ꝙ conuenti culum dicitur congregatio ſubditorum ſine conſenſu prelatoꝝ xvii. di. multis. Ꝙ clerici maxime hereticorum ⁊ ſciſmaticorum cō uenticula vitare debent. xxiiii. q. iii. clericus. c. cum quibus.