Seite
Conuerſatio. Quocatiuo. ii. deis ī cōuiuijs ⁊ bal neis: clericis ⁊ laicis inhibet̉ nec etiā medicinas ab eis debent recipere. xxviij. q. i. nullus. Ꝙ etiā cū parētibus vel propinquis conuerſari nō debemus. ſi per ipſos fidē xp̄i perdere timemus. xxviij. q. j. ſi infidelis. Ꝙ ſepe maloꝝ conuerſatio corrumpit bonos mo­res.xxviij. q. i. ſepe. Ꝙ neophiti vt fide ⁊ moribꝰ ꝑficiāt cū. ſi fidei bus debēt cōuerſari. xxviij. q. i. iudeoꝝ. Conuerſio. Ꝙ cōuerſio dicit̉ qͣſi vndi que cordis verſio: de peni. diſ. i.§. hoc idē. ⁊ diſ. vltīa nullus expectet.§. qd̓ quanuis cir. prin. Ꝙ ſi cor noſtrū vndiqꝫ a malo cōuertit̉ fructus con uerſionis meremur. de pe. diſ. i.§. hoc idem. Ꝙ conuerſio cordis requirit̉ in adulto baptizādo de conſe. di. iiij. baptiſmi. Ꝙ vera conuerſio ad deum in vltimis poſitorum menie potius eſt eſtimanda ꝙͣ tempore. xxvj. q. vi. cognouimus. Ꝙ qͥdam cū potuerūt conuerti noluerūt ī fine non facile acquirunt quod volunt. de pe. diſ. vltima nullus expeccet circa principiū. Ꝙ cōuerſio ī extremis lꝫ raro iuſta ſit deſꝑādū tn̄ n̄ erit. de pe. di. vltima nullus expectet.§. ꝙ ꝙͣuis xxvi. q. vi. ſi p̄ſbyter. ⁊. c. ſe. l. di. ponderet. Ꝙ deus non vult mortē peccatoris: ſed vt conuerta tur ⁊ viuat. xxvj. q. vj. cognouimus. Ꝙ iudeoꝝ pueri ad fidē xp̄i cōuerſi ne parentū in­uoluantur erroribus ſunt fidelibus: aut monaſte rijs committendi. xxviij. q. j. iudeorum. Conuiuia. Ꝙ cōuiuia laudant̉ dūmō d̓ tractiōibꝰ ⁊ fabulis ⁊ laudis turpibꝰ nō miſceant̉. xliiij. d.ſ. cōuiuia ⁊. c. ſe. Ꝙ conuiuiū clericoꝝ debet precedere menſe benedi ctio: infra menſam lectio. poſt menſam gratiarū actio. xliiij. diſ. quando autem. Ꝙ non cibus in conuiuio. ſed cibi auiditas repro­batur. de conſe. di. v. ſint tibi. Ꝙ precipue clerici hereticorum ⁊ ſciſmaticorum d̓ bent vitare conuiuia. xxxiij. q. iiij. clericus. Ꝙ cum ſacerdotalis ſenſus tenuis eſſe debeat probi bent̉ eis cōuiuia: ne pinguis venter groſꝫ mētē generet. xliiij. di. c. vl. ⁊.§. ſe. xxxiiij. di. preſby. Ꝙ nec ep̄s nec clericꝰ abſqꝫ neceſſitate debet ī eccl̓ia facere cōuiuia. xli. di. nō oportet: ⁊ in. c. ſe. De hac materia vide vbi agit̉ de cibo. Correctio. Ꝙ correctio debet fieri quā tum pro vnicuique gradu­atqꝫ ſalua pace eccleſie fieri poteſt. xxiij. q. iiij. ecce quiſquis: quidam cū quiſqꝫ ſicut ipſa pietas quē faciet circa me. Ꝙ correctio debet fieri animo medendi nō ſeruien di. lxxxvj. di. odio. xxiij. q. iiij. ita plane circa me. Ꝙ cū correctio deſtrictius agitur ex charitate agē da ē nō ex furore. xij. q. ij. fraternitas. Ꝙ correctio dꝫ ex charitate ꝓuenire: ſecūdū diuer