Seite
finiens ē excōicandus. vij. q. i. nihil in fine. Ꝙ n̄ vitātes excōicatos ſūt excōicādi. xj. q. iij. ſāctiſ Ꝙ propter peccata dn̄i: tota familia poſſit excōica­ri. xxiiij. q. iij.§. i. ⁊. c. ſe. Ꝙ ex conceſſione ſuperioris: etiam laicus poteſt ex­cōmunicare. lxxix. diſ. ſiquis peccatum. Ꝙ nemo ē nominatim excōicandus: niſi de crimīe ſit conuictus vel confeſſus. ij. q. i. multi. Ꝙ nullus eſt excōmunicandus ⁊ anteꝙͣ cauſa probe tur. xxiiii. q. iij. de illicita. Ꝙ noīa publice excōicatoꝝ debēt ignorātibꝰ ītima ri. ne ꝑ ignorātiā ſe poſit excuſare. xi. q. iii. cur ſit. Ꝙ qui propter facinus ab hereticis excōmunicant̉ a fidelibus propter deteſtationē criminis n̄ ſunt recipiendi. xxiiii. q. i. quiſquis: ⁊. c. ſe. Ꝙ indebite excōmunicans per..xxx. dies a ſacra cō munione ſuſpenditur. xi. q. iii. audi. Ꝙ excōmunicatus non poteſt eſſe iudex aliorum. xxiiii. q. i. miramur. Ꝙ excumonicati nō admittūt̉ ad denūciādū. vel ad accuſandū. iii. q. iiii. cōſpiratores ⁊. ii. c. ſe. iiii. q. i. ꝑ totū. xxiiii. q. i. miramur.§. hi aūt in fine. Itē īfames ſūt. vi. q. i. infames. Ꝙ excōmunicatus ſi infra annum ſe purgare con­tempſerit. poſt annū tanꝙͣ reus non eſt audien­dus. xi. q. iii. rurſus. ⁊. c. ſe. Ꝙ excōmūicati nō poſſunt alios exconicare vl̓ iudi car̄. xxiiii. q. i. audiuimꝰ ⁊. c. ait ⁊. c. ſe ⁊. c. miramur Ꝙ epiſcopus excōmunicatꝰ nō dicit̉ ordinare quā tū ad executionē: qꝛ ꝙ nō habet dare nō pōt.i. q i. qui ſacros. c. qui ꝑfectionē: ⁊. c. ventū ē. Ꝙ exomunicati celebrantes: triennij penitentia puniuntur. xj. q. iij. de illis. Ꝙ excōmunicati in ſacris conſtituti: officio inter­eſſe non debent. ix. q. iij. ſiquis epiſcopus in. Ꝙ excōmunicati omnino ſunt vitandi. diſ. xciij. ſi inimicus: ⁊. c. ſe. vii. q. i. illi qui. xj. q. iij. ad men ſam ⁊. c. rogo: ⁊.iii. c. ſe. Ꝙ nō ē excōicandū excōicato maiori excōicatiōe ī oratione: cibo: potu oſcl̓o: aut ſalutatiōe: ⁊.xj. q. iij excōicatos. ⁊. c. cū excōicatio ⁊. c. anteceſſor. Ꝙ non licet clericis cōmunicare epiſcopo. xcij. diſ. miratus. Ꝙ nominatim excōmūicato n̄ ē cōmunicādū ne ſe­tētia trāſeat ī tertiā ꝑſonā. xi. q. iij. ſiquis laicus ⁊. c. excellentiſſimus. xxiiij. q. ij. ſane ꝙ. Ꝙ ideo non eſt comunicādū excōmunicato vt con­fuſus citius laboret reconciliari. xciij. diſ. ſi ini­micus. ⁊. xi. q. iij. audi. Ꝙ cum pagano magis licet cōmunicare ꝙͣ cum ex cōmunicato. xj. q. iij. ad menſam. Ꝙ quilibet prelatus debet alterius epiſcopi ſubdi­tū excōmunicatum vitare ⁊ facere vt a ſuis vitet̉ xi. q. iij. cure ſit. Ꝙ ſine culpa cōmunicat excōmunicatis: vxor fili ſeruꝰ ignorās. ⁊ neceſſitatē patiēs. xi. q. iij. quo­niam multos ⁊. c. excellentiſſimus. Itē qui cōmunicat ꝓpter ſpē correctionis. xi. q. iij. anteceſſor. Unde verſus. Utile. lex humile: res ignorata neceſſe. Hec auathema quidem faci unt ne poſſit obeſſe. Ꝙ viatori vel peregrino tranſeunti in terra excom municatoꝝ emere ⁊ pauperi mendicare concedit̉ xj. q. iij. quoniam multos. Ꝙ occultū excōicatū. tātū ſciēs tenet̉ vitare. etiā ſi ſciret publice eū excōmunicatū. vi. q. ij. ſi tantum ⁊. c. ſequenti. Ꝙ publice excommunicatio intrante eccleſiam. oēs debent exire. xxiiij. q. i. omnes qui. ⁊. xi. q. iii. ſi cut apoſtoli. Ꝙ preſbyter ſi canonē inchoauit. ꝑꝑ ſuꝑuenientē excōmunicatum miſſam non debet relinquere im perfeccā. vii. q. i. nihil. Ꝙ mortuo. ſuffragia a viuis non debet exhiberi. qͥ propter excōmunicationem viuis non cōmunica uit. xi. q. iii. quicunque intra. Ꝙ tali excōicato poſſum cōicare mortuo qͥ viuens petit̉ abſolui. xxiiii. q. ii. d̓ cōione. ⁊. c. nec quiſqꝫ Ꝙ excōmunicans excōmunicato indebite excōmu nicationem incurrit. xi. q. iii. precipue. ⁊. c. ſiqͥs epiſcopus damp. ⁊. c. ſe. ⁊. c. ſicut apoſtoli ⁊. c. epiſcopi ⁊. c. placuit. Ꝙ epiſcopi cōicātes excōmunicatis ī crimīe depo­nent̉. xi. q. iii. tegaldū ⁊. c. qui commutauerit. Ꝙ epiſcopꝰ communione priuat̉. qui ſoli ſibi cogni tū publicet excōmunicatum. viiii. placuit. Ꝙ excōmunicatꝰ anteꝙͣ abſoluat̉ debet ſpondere emendam de preterito ⁊ cautelam de futuro. xi. ꝙ iii. cū aliquis ⁊. xii. q. ii. de viro in fine. Ꝙ abſoluit̉ quis ab excōmunicatione abſens per litteras. xxiiii. q. iii. comperimus. Ꝙ abſoluitur poſt mortem ſi viuens hoc petiuit. xxiiii. q. ii. nec quiſꝙͣ. Ꝙ d̓ excōicatione pape quā ſibi reſeruauit nullꝰ ni ſi ī morte poteſt abſoluere. xvi. q. i. frater noſter. Ꝙ ſolennis excōmunicationis ⁊ abſolutionis for­ma ponitur. xi. q. iii. debent. Excuſatio­Ꝙ excuſatio īferioris non valet vbi de rebus eccleſie. quas illicite poſſident vel principes vel parentes. ſe excuſant. xvi. q. i. in canonibus ante finem. Ꝙ auctoritas ⁊ p̄ceptū ſuꝑiorū excuſant ī qͥbuſdaꝫ facta īferioꝝ. xiiii. q. v. dixit dominus. Ꝙ auctoritas ſuperioris non excuſat īferiores in de lictis. xi. q. iii. ſi dominus ⁊. c. ſe Ꝙ iudei de furto excuſantur egyptioꝝ qꝛ iubente deo paruerunt. xiiii. q. v. dixit dominus. Ꝙ ebrietas excuſat culpā tāto. ſed non a toto. xv. q. i. ſane ⁊. c. īebriauerunt. Ꝙ ep̄i ad conſilia venire non valentes per litteras ſe excuſent. xlviii. diſ. placuit. Executio. Ꝙ executio ſententie iudi cis dꝫ differri vſqꝫ ad. xxi. dies propter deliberationē. xi. q. iii. cū apud. Ꝙ ab executoris ſententia appellare non licet niſi ipſe modum executionis excedat. ii. q. vi ſi quan