ſitatē culpaꝝ extēdere. xxiiij. q. iij. corripiant̉. correctio debet eſſe mixta cum benignitate: ⁊ aſ peritate. xlv. di. diſciplina ſicut nāqꝫ. Ꝙ qui iuſte iudicat ſtateram in manu geſtans in vtroque penſo iuſtitiam: ⁊ miſericordiam por­tat. xlv. diſ. omnis. Ꝙ non fruſtra hoc duo iunguntur: homo peccator quia peccator eſt corripere quia homo eſt miſere re. xxiij. q. iiij. duo. Ꝙ correctio quādoqꝫ plus debet habere māſuetu­dinis ꝙͣ rigoris. xlv. di. qui ſincera ⁊. c. licet. Ꝙ aſperitas nimio increpationis. nec correctionem recipit nec ſalutem. xlv. diſ. cum beatus. c. i. diſci plina. Ꝙ caſtitatis leuiter reuerentiam exhibet caſtigan di. xlv. cum paulus. Ꝙ correctio quandoqꝫ plus debet habere de aſperi tate ꝙͣ de benignitate. xij. q. ij. fraternitas. xxiiij q. iii. ecce ⁊.§. ſe. ⁊. c. illud. Ꝙ ferro neceſſe eſt vt aſcindantur vulnera que fo­mentorum non ſentiunt medicinam. lxxxij. di. quia aliquanti. Ꝙ melius ē cū ſeueritate diligere ꝙͣ cū leuitate deci pere. v. q. v. nō oīs. ⁊. capi. nō oſculatur. Ꝙ non eſt charitas. ſed langor vbi mali mores nō corrigunt̉. xxiij. q. v. non putes ⁊. c. ſe. Ꝙ non corripere malos ſed fouere eſt eos occidere xxiij. q. v. qui vitijs. xlv. diſ. ſed illud. Ꝙ falſa ⁊ ꝑiculoſa miſericordia īdulget̉ vbi ꝑꝑ aſ­peritatē vel blādimēta lingue delinquentiū cor­rectio poſtponitur. l. diſ. ſiquis diaconus. Ꝙ licet dei ſit principaliter corrigere: tamen prela tus ſuam correctionem non debet negligere. xxiij q. iiij. ſicut nenophi. Ꝙ facientis culpā habet qͥ cū poſſit corrigere negli­git emendare. lxxxvi. diſ. culpam. lxxxiij. di. error Ꝙ licet ſciamus neminem vltra terminum a deo p̄ fixum eſſe victurum. tamen omnibus languenti­bus non incongrue medemur ſic quanuis nemo ſaluetur niſi predeſtinatus. omni tamen d̓liquēti adhibenda eſt correctio. xxiij. q. iiii. nabuchado noſor.§. item qui. Ꝙ ep̄s qui crimina non corrigit non ep̄s: ſꝫ canis dicitur impudicus. lxxxiii. di. nemo. Ꝙ pͥmo ſeipſum corrigat qui alios nititur corrige­re. iii. q. vii. ſi modo. ⁊. ii. c. ſe. xxv. di. pͥmum. lxi. diſ. in ſacerdotibus. lxxxi. di. nemo. Ꝙ prelatꝰ ſi culpas ſubditoꝝ impune dimittit gra­uiter offendit. xii. q. iiii. ſi his qui. xxiii. q. v. qͥ vitis. ⁊ alia capitula que ſequunt̉ vſqꝫ in fi. q. Ꝙ ſinodi prelatoꝝ ad hoc debent eſſe vt depraua­ta que emerſerunt corrigant̉. xviii. di. peruenit ⁊. c. ſe. xvi. q. ij. viſis in fi. Ꝙ p̄latus quādo ī correctione excedit nō tenetur a ſubditis veniam poſtulare. lxxxviij. diſ. quando. Ꝙ ſubditis ſenior non eſt īcrepandus cū culpa ſua nō trahit ad īteritū corda iunioꝝ. ii. q. vii. paulꝰ.